43^ XV'II. Trichoptekygidae. — Oligella. — Euryptilium. — Ptiliolum. 



midiiciilandjcs. Middclcoxac door ecne smalle., spilse en kort ^^esteeldc voortzetting 

 gescheiden. .4elitereo.\ae iets verbreed. Tarsen zeer fijn en slank. Overigens als bij 

 Aetidiuin. 



De cenige Eiiropceschc soort komt iti het aangrenzend gebied voor. 



Lidiaam zeer .smnl, licluliriiiii, zeer lijn gechagrinccrd, licstippcld en behaard. Ilalsscliild naar 

 de basis versmald, met stompe acluerlioelien, met breeden basaal-indrtil;, eene meer of 

 minder duidelijke korte middengroel' en met eenige aanduiding van twee divergeerendc 

 zij-lijnen. .Schildje diep uitgehoIcT. Sommige exemplaren hebben een brecdercn kop en zijn 

 wellicht mannetjes. Lengte ■ mm. Onder rottende iilantcnstollen. Niet inlandscli. In de 

 Rijnprov. bij Ctel'eUl. Ik zag een Belgisch cxemiilaar door Mnlllicws gedetermineerd. 



(excavata Er.) (foveolata Allib.) 



Euryptilium Matthevvs. 



Bo'i'enzijde met haardragcnde korreltjes bezet. Halsschild aan de basis het breedst , 

 naar -wen versmald , zonder indrukken voor hef luidden. Middelste sprictleedjes aan 

 de basis en aan het uiteinde sterk ingesnoerd, met een dubbelen haarkrans. Het 

 negende en tiende spriellid aan het uiteinde duidelijk steelvormig verlengd. Basis der 

 dckschilden recht afgesneden , met een krachtigen schondertand. Pygidium afgerond, 

 met een paar tandjes aan den rand. Middclcoxae door eene smalle , spitse, kort gesteeldc 

 voortzetting gescheiden. Achtcrco.xae vrij sterk plaatvormig verbreed. Tarsen zeer fijn 

 en slank. Ifet S mei 7-, het ? met 6 stern iten. 



De twee Europeesche soorten komen in Noord-Duifschland voor. 



Halsschild dicht netsgewijze gcrinijield, veel meer verspreid korrelig bcstippeld dan de dck- 

 schilden. Sprieten slank, geelachtig. Lichaam zwartbrtiin, vrij dicht grijs behaard. De 

 trochanters der achtcrpooten bij het $ een weinig nitgerand. Lengte 1 mm. Niet inlandsch. 

 Vermoedelijk bij Hamburg gevangen " (sa x u n i c u m Gillra.) 



Ilalsscliild grof en even sterk en diclit korrelig bcstippeld als de dckschilden. Sprieten krachtiger 

 ontwikkeld, donkerder geelachtig. Kleiner dan saxonicum, meer jiekzwart. Lengte ;, mm. 

 Niet inlandsch. In .Noord-Dnitschland. ISij Formica rtifa. . . . (in a rgi na t n i'n Anbc<) 



3. Ptiliolum Flach 



Dit genus onderscheidt zich van Euryptilium, doordat het pygidium een 

 scherpen middentand vertoont , de schouders der dckschilden gewoonlijk afgerond zijn 

 en het halsschild vóór de basis het breedst is. Het S zou 7-, het ? 6 sterniten hebben. 



Van de 14 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



\ Dekscliildcn aan het uiteinde zeer breed algcrond, met scherp al'gescheiden, smallen , liclit- 

 gekleiirden toprand. Het niteinde van het pygidium meestal zichtbaar (Snb-gen. Na n o- 

 ptiliinn Flach). Halsschild ongeveer dubbel zoo breed als lang, naar de basis iets versmald, 

 tiict stompe achterhoeken en iets algeromle basis. Bovenzijde zwart oT zwartbruin , dicht, 

 lijn, zijdeglanzig behaard; de sprieten donker. Het $ met verbreede voortarscn. De var. 

 *nigulosn)ii Allib. is kleiner, meer brtiinachtig, met lichtere sprieten en pooten. Lengte 

 l mm. Onder vochtige bladeren, drogen mest en in Fungi. Den Haag, LItreclit, Ziitten, 

 Amsterdam, Rotterdam en Zierikzce i Kunzei Heer. 



Dckschilden aan hei niteinde niet /eer breed algcrond, eciddcin-ig, zonder schcr|i algescheiden 

 licht gekleiirden toprand. I'.ij bet doodc dier is het niteinde van het pygidinni bedekt . . 2 

 2 Klip nagenoeg zoo breed als het halsschild, dit \\ maal zoo lang als breed, ongeveer in 

 't luidden het breedst. Lichaam smal, bruin tot zwartbrtiin, soms inct lichtere dckschilden, 

 Vlij lang beliaard. De var. * Focrsteri Matth. is smaller en lichter, met bruingele sprieten. 

 Bij het ^ de trochanters der achterpooten in een langen, uit drie borstelhaien gevormden, 

 doüin iiitgetrukken en de achterdijen cenigszins hoekig verbreed. Lengte » mm. aTs K n n ze i. 

 Den Haag en Vr.rdcn. In de Rijnprov. bij Creleld . . (Spencei Allib.) 2. oblongum Gillni. 



Kop dniclelijk smaller dan het halsschild, dit achter het midden het breedst. Lichaam brecder 

 dan bij oblongnni, dinikerbrnin , lijn grauw behaard. Bij het g de trochanters der 

 achterpooten gewoon cii de achieulijen met' een iangcii, liinen, naar achteren gcrichten, nit 

 eeiiige borstelharen bestaanden, d.jorii. Lengte rniin ;' mm! Niet inlandsch. In de Rijnjirov. 

 liij Creleld (angiistatnm Er.) (luscuin Er.) 



