500 XXII. Cryptophagidae. — i. Telmatophilus. — Tomarus. — 



2. Antherophagus. 



3 llalsscliiUl ij maal zoo breed als lang, iets mindLT verbreed dan bij typliae, niet in-, doch 



iets vóór het midden het breedst. Bovenzijde zwart, vrij dicht grauw behaard. Pooten 

 zwart, met geelroude schenen. Lengte 2 — 2i mm. Op Typha en riet; uok onder aan- 

 gespoeld riet. Den Haag, Ilillegersberg, Rotterdam en Abcoude ... 2. Schönherri Gylli. 



Halsscliild nagenoeg dubbel zoo breed als lang. Lichaam zwartachtig, bruin, roodbruin of 

 geelbruin (nifus Reitt.), het achterlijf naar het uiteinde gewoonlijk lichter, dicht grauw 

 of gcclgranw beliaard. Sprieten en pooten roodachtig, de dijen veelal iets donkerder. Deze 

 soort is korter en brceder dan caricis en met breedcr halsscliild. Lengte 2; — 2j mm. 0|i 

 Carex en Sparganiuin. Vele exemplaren bij Gouda en Gorkuni, Juli; ook bij den 

 Haag, Arnhem, Breda, Zwaluwe en Bunde bij Maastricht 3. brevicoUis Aubé. 



4 Zijden van het balsschild, vóór de scherp aangeduide, rechte achterhoeken, iets uitgebogen. 



Hoveiizijde tamelijk gewelfd, zwart- of bruinachtig en veelal met een schijn van bronsglans, 

 meer of minder dicht geelachtig of grauw behaard. Sprieten en pooien geelrood. Bij het 

 S zijn de achterdijen verdikt en de schenen nabij de basis iets naar buiten verbreed. Licht 

 roodbruine, lijn geelachtig-wit behaarde, iets krachtiger bestippelde exemplaren werden als 

 longicoUis Reitter beschreven. Lengte 2i— 3 mm. Gemeen op Care x-soorten. April— Scpt. 

 De ab. lotigkollis werd bij Breda aangetrofien (obscurus F.) 4. caricis Oliv. 



Zijden van het balsschild tot aan de vrij stompe achterhoeken gelijkmatig afgerond en zeer 

 fijn gekorven. Bovenzijde okerkleurig, de onderzijde en veelal ook het balsschild meer 

 roodbruin, het uiteinde van het achterlijf meer roestkleurig; vrij dicht geelgrauw of grauw 

 behaard en tamelijk fijn en vrij dicht bestijiiicld. De naad en de zijden der dekschilden en 

 veelal ook een dwarsband donkerder of eenigszins zwartbruin. Sprieten en pooten rood- 

 geel. Lengte 2j — 2i mm. Op bloeiende Spar ga n i u m-soorten, juli en Ang. In aantal 

 bij Gouda; ook bij Arnhem, Wageningen, de Bilt en Rotterdam ... 5. sparganii Ahrciis. 



Tomarus Leconte. 



/;/ habitus aan At om ar ia hciinncrcnd , .i^lanzig ^ nagenoeg luxal en slechts met 

 cnkete lange, verspreide , opstaande haren bezet. Het eerste lid der spriettawts niet 

 smaller dan de volgende leedjes. 



Van de 2 Europeesehe soorten zou wcllieht i /;; Nederland kunnen worden aan- 

 getroffen. 



Langwerpig-ov.ial, gewelfd, pekzwart of pekbruin, glanzig. Kop en balsschild fijn bcstippeld 

 en uiterst fijn, verspreid behaard, met enkele opstaande haren aan de zijden van het 

 lichaam. Halsscliild aan weerszijden met een basaalgruelje. Dekschilden zeer lijn bestippeld; met 

 eenc groote schondcrvlek en een ouduidclijken, brecdcn band achter het midden, alsook de 

 sjirieten en pooten, roodgeel. Lengte \{ mm. Met Va ri 11 as-tabak uit Noord-Amerika naar 

 Duitschland ingevoerd. Mij onbekend (pnlchellus Lee.) 



HL Tribus Cr vi'TO ini AGi N I. 



2. Autlieropliagus Lalieille. 



Bovenlip iets uitgerand. ] 'oor kaken groot, sterk gekromd, naast de bovenlip 

 zichtbaar, ?net ge^twnen top. Achterkaken met ttvcc lobben, de binnenste aan den top 

 met ecncn hoornhaak. Eindlid der kaaktasters kegelvormig. Tong hoornachtig , afge- 

 rond, aan de zijden bewimperd. Eindlid der liptasters lang, smal, toegespitst. 

 Kecirand aan iveerszijden spits -uitgetrokken. Kop met duidelijke, vrij groote slapen. 

 Sprieten w-ledig, met ^-ledige knots; bij het i in 't midden zoo dik, dat de knots 

 niet duidelijk afgescheiden is. Zijrand van het halsschild gaaf , hoogstens de voor- 

 hoeken iets verdikt. Dekschilden verspreid bestippeld. Bovenzijde behaard. Mesosterjium 

 met eenc diepe , scherpkantig gerande groef , ter opname van de voortzetting van het 

 prosternum. 'J'arsen c^-ledig, ge7aoon, niet gelobd , de achtertarsen bij het i 4-ledig. 

 Ook is bij hef X het voorhoofd van voren min of meer uitgesneden en zijn de eerste 

 drie Iccdjes der i'oortarsen iets verbreed en aan de onderzijde dicht behaard. ■ — De 

 soorten van dit genus leven in hommel- en wespennesten , doch worden ook veel op 

 bloemen aangetroffen, vooral op U m bellife ren , van waar zij zich, ?iaar het 



