XXI. NiTiDUMMA?:. — II. MisLioiyiiiK.s. 485 



Zeer geineen 0|) ullcrici liloeieiule i)lamen , in liet vuurjaar vooral op C r 11 ei l'e r e n , 

 Ra n u n en 1 11 s, iiaardenliloernen en later ii|) li |i i I ob i n ni en andere planten; .snin.s is zij 

 .schadelijk aan koolzaad, raapzaad en andere gekweekte Criieiferen. (^p warme voorjaars- 

 dagen ziet men ze van de eene bloem op de andere vliegen. Zij vreten de bloem- 

 knoppen van het koolzaad uit en de larven voeden zich met de zich ontwikkelende zaadjes 

 in de bauwen. De larven verpoppcn op den grond. De ab.c. mistralis en cncnilviis zeld- 

 zaam, de ab.c. nibripauiis bij Elberl'eld (acncus 1'.) 22. brassicae Sco|). 



Pootcn en sprictwortcl rood- of geelaclitig 30 



,^0 Kop en balsscbild zwart, weinig glanzig; de liekschilden licliier ol donkerder groen-nictaal- 

 glanzig. Deze soort is naverwanl aan kleine exemplaren van brassicae, doch onder- 

 scheiden door de kleur, de meer gcwelldc bovenzijde, de minder dicht bestippelde dekschildcn, 

 de lichter gekleurde pooten en iiet (bij het <? sterker dan bij het J) gegrocTde mesostcrnum. 

 [.engte ij — i J mm. Niet inl. In West-Europa. Ik zag twee typisclic cxenipl. van ISrisuul 

 uit Parijs (ex coll. Reiner, Mus. v. li. Poll} (gracilis Bris.j 



Hovenzijde eenkleurig, metaalglanzig groen ol' lihuiw. Middeldijen met een kort, stomp tandje 

 voor liet uiteinde .;i 



31 llalsschild zoo breed als- ot' iets breciler dan de dekschilden. Sprietknots bruii;. Bovenzijilc me- 



tallisch blauwachtig-groeii ol' groenaclitig-blauw, zelden lichtgroen ol' geelgroen , niet zeer dicht 

 hcstippeld, lijn zwartachtig behaard. Deze soort heelt de grootte en habitus van brassicae, 

 doch roode sprieten (behalve het uiteinde) en pooten, alsook meer verspreide bestippeling. 

 Schenen aan den buitenrand gelijkmatig en zeer lijn gezaagd. De ab.c. geniianiciis Reitt. is 

 fraai blauw ot' purpcrkicurig, bij niet geheel uitgekiciirde exemplaren bruinrood en gedeeltelijk 

 blauwachtig; bij sommige exemplaren het llalsschild groen- en de dekschilden blauwachtig. 

 Lengte 2 — 2J mm. Zeer gemeen op allerlei bloemen. De ab.c. s^crmrniicus verbreid, doch 

 " niet geineen 23. viridescens F. 



llalsschild duidelijk smaller dan de basis der dekschilden, tusschen de bestippeling lijner ge- 

 cbagrineerd. Sprietknots meestal roodbruin. Bovenzijde metallisch-groen , dicht en diep-, 

 de dekschilden meer verspreid bcstippeld dun het halsschild. Deze soort gelijkt overigens 

 zeer op viridescens en is wellicht slechts een afwijkende vorm. Lengte 20 umi. 

 Enkele malen in de omstreken van Maastricht gevangen. Ook in de Rijnprov. en in België 

 bij Neerhaeren 24. Czwalinai Reilt. 



32 De geheele oppervlakte, bij sterke vergrooting gezien, tusschen de stippels uiterst lijn dwars- 



rimpelig geaderd, soms nabij de basis der dek.schilden nagenoeg glad 33 



Kop en llalsschild tusschen de bestippeling glad; de dekschilden, liij sterke vergrooting 

 gezien, duidelijk iiet.sgewijze geaderd 37 



^T, llalsschild aan de ba.sis iets breeder dan de basis der dekschilden, met iets naar achteren 

 gerichte achterhoeken. Deze soort herinnert zeer aan hinibaris, doch is korter en 

 breeder, tamelijk gewelfd, diej) zwart, weinig glanzig, dicht en lijn bcstipjield en zeer lijn 

 bruinzwart bebaard. Sprieten zwart, de eerste twee leedjes bruinrood. Dekschilden weinig meer 

 dan i\ maal zoo lang als het halsschild. Voorpooten roodbruin, de schenen lichter; middel- 

 en acbtcrpooten bruinzwart. Voorschenen breed, zeer fijn gekerfd en aan het uiteinde met 

 eenige grootere, scherpere tandjes. Tarsen breed. Bij het ^ is het metasternuni in 't midden 

 breed ingedrukt en vertoont aan den achtcrraiul, tusschen de achtercoxae, een bultje; 

 het laatste sterniet aan het uiteinde met een rond groelje. Lengte 2j — 2^ mm. Zeldzaam; 

 Nijmegen, Rotterdam, Wolfhezen, W'ageniiigen , Harkste (Groningen) en in de omstreken 

 van Maastricht 25. umbrosus Si. 



Halsschild hoogstens zoo breed als- of iets smaller dan de dekschilden 34 



34 Voorschenen Hjn gekorven of gezaagd, nabij het uiteinde niet eenige groote, ongelijke 



tandjes 35 



Voorschenen aan de basis lijn gezaagd, ongeveer van af bel midden tot aan het uiteinde 

 met 4 of 5 grootere, breede, scherpe tandjes 30 



35 ISovenzijde tamelijk glanzig, lijn en niet dicht zwartachiig behaard. Deze soort is nagenoeg 



even groot als umbrosns, doch iets smaller; zwart, lijn en zeer dicht bestippeld. 

 Sprieten zwart, het tweede lid roodbruin. Halsschild duidelijk smaller dan de dekschilden, 

 met nagenoeg rechte achterhoeken. Dekschilden ongeveer dubbel zoo lang als het halsschild , 

 langs de zijden met eene meer of minder zichtbare aanduiding van eene verdiepte langsplooi. 

 X'oorpooten of minstens de schenen pekbrnin , de middel- en achter|nioten zwart. Voorschenen 

 aan bet uiteinde met 4 vrij krachtige tandjes. Bij het <^ is het metasternuni oppervlakkig en 

 breed ingedrukt en vertoont op het voorste gedeelte van dezen indruk een zeer klein bultje; 

 bij het 5 op het laatste sterniet een klein, vlak middengrocfje. Bij de var. 'dtirus 

 Reitt. is bet lichaam loodglanzig-zwart, grauwzwart behaard en de voorschenen zijn reeds 



