XXI NniuuLiDAE. — I. Ckkcus. 471 



li'imperd Voorkakcn incl scherpen, ceiii^szitts ^i^-ebogen top. Achterkakeii huee-lobbif;. 

 Eitidlid der kaaktasters lan^^wer pig-ei rond . De y/edi^i^e knots van kei overi;^e gedeelte 

 der sprieten niet scherp ' afgescheiden. Dekschilden verkort. Tarsen '^-Icdig. Ilct ? 

 meestal iets grooter dan het $. — De soorten van dit genus zijn kleine, weinig 

 bewegelijke kever tjes , 7oelke op bloemen, bloeiende struiken, grassen en Cy perace e en 

 op vochtige plaatsen leven. — De larve van C. rnfilabris is door Pcrris , de 

 ont'is.'ikkeling van C. solani door Rupertshergcr beschreven. 



Van de 7 Europecsche soorten komen 3 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Aclitcrliockcn van het halsscliild afgerond. Spriccknots in beide seksen 3-iedig 2 



Acluerhoekcn van lici lialsschild rcdit o 1' stomp, de zijrand kantig opgericht, daardoor het 

 lialsscliild langs de zijden gegroeid (Snb-gcn. Hcterlielus Jucq. Dtiv. , Aniariiis Reitt.) 4 



2 Clypetis met een lijn dwarsgroctjc tnsschen de sprieten. Het eerste sprietiid hij het $ meer 



oF minder verlireed. Zijden en achterlioeken van het lialsschild zeer sterk afgerond (Siih- 

 gen. Anomoeoccra Shnck.) 3 



Clypcns zonder dwarsgroef. Het eerste sprietiid hij het $ niet verbreed. Halsscliild met 

 weinig afgeronde zijden en meer aangcdnide, docli afgeronde achterhoeken (Snb-gcn. Cerciis 

 i.sp.). Veel kleiner dan de andere soorten, meer langwerpig en minder gewelfd; lijn 

 witachtig behaard, zeer veranderlijk in klenr, donkerbrnin of zwartachtig; de mond en 

 het ]iygidinni rood, de sprieten en pooten geelrood; zeldzamer het gelieele lichaam rood 

 of geelrood (ab.c. palVuitis Heer). De ab.c./«Hf; Steph. roodbrnin , met donkerbrnine of zwarte 

 dekschilden. liovenzijdc krachtig en dicht bestippeld. Lengte \\—i mm. Gemeen op 

 bloeiende J n n c u s- en Ca re x-soortcn , op moerassige plaatsen .... 2. rufilabris I.atr. 



3 Sprieten ongeveer zoo lang als het halve lichaam. Bovenzijde krachtig-, vrij dicht bestipiield 



en zeer lijn grijs behaard; roestklenrig, de dekschilden meestal met eene zwartbruine vlek 

 aan het schildje en min of meer over den naad, zelden bijna geheel donkerbruin; 

 gewoonlijk ook het achterlijf, doch zelden het Iialsscliild donkerbruin. Bij deze soort komen 

 meer plompere voorwerpen voor, bij welke bij het $ liet eerste en tweede sprietiid zeer 

 sterk verbreed en het tweede bovendien eenigszins driehoekig van vorm en nagenoeg zoo 

 lang als breed is; de knots eenigszins bruinachtig. Bij de minder krachtig ontwikkelde 

 exemplaren zijn bij het $ de eerste twee sprictleedjes minder sterk-, doch nog duidelijk 

 verbreed; het tweede lid langer dan breed en de knots evenals het overig gedeelte der sprieten 

 meer geelachtig. De ook in twee vormen voorkomende wijfjes zijn aan de gewone sprieten 

 te herkennen. Lengte 2 — 2} mm. Zeer gemeen op allerlei bloeiende planten, vooral op 

 U m be 1 1 ife ren, Spiraea, Sambuciis, grassen en waterplanten. . i. pedicularius L. 



Sjirieten bij het $ iets langer dan-, bij het J nagenoeg even lang als kop en lialsschild. 

 Bovenzijde zwartbiiiin, met eene groote roodgele vlek <ip her midden van elk dekschild; 

 zelden geheel roodbruin en slechts de omtrek van elk dckschihl zwartbrnin (A\.Q..ochracetn 

 Murray) i); sprieten en pooten roodgeel. In habitus met pedicularius overeenkomende, 

 doch iets minder sterk en dicht bcstip|icld. Bij het $ het eerste sprietiid iets verbreed. 

 Lengte 2; — 1\ mm. Op droge grasplaatsen. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Elberfeld; 

 ook bij Hamburg en op het eiland Borkum (hip ns t ula t us 1'ayk.) 



4 Zijden van het halsschild in het midden min of meer hoekig verbreed, vóór de acluerhoeken 



iets uitgebogen, dezen daardoor recht. Sprietknots bij het $ onduidelijk 3-ledig, bij het J 

 2-ledig. Habitus van pedicularius, op de bovenzijde veel fijner bestippeld en dichter 

 behaard; roestklenrig geel, of bruinachtig met geelachtige dekschilden, veelal om het schildje 

 en langs den naad donkerder, soms bijna geheel bruinachtig; de sprieten en pooten geel- 

 rood. Over het algemeen het $ donkerder gekleurd dan het $. Lengte iS — 2; mm. Op 

 bloeiende Sanibucus racemosns. Niet inlandsch. In België bij Tellin, Hockai en Brussel; 

 in de Rijnprov. bij Aken en Düsseldorf . . (sanibnci St., J scutellaris Heer) (solani Heer) 



Zijden van het halsscliild gelijkmatig afgerond, met stompe achterhoeken. De sprietknots in 

 beide seksen duidelijk 3-ledig. Bovenzijde gewoonlijk dmikcr-, soms lichter roodbruin, de 

 kop en ook het halsscliild meer zwartbrnin; viij dicht en grover dan bij solani bestippeld, 

 zeer lijn grijs behaard. Sprieten geelrood. Lengte \\ — 2i mm. Op Spiraea ulmaria. 

 Arnhem, Juli. In de Rijnprov. bij Akcn,Crefeld en DüsseUlorI'. 



(spiraeae Miirk., rhenanus lïach) 3. rubiginosus Er. 



1) In Fiubiid koiut et-iie gelict-I iwarlr varieli-it [nn/cr J. Siililli.) vuur. 



