436 XVII. Trichoptervgidae. — NossmiuJi. — i. Ptenidium. 



Ufze soort lieüfc de gedaante; van een niterst kleinen Nargns an i s ot omo id es. Lichaam 

 eivormig, sterk gewelfd, licluer ol" donkctder roestkleurig-brnin, lang geelaclitig behaard. 

 IlaKsscbild aan de basis het breedst, niet redite achterhoeken, gerande zijden, niet zeer 

 dicht-, doch dnidelijk bcstipiield, met eene lijne dvvarslijn vóór de basis. Dekschilden met 

 grovere, dichter staande, eenigszins raspachtige bcstippeling, welke van voren iets in 

 onregelmatige dwarsrijon gepl.iatst is, naar het nitcinde met de aanduiding van eenc naad- 

 streefi. Lengte ongeveer i nnn. In booininolin, vooral van wilgen, en in rottende planicn- 

 stolVen. In Engeland en bij Hamburg (pilosellnm Mrsh.) 



1. Pteiiidiuin Ericlis. 



Sprieten w-ledii;, /mar///:!, /<T/.ir hcliaanl ; Iict iiCi^riidc liii een wfiuii:;- , het 

 tic7idc cti elfde aaiimerlielijk grooter. Lichaam ,i;Ianzi!,', als ,t;vpolijst. llalsscliild aan 

 den achterrand met 4 even ver van elkaar afstaande ,!^roefjes en twee groef jes aan 

 den voorrand, waarin tastharen ; deze groef jes kunnen echter hij enkele soorten, of 

 de tastharen na, ontbreken. Schildje groot , met een divarsgroefje aan de basis. Pro- 

 stcrniim gekield. Mesostermim tusschcn de middclcoxae met eene gegroefde, breede 

 vportzctting tot opnatne van het uiteinde van het prosternum. Voorcoxae door ee7ic 

 voortzetting van het prosternum gescheiden. Achterco.xae op een afstand van ongeveer 

 J- der randbreedte van het metasternum van elkaar verwijderd. Pleurae van den 

 metathora.x van onderen niet zichtbaar. Pygidium met 7 kleine tandjes aan den rand. 

 De soorten van dit genus leven ia rottende plantenstoffen , onder dorre bladeren, 

 oud riet en ook bij mieren. 



V^an de 21 Europecsche soorten komen 6 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 llalsscliild aan de basis liet breedst, slechts naar voren versmald, met de dekschilden in eenc 



vlucht gewelfd. Lichaam volkomen ovaal, met den habitus van een kleinen Eph i s tem 11 s; 

 kastanjebruin, uiterst lijn en verspreid bestippeld, met enkele stoffijne haartjes bestrooid, 

 nagenoeg kaal, glanzig. Sprieten en pouten roodgeel. llalsscliild zonder duiilelijke basaal- 

 groefjes^ met nagenoeg rechte, slechts aan den top afgeronde achterhoeken. Lengte 

 ongeveer ; mm. In boommolm, waarin mieren (Lasius fuliginosus; verblijf houden. 

 Zij beweegt zich uiterst langzaam. Niet inl. I11 Noord-Diiitscliland . . (Grcssneri Gillm.) 

 Halsschild naar voren en naar achteren versmald, aan de basis iets ingedrukt, met stomjie 

 of min ol' meer afgeronde achterhoeken. Habitus van kleine A tomaria 's 2 



2 llalsscliild en dekscliilden zeer grof besti|ipeld, op het halsschild eene^ gladde middellijn 



vrij latend, op de dekschilden in onregelmatige rijen. Lichaam langwer|iig, weinig gewelld , 

 zwart, vrij lang behaard. Sprieten en pooten bruingeel. Lengte ongeveer \ mm. Niet 

 zeldzaam nabij de zeekust onder plantenafval, riet en op stuifzand der duinen. 



(alutaceum Gillm., littorale Motscli.) i. punctatum Cylh. 



llalsscliild en dekschilden meer of minder lijn bestippeld of nagenoeg glad ?, 



3 Halsschild aan de basis slechts met een duidelijk groefje nabij de achterhoeken 4 



Halsschild aan de basis met 4 duidelijke groefjes, vi^aarvan twee in liet midden 6 



4 Metasternum geheel glad, niet gechagrineerd. Soorten van J mm 5 



Metasternum, ten minste aan de zijden, lijn gechagrineerd. Bovenzijde zwart of pekzwart, 



met lichter uiteinde der dekschilden, vrij lang behaarrl; de sprieten geel, hoogstens de laatste 

 twee leedjes iets donkerder. Zeer groote exemplaren met meer buikig verbreede dek- 

 schilden vormen de var. *cnri>uhiitum Lucas (? atoiiuiroidcs Motscli.). Lengte i mm. 

 (lenieen onder dood riet, stroo, dorre bladeren, drogen mest, tnsschen rottende plantcn- 

 siollcn en in mierenhoopen. De var. corpuloüum komt meer in Zuid-Europa voor. 



(pusilluin Gylh., aiiicale Er.) 4. evanescens Mish. 



5. Lichaam kort-eirond, diep zwart niet donkerbruin uiteinde der dekscliilden, vrij lang en 

 dicht grauw behaard. Sprieten zwartbruiu. Halsschild dubbel zoo breed als lang. Dekschilden 

 weinig of niet langer dan aan de schouders breed, lijn doch duidelijk bestippeld. Lengte 

 \ mm. Vrij zeldzaam, vooral langs de zeekust, doch ook langs rivieren onder dood riet 

 en ]ilaiitenafval. Den Haag, Katwijk, Zierikzee, Amsterdam, Muiden, Hillegersberg en 

 Driebergen 2. fuscicorne Er. 



Lichaam langwcrpig-eirond, pekzwart met kastanjebruine dekschilden, zeer kort en versjireid 



