XIX. HisTERiDAE. — 7. Sai'kinus. — 8. (Inatiioncus. 459 



I-, H;ilssdiild, behalve de gewone bestippcling aan ckn acluenMiul, volkomen onbestippeKI. 

 Vnorliool'd met een duidclijUcn, accolnde-vormigen d\varsrini|)cl, daaracluei- gewoonlijk nog 

 met ccnige aanduiding van een tweeden dwarsrinipcl. Dekscliildcn , tiis.schen de naadstreep 

 en de vierde riigstreep, tot over liet midden en veelal tot nabij de basis vrij diilit be- 

 stippeld; de rugstrepcn breed bestippeld, de naadstreep gelieel doorloopend en van 

 voren met de vierde nigstreep door een boog verbonden. Lichaam langwcrpig-ovaal, 

 zwartbniin of zwart; sterk glanzig. Voorschenen niet 3 grootere en 3 kleinere tandjes. 

 Lennte 3—5 mm. Gemeen langs de stranden aan doode viscli en uitwcriiselen. 



" (sabnlosns Fairni.) 7. maritimus Steph. 



lial^schild aan voor- en zijranden meer of minder uitgebreid bestippeld. Voorhoofd met twee 

 dnidelijke-, of wel door de grove, dichte bestippeling onduidelijke, accolade-vormige 

 dwarsrimpels .' '4 



14 De buitenste der 4 rngstrepen van de dekschilden aan het niteinde eenigszins bochtig en bijna 



tot aan den achterrand reikend. Dekschilden nauwelijks tot aan het midden en naar buiten 

 tot aan de tweede rtigstreep lijn en verspreid bestippeld. Vcnn-hoofd meestal grof en dicht 

 bestippeld, waardoor de dwarsrimpels weinig in 't oog vallen. Bovenzijilc donker metaal- 

 groen, zeldzamer donker bruinachtig of de dekschilden roodbruinnchtig. Voorschenen ge- 

 woonlijk met 4 tandjes, zelden nog met een klein vijfde tandje. Lengte 2^-3^ m'"- t;e- 

 niecn in mest, vooral in de dinnstreken en langs de stranden. ... 8. nietallicus llerbst. 



De buitenste der 4 rugstrepcn even lang als- of iets knrter dan de overigen, welke ongeveer 

 tot iets over het midden reiken. Dekschilden kraciniger en naar binnen iets verder naar 

 voren bestippeld '5 



15 Voorhoofd onbcstippeld , met zeer duidelijke, accolade-vormige dwarsrimpels. Voorschenen 



met drie zeer groote, stom|ie- en twee veel kleinere, veelal imduidelijkc tandjes. Dekschilden 

 op de achterhelft vrii sterk en verspreid bcstip|icld. Achtcrschenen sterk verbreed en ver- 

 dikt, üovenzijde glanzig bruin, veelal roodachtig-bruin, vooral op de dekschilden; de pootcn 

 rood. Lengte 2J— 3i mm. Gemeen met maritimus langs de stranden . . 9. crassipes Lr. 



Voorhool'd tiisschen de dwarsrimpels lün gestreept en bestippeld. Voorschenen met 6-, naar 

 de basis geleidelijk kleiner wordende tandjes. Dekschilden op de achtcrlieUt meestal krachtig 

 en dicht bestippe'ld. Acluerschenen weinig verbreed en verdikt, bovenzijde metallisch-groen, 

 de iiooten zwart. Lengte 2^—3.; mm. Gemeen in mest, vooral in de dninstrekcn en langs 

 de stranden ...."..'.'. '°- rug'frons l'ayk. 



8. Guathoncus Jacq. Diival. 



Dit .i;cnus is zeer verwant aan Saprinus. Kop zonder dwarsstrcep tusselieu de 

 oogen. De binnenste lob der achtcrkaken draagt aan liet uiteinde een langen, kraeh- 

 tigen haak. Deksehilden met langsstrepcn , doek zonder spiegelgladde ruimte : de naad- 

 streep hoogstens op de voorhelft duidelijk. Epipleuren. der dekschilden met 3 strepen. 

 Voorschenen tusschen den tweeden en derden tand met eenc grootere tusschenru/mte. — 

 De larve van G. rot tindat us is door Perris beschreven. 



De 2 Europeesrhe soorten komen ook in Nederland voor. 



liovenzijdc en mesosternnm vrij grof en dicht-, het pygidium en propygidium, alsmede het 

 uiteinde der dekschilden min of meer rimpelig bestippeld. De strepen der dekschilden naar 

 het uiteinde tot over het midden reikend, de naadstreep al of niet ontwikkeld. Lichaam 

 aan de zijden sterker afgerond en meer gewelld, pekzwart, glanzig. De sprieten, de uiterste 

 topraiui der dekschilden en de ponten roodbruin. Bij den vin-m cunjugalus 111. bevindt 

 zich op het halsschild een groefje voor het schildje. Lengte 2^—3 mm. Zeer verbreid door 

 het gehcele land en o. a. niet zeldzaam in de duinstreken. Onder drogen mest, mos, op 

 beenderen, bij mieren en aan uitvloeiende boomsappen. 



Oiannetensis INlars.) i) 1. rotundatus illig. 



liovcnzijde en mesosternnm lijner en n.iiider dicht bestippeld. De strepen der dekscliilden 

 slechts tot aan het midden reikend. Lichaam doorgaans kleiner, minder gewelld en aan ile 

 zijden minder afgerond. Overigens zeer verwant aan de vorige soort en wellicht (volgens 

 Rcitter') slechts ccne variëteit. Lengte 2— 2^ mm. Even verbreid als rotundatus. 



2. punctulatus Thoms. 



1) Vulgiil» /tii//ti i- n;iuili-ti"lisi! Mai>. .-.•ju' gu.Ji- suull uil iuidelijkii- >uvki-n. 



