.^6.). XX. Phalacridae. — i. Phalacrus. 



ontspringt, doch dan weder aan deze evenwijdig loopt. De vcna interno-media iets gelcronid. In de 

 liinnenliclft der arca interno-nicdia loopt ccne zijader, welke zicli nabij de basis door twee korte 

 dwarstakken met de vcnac interno- en externo-media verbindt en zich ook naar den acliterrand 

 in twee takken splitst. De acl.terrand lijn hewiniperd en aan de basis llauw uitgebogen. Het 

 basaallobje vrij groot. Volgens ,/. licdtcnbacber zonden de Phalacridae, wier kleine vleugels 

 een zeer gercdnceerd adernet vcrtoonen, incer verwantschap hebben met de Trogositidae dan met 

 de Nitidnlidae. — Voorcoxac door eene smalle, naar achteren verbreede voortzetting van het 

 prosternuin gescheiden. Tiisschen de middclco\ae bevindt zich eene lijn-gerande, breede nietasternale 

 voortzetting. — Aciuerlijl' uit 5 sternitcn bestaande. — Pootcn kort en krachtig ontwikkeld. 

 Schenen aan het uiteinde met een krans van dicht aaneenstaande doorntjcs. Tarsen 5-lcdig 1), 

 ile eerste drie Icedjes iets verbreed en op de onderzijde vihig behaard, het vierde lid altijd zeer 

 klein en evenals de wortel van het klaiiwlid in het derde lid verborgen. Klauwen aan de basis 

 met een duiilelijken tand. 



De soorten leven grootendeels op bloeiende Composiien, sommigen op (M'amineeen en 

 C y |ie ra c ee ë n. Velen overwinteren achter boomschors, in dood riet en onder mos. 



De larven leven in den vruchthodem van Co m pos i ten. 



1 liet naar voren gerichte gedeelte van het metastcrnum, tusschen de middelcoxae door, tot aan 



het prostcrntnn reikend; het mesostermnii daartiisschen niet ontwikkeld 2 



Het naar voren gerichte gedeelte van het metasrernum niet voorbij de middelcoxae reikend 

 en door een duidelijk, kort mcsostcrnuin van het prosternum gescheiden. Voordijen met 

 al'geronden onderkant. Schenen met duidelijke eindsporen. Het tweede lid der achtertarsen 

 slechts weinig versmald, smaller dan het derde lid. Dekschilden met eene verdiepte 

 naadstreei' ,-5. Stilbus, 



2 Dekschilden n;et eene verdiepte naadstree|). Voordijen met at'gcronden onderkant. Eindsporen 



der schenen lijn, niet langer dan de haarborstels. Achtertarsen kort en breed; het tweede 

 lid weinig langer dan het eerste en nagenoeg zo(j breed als het derde, diep uitgesneden, 

 liovcnzijde diep zwarr i. thalacrus. 



Dekschilden met twee verdiepte naadstrepen. Voordijen aan de onderzijde iets uitgebogen. 

 Eindsporen der schenen duidelijk langer dan de haarborstels. Achtertarsen min ol' meer 

 verlengd, het tweede lid veel langer dan het eerste en smaller dan het iets verbreede en 

 zwak uitgesneden derde lid. Dekschilden meestal met lichter uiteinde .... 2. Olibl'us. 



1. Phalacrus Payl<ull. 



Sprieten met T,-lcdig:c , /anx'H'erpii^e knots. Eindlid der kaak/asters tan^sr , nai^eiioe^'' 

 eyl'nidervormi,);. Dekschilden met slechts éi'ne verdiepte hoofdstreep. Schildje zeer groot, 

 liet naar voren gerichte s^edeelte van het metasternum , tusschen de ?niddelcoxae door , 

 tut aan het prosternum reikend , het mesosternmn daartiisschen niet ontwikkeld. Voor- 

 dijen niet afgeronden onderkant. Eindsporen der schenen fijn , niet langer dan de 

 haarborstels. Achtertarsen korf en breed ; het tweede lid weinig lanj^er dan het eerste 

 en nagenoeg zoo breed als het derde lid , diep uitgesneden. Bovenzijde diep zwart. — 

 De soorten van dit genus leven op bloemen en overwinteren achter boomschors. — De 

 larve van P. corruscus (?) is door Kaltetibach beschreven. 



Van de 16 Ruropeesche soorten komen 4 /;/ Nederland voor. 



1 Dekscliilden, liehalve de van voren algckortc naadstreep, niet gestreept, of wel de strepen zijn 



hier en daar zeer onduidelijk .2 



Dekschilden met lijne, meer ol' minder duidelijke, gladde langsstrepcii , naast iedere streep 

 eene lijne, duidelijke siipiielrij. Het eindlid der sprictknots zoo lang als de twee andere 

 leedjes te zaïiien, dik, ij maal zoo lang als breed 3 



2 Het eindlid der sprictknots zoo lang als de twee andere Iccdies te zamen, met stomp int- 



einde. Middeldijeii, evenals de achterdijen, aan het uiteinde van binnen vlak afgerond. 

 Dekschilden met lijne, doch duidelijke stippelrijcn en bovendien nog niet verspreide, lijncrc 

 stippeltjes. Overigens veel o|i corruscus gelijkend. Lengte 3 mm. Deze soort schijnt 



!) Ilij f.M i,n:.r Nuurcl-ArrllxiilM |j.' Bimra 'ij" ilt ;l. Iilnl:,is..|i l-Lalie. .I„iii-.l:il il.' c 



