XXI. NiTIDULIDAE. — 9- OmOSITA. — IPmiA. - lO. ?RIA. - II. MFXir.ETHES. 479 



llalsscliild v;in voren sledits weinig smaller dan aan de basis, me: twee niiildenstrccpjes 

 voor de basis. Dekschilden tot aan de zijden gewelfd 2 



2 llalsscliild met smal afgezcttcn zijrand. Bovenzijde zwartacluig o!' donUerbriiin , soms rood- 

 bruin ot' bij onuitgekleurde exemplaren geelbruin; de randen der deUsebilden liclit gekleurd 

 en de dekscbildcn met verspreide lichtere vlekken, welke aan liet iiiieinilc tot cene groote 

 gcelacbtige vlek ineenvloeicn. Lengte 2; -34 ™i"- Overal zeer gemeen op aas en alge- 

 knaagde beenderen, vooral op zandgrond '■ «^ol»» '- 



llalsscbild met breed algezetten zijrand. Deze snort komt in kleur met co Ion overeen, doch 

 vertocnit cene groote, gcmeenschappeliike gele vlek van al' de basis tot over liet muiden 

 der dekschilden. Lengte iJ -3e mm. Met colon, doch iets minder gemeen . 2. discoidea I'. 



I{)idia Eiiclisdii. 



Lichaam hiiKi^seslrckt , mcl parallele zijden. Bovenlip iets uil,i,^erand. Voor kaken 

 aan het uiteinde '.i^èspletcn. Iweede en derde liptaster-Iid sterk verdikt. Eerste sprietlid 

 naar buiten iets verbreed, de sprietknots rondaehtig. De sprietgrocven op de onderzijde 

 van den kop aan elkaar evenwijdig loopend. Tarsen gewoon , niet verbreed. Het i 

 met een kleinen anaal-ring. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Clanzig-zwart, onbehaard; de dekschilden met cene groote vlek aan ien schouder en eene 

 tweede vlek achter het midden nabij den naad, rood; de pooten pekbruin , de tarsen en de 

 sprieten roodachtig. Halsschild langs den zijrand gegroefd, aan weerszijden meteenige 

 "rove stijipels, overigens uiterst fijn bestippeld. Dekschilden met grove stipiiclrijen, de 

 zevende tusschenruimte kielvormig verheven, ook de vijfde en min of meer de derde 

 tusschenruimte zeer Hauw kielvormig. Lengte 4;, — 5 mm. Achter rottende eiken- en den- 

 nenschors. Niet inlandsch. Li de Rijnprov. bij Diisseldorf (q uad ri n o ta ta F.) 



IV. Tribus Meligetuini. 



10. Pria Slephons. 



Dit genus is zeer ver'tvanl aan Meligethcs. Bovenlip kort, tïiiee-lobbig. 

 Voor kaken aan den buitenrand verbreed, scherp toegespitst, met een paar tandjes 

 achter het uitei.ide. Eindlid der kaaktasters cylindcrvormig , a /geknot,- het eindlid 

 der liptasters grooter , eivormig en eveneens af geknot. Sprietknots bij het i 4-led/g 

 en gezaagd, bij het ? ylcdig (Eig. 41, II). Sprietgroevcn onduidelijk, slechts aan den 

 binnenrand der oogen aangeduid. Het laatste sterniet zonder indrukken. Voorschenen 

 smal, niet getand', doch, bij sterke vergrooting gezien , uiterst fijn gekorven. 

 Van de 2 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Brninachtig-aecl, cenisszins olijf kleurig, zeer lijn bestippeld, lijn zijdeghinzig grijs behaard, 

 k 



het schildje en de onderzijde donkerder gekleurd. Pooten geelachtig; de sprieten geel, de 

 nots bruin. Overigens op een kleinen Mcligethes gelijkende. Lengte ij-a mm. Zeer 



rbreid op Solanum diilcamara en nigrum. De larve en pop door /'fJT/i beschreven. 



I. dulcamarae Sco]i, 



11. Meligetlies Steiiliens. 



Bovenlip twee lobbig. Voor kaken breed, achter den top aan den Iminenrand^ stomp 

 getand. Eindlid der kaaktasters langer en dunner dan dat der liptasters Sprieten 

 kort, met rondachtige , dicht gelede knots. Sprietgroeven diep, voorbij den binnenrand 

 der 'oogen naar achteren reikend. Op het eerste sterniet bevinden zich zg. dijlijnen , 



