44- XVII. Tkichoptervcidae. — Baeocraba. — 7.Nephanes. — 8 Micrus. — 



9. Trichopteryx. 



op,^eriililcu rand, met een krae/i/ii^en middentand en onduidelijke zijlandjes. Achlerlijf 

 met 6 sleniiten. Voorschenen aan de binne?izijde met eeue rij stekclborstcls Overigens 

 naveriiHint aan Trichopteryx. 



De eeltige Europeesche soort zon ook in ons gel'ied hunnen jvorden aangetroffen. 



Deze soort heeft de grootte van TricI) op ter yx gra 11 dico 1 1 is. LieMiaam kort en lireed. 

 Ilalsscbild ongeveer diibl)cl zoo breed als lang, met scherp aangediride, rechte achterhoeken. 

 Dekschildcn met meer parallclc zijden, naar het uiteinde iets verbreed. Bovenzijde tamelijk 

 gewelfd, glanzig, sterk-, doch niet zeer dicht in gebogen dwarsrijcn bestippcid, verspreid 

 en liju bebaard. Zwartbrnin, de tojirand der dekschilden geelachtig; de sprieten pekbruin. 

 Lengte \ nini. Up vochtige grasvelden onder hooi. Niet inlandsch. In den Elzas en in het 

 Noorden van Kiiropa. Ik zag een exemplaar nir het Weener Hofmuseiim. 



(variulosa Muls.) (littoralis Tlionis.) 



7. Neplianes Thomson. 



Lichaam buitengewoon klein, met den halutus van een kleinen Pliliolum, doch 

 '•cel meer verioant aan Trichopteryx; de bovenzijde netsgeivijze gechagrincerd en 

 korrelig bestippcid. Plalsschild met stompe achterhoeken. Alesostcrnum niet gekield, 

 tnsschcn de iniddelcoxae breed opgericht. De matig verbreede achtercoxae staan op 

 nagenoeg \ der randbreedte ï>an het metasternum van elkaar vcrraijderd. Achterdijen 

 krachtig onttuikkeld en aan de binnenzijde zonder vliezige verbreeding. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Deze soort gelijkt op Ptiliohnn Kun zei. Halsschild dubbel zoo breed als lang en nage- 

 noeg zoo breed als de dekschilden, naar voren en naar aciitcren ^leclus weinig versmald, 

 niet stompe achterhoeken en aan weerszijden van de basis gerand, liovenzijdc grof geclia- 

 grineerd en korrelig bestippcid; grijs bebaard. Zwartbruin, de toprand der dekschilden 

 geelachtig; sprieten pekbruin. Lengte \ mm. Achter boomschors en in voclitig zaagsel 

 als strooisel in paardenstallen. Den Maag, Arnhem, Doorn en Zicrikzee. 



(abbreviatellus Er.) 1. Titan Newm. 



8. Micrus Maühews. 



Habitus van een lang gestrekten Trichopteryx. Halsschild aan de zijden, vóór 

 de rechte achterhoeken , iets nitgerand ; naar achteren iets versmald. Pygidiiim recht 

 af geknot , met twee ver van elkaar staande, zeer kleine tandjes. Mcsosternum scherp 

 gekield. De sterk verbreede achtercoxae staan op ongeveer \ der randbreedte van het 

 metasternum van elkaar verwijderd. De achterdijen aan de binnenzijde vliezig verbreed. 

 Bij het c? vertoont het zesde sternict eene dwars-geplaatstc , van voren eigenaardig 

 getande groef. 



De eenige Europeesche soort , joclke ook in Nederland 'voorkomt , zou, volgens 

 l-'lach , 'liicllicht nit Amerika , waar zij zeer gemeen is , ingevoerd zijn. 



Lichaam lang gestrekt, met parallele zijden. Halsscliild vóór het midden het breedst, met rechte 

 achterhoeken, aan de zijden lijn gerand, liovenzijde dicht rimpelig en gelijkmatig-, lijn 

 korrelig bestippeld en behaard. Zwartbruin, de dekschilden gedeeltelijk iets meer kastanje- 

 bruin. Sprieten slank, evenals de pooten, donker geelachtig. Lengte J mm. Onder drogen 

 niest en op oeverzand; veelal ook rondvliegende. Kralingen, Jmn . . . i. filicornis Fairni. 



9. Trichopteryx Kirby. 



Sprieten ii-ledig, haarfijn, bij het rf meestal korter dan bij het %, de leedjes 

 min of meer kantig , de 3 groote eindleedjes afgeplat. Bovenzijde netsgewijze gecha- 

 grincerd en met haardragende korreltjes in onregelmatige, op verschillende wijze 

 ver hopende rijen bedekt. Bovenlip bewegelijk; de voor kaken kunnen zich, volgens 



