XVII. TUICHÜPTERYGIUAK. — ADERCKS. MiCROPTILIUM . 44' 



6. ACTINOPTERYX. — • BaF.OCRARA. 



lI;iNscliild iKigcnocg dubbel zoü brc-cd ;ils bui;;, n;iar de basis wcinii; uT niet versmald; van 

 acluercii breedcr dan de basis der dcUsclnlden, iiict nagenueg reelitc aelncrbockcn; de aeliter- 

 rand aan weerszijden iets nitgcbogcn; lijn gccliagrineerd en iels üjner- en meer verspreid 

 korrelig- bescippcid dan de dekscbilden, welke in gebogen dwarsrijen korrelig zijn. i)ck- 

 scbildcn aan de zijden iets afgerond, aan bet uiteinde algeknot, met eenigs/.ins afgeronde 

 naadboekcn. liovenzijdc liclucr of donkerder bruin , bet midden van bet balssehild cii de 

 ileUsebilden vóór bet uiteinde donkerder; sprieten en pooien bleekgeel. Lengte 4 ■ mm. 

 Acbler boomscbors bij mieren. Niet iiil. In de Rijnprov. bij Cleef en Creleld. 



(sutnralis lleer^ 



Microptiliiiiii Matthews. 



Sprieten laii^^- , ck iniddchle leciljes vóór de basis en aan liet niteinde in:^csuoerd , 

 met twee haarJiransen. Licliaam smal. Halssehild liartvormi^ic, wet twee hwgsind ruk- 

 ken. Dekscliildeii verkort , 3 tof 5 ten^iten onltedckt latend. Achterlijf met 6 sterniten. 

 Mesosternale voortzet tin}; vlak, tamelijk breed. Vooreoxae van elkaar ,i;vselieiden. 

 Middelcoxae door eene voortzetting van het mesostermim gescheiden. De niet verhreede 

 achtercoxae op een afstand van slechts -L der randbreedte van het metasternum van 

 elkaar verzvijderd. 



De eenige Eiiropeesche soort zou ook in ons gebied kunnen voorkomen. 



Licbaam smal, bruinzwart, dof, grauw behaard, llalsschild hartvormig, met zeer siompe 

 acbterliockcn en eenigszins afgeronde basis, n'ct twee onduidelijke langsindrukken op bet 

 midden, zeer dicht gechagrinecrd en korrelig. Dekscbilden in dichte dwarsrijen korrelig, 

 z\ maal zoo lang als het halssehild, aan het uiteinde scheef algeknot, met een lijnen, 

 lichten toprand. Sprieten en pooten geelbruin. Lengte ; mm. Niet inlandsch. In Engeland 

 en Frankrijk. Ik zac een exemplaar uit bet Weeiier Hol'miiseuir. 



(pulchellum Allib.) 



6. Actiiiopteryx Matlliews. 



De middelste sprietleedjes zeer lang en dun , vóór de basis en naar het uiteinde 

 sterk ingesnoerd. Halssehild veel brecder dan de dekschilden , aan weerszijden van de 

 basis duidelijk uitgerand. Dekschilden naar het uiteinde aanmerkelijk versmald. Achterlijf 

 met 7 sterniten. Py};idium met een scherpen middentand. Mesostermim scherp gekield. 

 De vrij sterk verbrcede achtercoxae op een afstand van J- der randbreedte 7<an 

 het metasternum van elkaar verwijderd. Bovenzijde met zeer fijne .^ in regclmati,i;e , 

 kruiselin,^s geplaatste rijen staande, korrelige bestippeling en beharing; de onderzijde 

 vrij lang 'behaard. Voortarsen als bij Actidium. Habitus van Trichopteryx. 



De eenige Eiiropeesche soort komt ook in Nederland 7'oor. 



Kop gront en breed, met uitpuilende oogen. llalsschild groot, veel breeder dan de dekschil- 

 den, met naar acbteren spits uilgetrokken achterhoeken. Dekscbilden tweemaal zoo lang 

 als het halssehild, naar bet uiteinde versmald. Bovenzijde zwartacluig, zeer lijn regelmatig 

 in dwarsrijen korrelig, dicht en lijn zijdcachtig grijs behaard. Sprieten, pooten en de 

 loprand der dekschilden bruingeel. Lengte 5 mm. Tusschen plantenafval in anrdapiielen- 

 kuilen in de duinen bij Scheveningen , Mei; zij leeft ocik mider zeewier . i. Tucicola Allib. 



lU. Tribus T r>. 1 c 11 o PTE R V G 1 N I. 



Baeocrar;i Thomson. 



Middelste sprietleedjes verspreid behaard, zonder duidelijke haarkransen , hoogstens 

 nabij het uiteinde ingesnoerd of van gelijke breedte. Bovenzijde glad , groefachtig 

 bestippeld. Dekschilden verkort, 3 tot 5 tergiten onbedekt latend. Pygidium met breed 



