474 XXI. NiTIDULIDAE. — 5. Epuraea. 



5. Epuraea Eiiclison. 



Lichaam meer i^estrekt^ elliptisch, latig-eirond of min 0/ meer vierhoeki,if. Hals- 

 schild en dcl;schildcn met veel f/iinder Ineede , 7'lak-uitgebi-cide zijden. Eindlid der 

 kaaklastcrs lanx-ciroiid . aan hel ui/einde afyerond ; dat der liptaslers kort en dik- 

 eirond, aan het uiteinde duidelijk af geknot. Sprietgron<cn , op de onderzijde van den 

 kop, recht, naar elkaar toegericht. Achtercoxae niet ver van elkaar verwijderd. Het 

 overige als hij O m o s i p hora. — -De soorten va?i dit genus leven op bloemen , achter 

 boomschors en aan uitvloeiende boomsappen. — De larve van E. obsoleta is door 

 Bouchc en Per ris , de pop door Per ris beschreven. 



Van de 3S Europeesshe soorten komen 13 iti Nederland en 7 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Halssclnlii lichter of donkerder bruin, nicc eenc gele basaalvlel; voor het schildje en met 



lichtere zijden. Dekschildcii met verscheidene gele vieUlien. Schenen, voonil bij het,?, naar 

 liet uiteinde verbreed; de achterschenen aan de binnenzijde, acliter de basis, plotseling ver- 

 breed en van daar tot aan het uiteinde met nagenoeg parallelc zijden; bij liet J' souis met 

 een tandje achter de basis (Sub-gen. Dadopora Thonis.') 1 



Ilalsschild aan de basis niet geel gevlekt. Dekschilden in den regel ongevlekt. Schenen bij 

 bet (7, ook de achterschenen, smal (Sub.-gen. Epuraea i.sp.) 3 



2 Zijden van bet halsschild en der dekschilden tamelijk breed afgezet en opgericht. Halsschild 



naar voren sterk versmald. Bovenzijde donkerbruin, de 5 gele vlekken op elk der dek- 

 schilden scherp begrensd. Achterschenen l)ij het $, achter de basis, met een tand. Lengte 

 3 — 4 mm. Verbreid, doch over het algemeen zeldzaam, aan uitvloeiende sappen van eiken, 

 beuken en wilgen; ook aan boomzwammen. Juni tot Nov.; bij Roermond in groot aantal. 

 Bij cene aberratie nit St. Pieter bij Maastricht zijn de twee gele vlekken op elk dekschild 

 aan weerszijden van den naad met elkaar versmolten i. decemguttata F. 



Zijden vun het halsschild en der dekschilden smal afgezet en weinig opgericht. Halsschild naar 

 voren slechts iets meer dan naar achteren versmald. Bovenzijde liclitbnnn, de gele vlekken 

 op de dekscliildcn flauw aangeduid en gewoonlijk ineenvloeiend. Achterschenen in beide 

 seksen gelijk, bij het $ zonder duidelijken tand. Kleiner en smaller dan decemguttata. 

 Lengte 2J mm. Niet inlandsch. In Frankrijk en Engeland (diflusa Bris.) (fuscicollis Stepli.) 



3 Voorrand van het halsschild duidelijk uitgerand 4 



Voorrand van het halsschild bijna niet uitgerand, nagenoeg recht afgeknat. Dekschilden 

 met smal afgezetten zijrand. Lichaam eenigszins langwerpig, geel of roodgeel, dicht be- 

 stippeld en Tijn neerliggend geel behaard. Acliterhoeken van het halsschild als kleine, 

 reclithoekige tandjes. Dekschilden met recht nfgeknot uiteinde. Middelschenen bij het .^ aan 

 de binnenzijde aan bet uiteinde iets verbreed. Lengte i\ — 1\ nnn. Op bloemen, vooral in 

 het eerste voorjaar en in het begin van den zomer; zeldzamer aan boomsa|)pen en aan 

 versch afgeschilde boomschors 13. florea Er. 



4 Halsscliild nagenoeg of volkomen dubbel zoo breed als lang 5 



Halsschild hoogstens \\ maal zoo breed als lang, van voren veelal slechts weinig of niet 

 smaller dan van achteren; de grootste breedte ligt meestal nagenoeg in of kort achter het 

 midden 15 



5 Het eindlid der sprietknots aan het uiteinde breed afgerond. Halsschild van voren veel smaller 



dan van achteren; de grootste breedte ligt ver naar achteren 6 



Het eindlid der sprietknots op den top met eene tepelvormige verhevenheid 9 



6 Het eindlid der sprietknots bij het $ even breed als- , bij het $ brecder dan de overige leedjcs. 



Schenen in beide seksen gewiMju. Dekscliilden aan het uiteinde min of meer afgerond. 

 Sprietknots gclicel geel 7 



Het eindlid der sprietknots smaller dan het tweeile lid. Dekscliildcn aan het uiteinde reclit 

 afgeknot, met afgeronde buitenhoeken 8 



7 Halsscliild met matig breeden-, de dekschilden met tamelijk smallen, omgebogen zijrand. 



Achterhoeken van het halsscliild nagenoeg recht. Eindlid der sprietknots bij het 5 zoo groot 

 aks de twee overige leedjes te zamen. Lichaam eenkleurig, lichter of donkerder okergeel 

 ol roodgeel, dicht bestippeld; de dekschilden veelal achter bet midden met een klein, 

 onduidelijk zwart vlekje, hetwelk bij ab.c. stgnata St. tot eene groote, langwerpige, 

 zwanc middenvlek ontwikkeld is. Lengte 2; — 3} mm. Gemeen 0|i allerlei bloeiende planten. 

 De ab.c. iiginita vrij zeldzaam (depressa Gylh., ocliracea Er.) 2. aestiva L. 



