XIX. HlSTERIDAE- — 13. OnTIIOPIIII.US. - XX. PlIALACRIDAE. 463 



13. Oiithoithiliis f,(>:icli. 



Lichaam roiidachtig, zwart. Ilalsschild en dekschildcn met laiis^sribben. Sprietgroeven 

 diep, evemc'ijdij^ aan den voorrand van hei halsschild 7'erloopend. Voortzctti]ig van 

 liet prosternum met ccne zeer itlcine liinplaat Pyxidium stcrli naar onderen ,i;eriekt. 

 Fooien ian.^-- en smal. Voorschenen met eene tarsaalx'rocf. -■- De soorlen van dil ,i;cniis 

 leven i'i mest en onder rottende planiensioffen. 



Van de 6 Europeesche soorieti komen 2 in Nederland voor. 



V;iii ile rt langsriMicii op liet lial.sscbild zijn lic niicidclstc twee tot ccnc enkele rib vcrsiiiiiltcii; 

 ile tii.isclicnniimtcii gml' hcsiippeld. Dek.sfliiklen elk met 3 kingsrihlieii, in wier tii.ssihen- 

 ruinitcn 5 even lijne, kielvorniige Inngs.strepen en twee .siippelrijen viicirli;inden zijn. Lengte 

 -2— .'ïè 'nin. Onder rottende plantenstotVen, in mest en in aan.spoei.sei der rivieren. (Idcn-, 

 Zutplien, Arnhem, Breda, Roosteren en iiergen-op-Zoom. 



(V glolnilosus Oliv.) i. sulcatus 1". 



Van de fi langsriblien van liet balsscliild zijn de middelste twee even ver van elkaar verwij- 

 derd als van de daarop volgenden; de bnitcnsten van voren al'gckort; de tnsscbenrnimten 

 dicht langsrinipelig. Dekscliilden met rt afwisselend zwakkere langsril)hen , in wier tiisschcn- 

 ririniien tijne langsstrepcn en eene stippelrij aanwezig zijn. Lengte 1 mm. Op vele plaatsen 

 gemeen in drogen mest en vooral in het voorjaar, in den zonneschijn rondzwerniend 

 over lage planten 2. str!atu« i'orst. 



Sub-Orde III. CLAYICORXIA. 

 XX. Familie PHALACRIDAE. 



Deze familie is zeer verwant aan de Nitidulidae door den bonw der sprieten entarscn, doch 

 onderscheidt zich vooral door de kogelvormige voor- en de dicht aanecnstaandc, verbreede aclner- 

 co.\ae. — Het metasternmn vertoont aan den achterrand eene korte langsspleet tussclien de aclitercosae. 

 — Ook heeft deze familie eenige verwantscliap met de Erotylidae door den bouw der sprieten 

 en tarsen , dodi staan bij deze alle coxae wijd uiteen en zijn de eerste twee stcrniten met elkaar 

 vergroeid. Het zijn kleine, ei-vormige, meestal van boven hoog gewelfde, gladdC; glanzige kevertjes 

 met vrij grooten kop, die door de uitstekende voorhoeken van het halsschild mnvat wordt, iiij 

 niterst sterke vergrooting ziet men hier en daar een zeer klein , sterk aangedrnkt haartje. — Sprieten 

 vóór de oogen en onder den voorhoofds-rand ingeplant, ;i-ledig, recht; de eerste twee leedjes 

 grooter en niet langwerpige, 3-, zeldzamer 4- of 5- t) ledige knots. — Oogen vrij groot en gewelfd. — 

 Bovenlip klein, van voren afgerond. Voorkaken niet vooruitstekend, sterk gebogen, met twee- 

 tandigen top, aan de basis met een gladden of geribden maaltand en daarboven met een vliezigen 

 zoom. Achtcrkaken met twee lobben, waarvan de binnenste met een dubbelen haak. Kaaktasters 

 draadvormig, bet vierde lid cylindcrvorniig of eirond. Liptastcrs 3-ledig. Kin hoornaclitig. 

 Tong half lioorn:ichtig, cenigszins hartvormig. — Halsschild en dekschilden aan de zijden altijd lijn 

 en dindelijk gerand. Halsscliild groot, van voren uitgcrand, van achteren volkomen tegen de dek- 

 schilden aansluitend, aan voor- en aciiterrand bijna altijd met eene uiterst lijne randlijn. — Schildje 

 duidelijk zichtbaar. — Dekschilden het geheele achterlijf bedekkend, met eene lijne randlijn aan de 

 ba.sis, welke zich langs de zijden van liet schildje (de scntcllair-streep) en ook wel langs den naad (de 

 naad-streep) voortzet, welke laatste veelal zeer lijn is en al of niet naar de scnteliair-strceii toe tnider- 

 broken kan zijn. Verder vertoonen de dekschilden rmgeveer 9, meer of minder duidelijke rijen van 

 fijne stippels, die zoowel naar binnen als naar buiten door eene gewone streep kunnen begeleid zijn; 

 van deze .^ijn i ot 2 als hoofd-strepen (volgens sinnmige sclirijvers als naad-strepen) duidelijk en 

 scherp aangcdind 2). Verder vertoont de oppervlakte der dekschilden hij microscopisch onderzoek 

 nog eigenaardige, uiterst lijne, £- of E-vormige stipjes, van welke het middengeileelte een uiterst 

 lijn, aangedrukt, naar achteren gericht haartje is. — Gevleugeld. De vleugels (Olibrus bicolor) 

 zijn volgens /Joifii' lang-elliptisch, de voorrand, vói'ir het nabij het midden gelegen gewricht, een 

 weinig bewimperd. Het topgedeelte slechts weinig grooter dan het basaalgedeelte, nagenoeg zonder 

 aderen. De vena scapularis verloopt nagenoeg rechtlijnig tot vóór het gewricht; de Veiia cxterno- 

 mcdia verloopt rechtlijnig tot aan bet midden van den achterrand en geeft O]) de hoogte van het 

 gewricht eene zijader af, welke, naar de basis tcrugloopend, eerst reclithoekig uit de hoofdader 



n B.j ,.,.riL-,. N„..nl-Afiikriniiwli.- gpii.-ra 



•J) Hij ll.l /.llUl-i;ino|,.r»cllc g.-lius Tuly|iliiiS Kr. zijn :ill.- ^Uv|,,ii srli,.r|, ;,;Mlgr.Jlli.l. 



