XIX. HlSTERlDAK. 



447 



XIX. Familie HISTERIDAE. 



Deze fatiiilic (Fig. .^8) bcsta;u uit meestal plomp «eliomvdc, tamelijk brcetle, soms ccnigszins 

 vierhoekige, l)ij uitzondering meer langwerpige ot' ook wel romlaclitige, in den regel weinia-, soms 

 meer gewelfde of wel zeer vlakke, gewoonlijk eenkleurige, glanzig 



K. pi-pr. 



prtisl. 



i'ii- Pil 



1. ml. r/Il'!'- \aii 

 S,;,llii:. — C' 



F!///- 



H i s 1 1- r 

 iwij/ipil. 



iiiiirolur I'. 



den binnenrand der oogen , 

 liet eerste lid lang en dik, met 

 eindknop (Fig. 39, I), welke 

 groetje aan de onderzijde van 



zwarte kevers; z,eldzamer 

 zijn zij eenklcurig brnin of 

 rood, groenachtig, bronzig 

 of niet roode vlekken 0)1 

 de dekschilden. — Kop in 

 de tiist in bet halsschild 

 teruggetrokken , af licllend 

 of verticaal, de monddee- 

 Icn tegen den voorrand of 

 cene kinplaat van het pros- 

 ternnin min of meer aan- 

 gedrukt; bij bet genus 

 ilololepta daarentegen 

 is de kop niet in liet 

 halsschild teruggetrokken , 

 doch borizontaal vooruit- 

 stekend en zijn de moud- 

 dcelen niet door bet pros- 

 ternum bedekt. — Sprieten 

 onder den zijrand van het 

 voorhoofd , tusscben de 

 oogen en de basis der voor- 

 kaken , bij de A b r a e i 11 i 

 op het voorhoofd naast 

 ingeplant; geknikt, ii-ledig, 

 sterk ineengedrongen 3-ledigen 

 veelal in een daartoe bestemd 

 bet halsschild inlcgbaar is; bij 

 Hetaerius zijn de sprieten 9-ledig, en is de eindknop cylin- 

 dervormig, zonder duidelijke leedjes (Fig. 39, lI.)- — Vo(n-- 

 kaken gewoonlijk duidelijlc vooruitstekend. Acbterkaken twee- 

 lobbig, meestal "de beide lobben vliezig of boornacbtig (Carci- 

 n o p s e n Par o m a 1 u s), of wel de buitenste lob lioornachiig en de 

 binnenste vliezig (_Pla ty soma); bijTeretrius is de buitenste 

 lob vliezig; bij Hololepta is de binnenste aciiterkaaks-lob zeer 

 kort. Kin boornacbtig, de tong vliezig, de paraglossen duidelijk. 

 Kaaktasters 4-, liptasters 3-ledig. — Halsschild aan de voorzijde 

 uitgerand, met den acliterrand volkomen tegen de dekschilden 

 aansluitend. Schildje klein of zeer klein, bij Paromalus ont- 

 brekend. — Dekschilden verkort en afgeknot, bet pygidium 

 en propygidium onbedekt latend, met verschillende sculptuur, 

 meestal met eenige langsstrepen. — Gevleugeld. De vleugels van Hister (Fig. 40) berinneren bet 

 meest aan die der Silpbidac en zijn volgens Rugt-y langwerpig en smal, in het topgedeclte 

 zwartacbtig gepigmenteerd; het gewricht is ver vóiir liet midden gelegen; daartegenover bevindt 

 zich eene kleine zwarte i)igmciuvlek. Het 

 topgedeelte is veel groeier dan bet zeer 

 kleine basaalgedeelte. De buitenste drie 

 randaders loopen in het topgedeelte geheel 

 onafgebroken door. De vena externo-media 

 is rechtlijnig en splitst zich op de hoogte 

 van het gewricht vorksgewijs in twee 

 takken, waarvan de binnenste rechtlijnig 

 tot aan den acliterrand verloopt, de bui- 

 tenste zwak aangeduid is; een naar buiten 

 van deze gelegen , bijkomende tak (straal- 

 ader) is sterk knievormig naar binnen 

 gebogen. De vena interno-media is zwak 

 aangeduid, met eene gewone zijadcr. Dwars- 

 verbindingen ontbreken geheel. De achter- 

 rand is llauw gelobd. Bij sommige genera is het adernet meer of minder rudimentair, 

 met 5 sterniten, het eerste stemlet gewoonlijk zeer lang (bij Hololepta kort); de laatste twee 



li(t. 10 VI,.|iBvl ^ 

 Niiai- 



II Hi 



I.. 



Achterlijf 



