XXII. Ckyptophagidak. — 2. Antherophagus. — 3. Emphylus. — 501 



4. Paramecosoma. 



schijnt, aan het lichaam der hommels vastgeklemd, naar 'de nesten van deze laten 

 medevoeren. — Be larve van A. silacens is door Ferris , die van A. pa Hens 

 door V. Gernet beschreven. 



Van de 4 Europecsche soorten komen 3 in Nederland voor. 



1 De scherpe zijraml van liet halsscliiki acliter de niet bultige voorlioelicn cindigeml, nagenoeg 



rcdit, met sclierp aangeduide rcclite acluerlioelien. Halsscliild bij bet ? naar voren meer 

 versniald dan bij bet $. Lichaam olievgeel of iets roodgeel, uiterst lijn behaard. Dekschilden 

 veelal iets donkerder dan kop en halsschild, naar het uiteinde versmald, meestal met 

 duidelijke rijen van doorschijnende, donkere stippels der onderzijde. De middelste spriet- 

 Icedjcs in den regel iets donkerder gekleurd. Bij het <? is de kop iets breeder. Lengte 

 3;— 4J mm. Verbreid op bloemen en in gras; ook in bomniclnesten aangetroffen.^ 



I. nigricornis [''. 



De scherpe zijrand van het halsschild duidelijk tot aan den voorrand doorloopend en aan de 

 voorboeken tot eene vlakke bult verdikt, een weinig afgerond, met stompe achterhoeken. 

 Halsschild naar voren zeer weinig versmald. Lichaam meer roodgeel of licht roodbruin . . 2 



2 Voorschenen aan bet uiteinde met tandvormig uitstekende buitenhoeken. Kop en halsschild 



dichter en meer witachtig-geelgrijs-, eenigszins glanzig behaard. Sprieten donker roodbruin, 

 bet uiteinde lichter. Lengte 4—5 mm. Verbreid op U mbel I i 1'e re n , doch vrij zeldzaam; 



ook in bommelnesten 2. sUaceus Ilerbst. 



Voorschenen aan bet uiteinde zonder tandvormig uitstekende buitenhoeken. Kop en halsschild 

 even tijn en dun beliaard als de rest van bc"t lichaam. Hij het $ zijn de schenen breeder 

 dan bij het ? en ecnigszins gebogen. Lengte 34—4 mm. Niet zeldzaam op bloemen, vooral 

 op U mbe llit'e ren; ook in hommel- en wespennesten 3- pallens Oliv. 



3. Emphylus Erichson. 



(Spav ius Motsch.J 



Sprieten w-ledig, met 3 grootere ei n dl eed j es. Voor kaken klein, niet duidelijk 

 ziclitbaar , achter den. top gekorven. Achterkaken met twee behaarde lobben , de binnenste 

 smaller en aan den top met een kleinen hoornhaak. Eindlid der kaaktasters kegel- 

 vormig, dat der liptasters ei-vormig. Tong hoornachtig, aan weerszijden met een 

 klein vliezig aanhangsel. Kop zonder slapen. Bovenzijde onbehaard, dof. Halsschild 

 aan de zijden gaaf, de voorrand uitgesneden en de voorhoeken vooruitstekend. Dek- 

 schilden naar 'het uiteinde met eene naadstreep. Mesosternum slechts met ccn opper- 

 vlakkigen indruk, op welken de voortzetting van het prosternum rust. Tarsen ^-Icdig, 

 de achtertarsen bij het $ 4-ledig. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Lichaam weinig verlengd en tamelijk breed, bruinrood, uiterst lijn bestippeld, eenigszins 

 dot", onbebaard. Halsschild veel breeder dan lang, met parallele zijden en scheet' afgeknotte, 

 eenigszins bultige voorhoeken. Dekschilden met eene zeer fijne, naar voren afgekorte 

 naadstreep. Lengte i—i\ mm. \\\ de nesten van Formica rufa en soms ook bij Hom bus 

 mtiscorum. Verbreid in de diluviale streken. Niet in de duinstreken gevonden. 



I. glaber Gylb. 



4. Pavamecosoma Curtis. 



Habitus van eene groot e At o mar ia. Sprieten Jijn en slank, het eerste lid sterk 

 verdikt, met ^-ledige knots. Halsschild smal, de zijden niet gekorven of getand, maar 

 door een drietal stompe hoeken bochtig, de voorhoeken gewoon en de voorrand recht 

 af geknot. Bovenzijde duidelijk behaard. De stippels der dekschilden hier en daar in 

 rijen gerangschikt , de naadstreep tot over het midden reikende. Tarsen m beide 

 seksen z^-ledig , het vierde lid aanmerkelijk kleiner. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i /// Nederland voor. 



Lichaam zwart, zeer fijn behaard, tamelijk glanzig. Sprieten, pooten en dekschilden licht 

 roodbruin. Oiuiitgekleurdc exemplaren geheel roodbruin of roestkleurig. Halsschild weinig 



