XXII. Cryptoi'Hagidae. — 5. Cryptophagus. 505 



lier sprietluiots weinig of niet smaller dan het volgende. De voorlioeken van liet lialsseliild 

 als zeer kleine, meer of minder spitse tandjes uitstekend; de spitse zijtandjes iets achter 

 of in het midden (zie hij no. 12). Lengte iJ—a; mm. Verhrcid door het gehcele land, 

 doch niet gemeen; in schimmelende plantenafval ti. dUtinguendus St. 



Bovenzijde tamelijk vlak gedrukt, vrij dof, overal kraclitig-, het halsschild iets dichter he- 

 stippeld; neerliggend kort en dicht behaard. Het eerste lid der sprictknots duidelijk smaller 

 dan het volgende. De voorhoeken van het halsschild als kleine, minder spitse tandjes 

 uitstekend, de zijden vóór het middentandje iets uitgerand en daarachter sterk versmald, 

 waardoor de zijden in het midden meer hoekig verbreed zijn. Dekschilden met nagenoeg 

 parallcle zijden , aan de basis veel breedcr dan de basis van het halsschild. Lichaam rood- 

 bruin , de' dekschilden meer roestrood, de naad en de zijden donkerder; soms eenkleiirig 

 lichter roodbruin, doch gewoonlijk over het midden der dekschilden iets lichter gekleurd. 

 Sprieten en pooten roodachtig-geefbruin. Lengte 2—2: mm. Niet inl. In de Rijnprov. bij 

 Crefeld; ook in Wcstfalen (dorsalis Sahlb.) 



17 Halsschild i) aan weerszijden van de basis met een duidelijk, klein rond groetje; de voor- 



hoeken sterk verdikt eii naar achteren tandvormig uitstekend, de zijden achter het midden- 

 tandje duidelijk versmald en met kerftandjes. Bovenzijde sterk glanzig, licht roodliruin, 

 uiterst kort en zeer fijn behaard. Halsschild sterk verbreed, evenals de weinig ol niet 

 breedere dekschilden niet dicht bestippeld. Lengte ij— 2 mm. Niet inl. In VVcstl'alen. 



(fuscicorn is St.) 



Halsschild aan weerszijden van de basis zonder eenig in 't oogvallend rond gtoefjc; de voor- 

 hoeken weinig verdikt, doch met een naar achteren gericht tandje; met meer parallelc, 

 meer kantige en iets breeder dan gewoonlijk afgezette zijden. Lichaam meer langwerpig, 

 iets gewelfd, licht bruinrood of roestrood, glanzig, niet dicht-, doch sterk bestippeld, 

 uiterst kort en lijn behaard. Lengte 2—2^ mm. In huizen en kelders. Niet inl. In België 

 en bij Hamburg (labilis Er.) 



18 Het zijtandje van het halsschild vó.'ir het midden staande 19 



Het zijtandje van het halsschild in het midden staande -- 



Het zijtandje van het halsschild iets achter het midden staande, klein en onduidelijk. Lichaam 

 langweriiig-ovaal, weinig gewelfd, geelrood nf licht bruinrocjd, soms de dekschilden don- 

 kerder; vooral het halsschild dicht en sterk bestippeld, kort geelachtig neerliggend behaard. 

 Halsschild sterk verbreed, naar voren meer dan naar de basis versmald; de voorhoeken 

 slechts bidtig verdikt, doch weinig of niet uitstekend. Het eerste lid der sprietknois 

 ongeveer de helft smaller dan het volgende, de knots daardoor meer 2-ledig schijnend. 

 Lengte 2—2} mm. In de nesten van Bombus terrestris, Vespa vulgaris en veelal 

 in daksiroo. Zeldzaam; Oldenzaal, Winterswijk, Arnhem, de Steeg, Warnsveld, Puncn, 

 Maarsbcrgen, Wageningen, Gronsveld en Oirschot, Juni- Sept. in de Rijnprov. bij Cleel, 

 Crefeld en Gtilik (lapponicus Reitt. nee Gylh.) 16. pubescens Si. 



19 Halsschild niet sterker- en niet of slechts weinig dichter bestippeld dan de dekschilden aan 



de basis, iets breeder dan lang, met nagenoeg parallelc zijden, in 't oog vallend smallei 

 dan de ovale dekschilden, de' voorhoeken zeer weinig merkbaar verdikt, liet zijtandje 

 uiterst klein en ver voor het midden staande. Eenc der kleinste soorten van het genus, 

 dicht en fijn bestippeld, vrij dicht en kort neerliggend behaard, roodbruin, de dekschilden 

 lichter bruingeel; soms het geheele lichaam geelrood. Lengte li— ij mm. Zeer zeldzaam; 

 den Haag, Nootdorp, Valkenburg en Liminel bij Maastricht, Juli— Oct. In de Rijnprov. 

 bij Elberi'eld; ook in Oldenburg (bicolor St.) 12. scutellatus Newm. 



Halsschild duidelijk sterker dan de dekschilden bestippeld 20 



20 Halsschild uiterst dicht-, veel dichter en grover dan de dekschilden bestippeld. Lichaam 



lang-gestrekt, licht roodbruin of geelbruin, kort en niet dicht neerliggend behaard. Hals- 

 schild naar achteren versmald, met smalle, lijn gekorven en lang bewimperde, vóór het 

 zijtandje iets uitgerande zijden; de voorhoeken napvormig verdikt, zelden naar achteren in 

 een tandje uitgetrokken C'Jc bij no. 17 de noot). Dekschilden met nagenoeg parallelc 

 zijden, cenigszins in rijen hesti|>peld. Lengte i J— 2i mm. Zeer gemeen onder rottende 

 bladeren, in kelders en stallen tusschen schimmelend stroo en vuil, op vochtige planken 

 en tegen witgekalkte muren I3- dentatus Herbst. 



1| Hiirliii kniiit ..lik li. ilaüii irii vui-m v:iii C. ilrnlaliis (;.if bij nu. 211), l.ij w.-lk.'ii ilr viiorliin-ki'n \;mi lul liaKM-hilil 

 naar arlil.T.'ii iii .-.■ii laiidj.- uil},'.^lriikki'ii /.ijii. ll.-^i' is piuuk-r dan t ii srii;iirn i-s , mij laiip;- , ii.Trli^rii.'iul iii lanirlijk 

 (ii.hl hi.liaaril- HaK». liilii ii-ur (iiilu-, d.- d.ks. Iiilji-n iil> lljn.?r ..ii niind.i' di. lil l«-»li|.|i..-ld. Bij 1.. lal.ili». waarup 

 di'ie vui-iii b'elijkl, is du beslii.puliiig luiiid.T dichl uu liel balsscliild uaar acblua-u iniudL-r versiuald. 



