XIII. Anisotomidae. — 4. Colenis. — 5. Ami'micvli.is. — 6. Cvrtoplastus. 423 



7. LlODES. 



Licli:uni /xcr kort ovaal, hoog gcwcllii, gcclrood; het zevende sprietlid aanmerkelijk grooter 

 dan het zesde en aclnste. De acliterlmeken van licc Iialsscliild recht, üekschilden zeer ondui- 

 delijk gestreept. Bij het ^ de achterdijen met twee tanden, waarvan de onderste scherp is; 

 de voortarsen hijna niet verbreed. Lengte i'- — i» min. Verhreid, doch overal vrij zeldzaam. 



(immunda Reittcr, nee Stiirm) i. dentipes GyMi. 



II. Trilnis A ga Tii i d i i n' i. 



5. Amphicjilis Erichs. 



Sprietknols j,-lcdig. Kop klein, duht aciitcr de grootc , ronde , uitpuilende oo^i^en 

 sterk ingesnoerd ; de slapen zeer kort. Bovenlip van voren afgerond, in 't midden 

 Jlau'tO uitgerand. Clypeus door eene fijne, verdiepte lijn van hel voorhoofd gescheiden. 

 ffalsschild tot opname van den kop uitgerand. Mesosternum niet gekield , tusschen de 

 middelco.xae een klein uitsteeksel vormend. Lichaam kogelrond , met onvolkomen kogel - 

 vermogen. Schenen behaard. Bij het S de voortarsen 5-, de middel- en achtcrtarscn 

 .^-ledig ; de voortarsen met 3-, de middeltarsen met 2 verbreede lecdjes ; bij het J 

 alle tarsen ^-ledig. — De soorten van dit genus leven onder schimmelende dorre bladeren. 



Van de 2 Europecsche soorten komt i /// Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



HalsscliiUi met liijna rechte achterhoeken, geheel rood. Kop en dekschilden zwart; de sprieten 

 geelroiid, de middelste knotsleedjes donkerder; de pooren rmidbrnin, met donkerder achterdijen; 

 veelal is het licliaam geheel roestrood , het halsschild meestal nog iets lichter (ab.c. ,/'(■;■)•«- 

 giiiea St.). Halsschild uiterst lijn-, de dekschilden sterker en dicht bestipncld. Lengte 

 2j — 3 mm. Onder schimmelende, dorre bladeren en soms bij mieren; vooral verbreid inde 

 diluviale streken i. globus !•'. 



Halsschild met stompe achterhoeken, evenals de rest van het lichaam, zwart, slechts de randen 

 van het halsschild eenigszins bruinrood doorschijnend; de sprieten, behalve de twee voor- 

 laatste donkere leedjes, en de pooten roodbruin. Deze soort is kleiner dan globus en 

 minder dicht bcstippeld; ook gelijkt zij veel op Liodes o r bicii la r is, do_h is dadelijk 

 te onderscheiden door de 4-ledige sprietknots en de ongedoorndc schenen. Lengte 2 -2j 

 mm. Tusschen scliimmelende bladeren. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Cret'eld; ook in 

 Westtaicu en Oldenburg (gl o b i fo rm is Sahlb.) 



6. Cyrtoplastus Reitier. 



Dit genus heeft den habitus van Agathidiu m, doch is ook zeer vent.'ant aan 

 Amphicy llis , van welke het zich vooral onderscheidt door de yledige sprietknots. 

 Dekschilden met duidelijke , naar het uiteinde verdwijnende stippelrijen. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Glanzig zwart, onbehaard; de immd , de sprieten, behalve de gewoonlijk iets berooktc knots, de 

 tarsen en een smalle zoiun langs den zijrand van liet lialsscliild roestrood; de pooten roodbruin. 

 De kop vrij sterk-, het halsschild niuinidelijk-, de dekschilden uiterst lijn en verspreid besti|i- 

 peld, over het midden met 5 — 6 duidelijke, naar het uiteinde verdwijnende stippelrijeii, langs 

 de zijden veel ^terkcr en verward bestijipeld. Deze soort gelijkt veel op A m p h ie y 1 1 i s 

 globitormis, doch is gemakkelijk te ondersclieiden door de ,;-ledige sprietknots en de 

 verwarde bestippeliug aan de zijden der dekschilden. Lengte 2', mm. Lenmaal bij Locbem 

 in juli 1. seriatopunctatus Bris. 



7. Liodes Latr. 



(Anisotuma 111. ex partc, Reittcr.) 



Sprietknots $-ledig, het tweede lid klein. Bovenlip livec-lobbig. Voorkaken krachtig 

 ontiüikkeld , aan de binnenzijde niet getand. Clypeus door een dwarsgroefjc duidelijk 



