ji6 XXIII. Spiiindidae. — 2. Sphindus. -- XXIV. Cioidae. 



2. Sphindus Ghevrol. 



(Co n ioplKigus Mink) 



Sprieten lo-ZMiv U''ik'- 46), ^let eeisU lid zeer ,i;rooi , aati eene zijde sterk afgerond , 

 het tweede slechts half zoo i^root , het derde dun en het lang^st ; de laatste drie leedjcs 

 eene ^geleidelijk verdikte knots vormend, ivelke niet scherp van de overige leedjes 

 afgescheiden is. Voorkakcn krachtig ontiuikkeld , met een tand nabij het scherpe 

 uiteinde. Kaaktasters 4-ledig, het tweede en vierde lid nagenoeg even lang en ongeveer 

 driemaal zoo lang als het derde, het vierde kegelvormig, met afgestompten top. Lip- 

 tasters ^-ledig , 'het tweede en derde lid even lang, het derde kegelvormig. Kin groot, 

 hrecdcr dan' lang, naar voren versmald. Lichaam kort-cylindervormig , op de bovenzijde 

 fijn lederachtig gerimpeld. Kop driehoekig, tot aan de groote, half-kogelvormige oogen 

 in het halsschild verborgen , zonder groef jes vóór de sprieten. Halsschild aan den 

 achterrand nagenoeg recht , niet dicht tegen de basis der dekschilden aangesloten , aan 

 den zijrand 'fijn gekarteld. Frosternale voortzetting van achteren opgericht en niet in 

 één vlak tegen het mesosterniim aansluitend. Alle coxae nagenoeg op gelijken afstand , 

 niet zeer ver van elkaar verwijderd. Schenen 7net zeer kleine, moeiel ijk zichtbare 

 einddoornen. Alle tarsen 'i-ledig. Klauiv-lid langer dan de overige leedjes te zamen. 

 Klamven gewoon. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i /;/ Nederland voor. 

 /.wiirtbniin; du sprieten, de pootcn en de scliouderhuilen oF de gebcele ba.si.s der dcl<schildcn 

 riKidacluig, soms de dcl;scliildcn ineer bniinaduig. Onuitgcldeiirde exemplaren zijn geel- 

 bruin, llal-sscliild tamelijk lijn bestippeld. Deksebilden met stippelrijen, de tii.ssclienniinueii 

 in rijen kun bebaard, liij liet $ is bet metastcrnum in de lengte verdiept en aan weerszijden 

 voor" den ncliterrand van een klein, rond bultje voorzien. Lengte lï — 2,; mm. Op vele 

 plaatsen in de diliivialc strukcn, in kleine zwammen, vooral op betd;en- en elzenstronken; 

 ook met hare larven in Lycoperdon.s (Retitularia bortcnsis en rniniata). 

 I.arve en ]iop zijn door I'errts besebreven. 



(diibiiis Gylli., Gyllenbalii Clievrol., bumeralis Mink) i. hlspidus Payk. 



XXIV. Familie CIOIDAE. 



Deze familie wordt gevormd door kleine kevers, welke iiitsUiitend worden aangetrolïen in 

 boomzwammen (Po 1 y por 11 s) en verwante l'ungi, welke op dood bout ol' op boomstronken leven. 

 Gewoonliik treft men ze met bare larven in aantal bijeen aan, soms in massa; zij doorboren alsdan de 

 zwammen' in alle riebtingen, zoodat deze daardoor ten laatste gebeel verteerd worden. De voor- 

 werpen van vele soorten varieercn zeer in grootte in een en dezelfde zwam, wat inoet worden toe- 

 gescbreven aan de meerdere of mindere gunstige voedingsvoorwaarde, iets wat bij gezellig bijeen levende 

 dieren meer voorkomt. — Het liebaam is min of meer eylinderv(jrniig. — Kop diep in liet balsscbild 

 verborgen. — - Sprieten vrij kort, vói'ir de oogen, onder den meer of minder verbreedcn .-'.ijrand van 

 den elypetis ingeplant, 8 — 11 ledig 1), liet eerste lid groot, in een groelje vót'ir de oogen inlegba.ir; 

 de twee- 2) of drie grootere eindiccdjes tot eene knots vereenigd. — Voorkaken plomp, driehoekig, 

 aan bet uiteinde gewoonlijk met twee stompe tandjes. Aeliterkaken met gebaarde buitenste- en meer 

 of minder rudimentaire binnenste lob. Kaaktasters 4-ledig, met groot lang-eirond, naar bet uiteinde 

 toegespitst eindlid. Tong smal en lang, pcrkamentachtig. Liptasters .S-ledig, meestal dik, het eerste 

 lid 'klein, bet tweede gewoonlijk veel grooter, eenigszins opgeblazen, het eindlid klein, uit den top van 

 bet tweede uitstekend, zelden 'draadvormig en zoo lang als de twee voorafgaande leedjes te zamen 3). 

 Tong weinig ziehtbaar, geen paraglossen. — Halsschild groot, nagenoeg zoo breed als de dekschilden , 

 gewelfd, de voorrand in het midden veelal iets kapvormig over den kop gewelfd. — Dekscbilden met 

 tamelijk parallcle zijden. — Bij de acbtervleugcls (bij Cis boleti F.) is volgens /ir)i,'f)- het gewricht 

 vóór "het midden 'gelegen, het topgedeeltc is daardoor zeer groot en is daarin de voortzetting der 

 veiia scapularis als eene breede pigmentstreep tot aan de vleugelpinn, waarin zich eene donkere pig- 

 memvlek bevindt, aangeduid. De voortzetting van de vena extcrno-niedia is als ader duidelijker en 

 verloopt van af het gewricht tot aan den acbterrand. De vena externo-nicdia verloopt in het basaal- 

 gedeelte duidelijk met de concave zijde naar buiten, de basale helft der area extcrno-media is grooter 



f) 8-l,.JiK 1"! Il.'l..l,> IS, U-Inli); liij l-.ini.-arlliron, 11-l.-,li;,. bij livl ,.i.-l iiiliMiils.-lii' ji''""^ H .■ ri d .• 



lU-li'lifi liij (;is r-ii dl' tivciini' hi'|ut:i. 

 2) Hij Cis (('.isdyi;ni:i Itiilt.) i- 1 a V i ici ni i s llundi uit Klelii-Ajii-. 

 a) Hij li.l iii.-l il. „ris p,.|,i,.d M,,iik„ni.iid.. p.-iiiis X \ I .,p i ;. |,li ii s. 



