530 XXVI. Trogo-itidae. — 2. Peltis. — Thymalus. — XXVII Colydiidae. 



Dekschildeii elk met 8 kncluigc lanssribben, waartiissclien twee rijen van diepe stippels. 

 Uovenzijde van het minder vlakke licliaam nagenoeg onbeliaard, behalve inin of meer aan 

 de zijden van het lialsschild (Siib-gen. Grynocharis Tlionis.). Halssehild naar voren 

 meer versmald, met stompe, eenigszins al'gcronde achterhoeken en afgeronde, vooruit- 

 stekende VDorhocken; zeer grof en dicht bcstippcld. Lichaam bruinzwart, de pootcn en 

 gewoonlijk ook de sterniten grootendeels roestkleurig. Bij bet ,} zijn de sternitcn dof en 

 'uiterst lijn en dicht hestippeld, bij het $ daarentegen glanziger en veel krachtiger en minder 

 dicht bestippeld. Lengte 6 — /ï min. Achter schors en in boomzwammen van eiken en 

 wilgen. Niet inl. In Westfalen en bij Hamburg (oblonga L.) 



Thymalus Latreille. 



A'^/ k/i'ifi , sh'fk af hellend , groofendeels onder het halsschild verborgen. Oogen 

 7'rij groot , rond , grootendeels door de?: voor rand van het halsschild bedekt. Bovenlip 

 van voren af.i;erond. l'oorkaken met dubbelen top. Achterkaken /net twee even sterk 

 ont'ankkehie lobben , de bi/inenstc' met een krachtigcn hoornhaak aan het uiteinde. 

 Eindlid der kaaktasters stomp-eivormig. Tong aan het uiteinde iets uitgerand. Sprieten 

 w-ledig, met geicoon verdikt eerste lid en ineengedrongen, ^-ledi,i^e knots. Lichaam 

 hoog gewelfd , kort-ovaal , eenigszins half-kogelvormig , op de bovenzijde dicht behaard , 

 de zijranden afgeplat. Halsschild van voren afgerond , zonder aangeduide voorhoeken. 

 Dekschilden zonder langsribben. Schenen met groeven aan de buitenzijde tot het in- 

 leggen der tarsen. Voorschenen zonder eituidoornen. 



Van de 3 Europeesehe soorten komt i in liet aangrenzend gebied voor. 



Lichaam sterk gewelfd, de bovenzijde glanzig bronskleurig, rood gezoomd, lang opgericht 

 geelachtig behaard; de onderzijde, de sprieten en de pooten roodbruin. Halsscliild lijn en 

 dicht bestippeld. Dekschilden met eene sterke schouderbuil en grove stippelrijen. Sommige 

 exemplaren zijn roodbruin, met minder bronsglans. Lengte 5^ — 7 mm. Achter schimmelende 

 schors van doode beuken en eiken, vooral in bergstreken, zelden in het vlakke land. 

 Het levende dier is met een wit, wasachtig iiitzweetscl bedekt, dat na verwijdering zich weder 

 ontwikkelt. De larve werd door Cliapiiis & Caiidèze, de pop door /Inhé beschreven. 

 Niet inl. In de Rijnprov., Westfalen, Oldenburg en bij Bremen .... (liinbatus F.) 



XXVII. Familie COLYDIIDAE. 



Deze familie wordt gevormd door vrij kleine of middelmatig groote kevers, wier lichaam lang 

 en smal tylindervormig oT' korter en vlakker, bij uitzondering min of meer ovaal (MiirmidiusJ 

 is. — Bij Aglenus ontbreken de oogen. — Sprieten aan de zijden van den kop inge|)lant, de wortel 

 meestal meer of minder-, bij Aglenus slechts zeer weinig door den zijrand van den clypeus 

 overdekt; bij de B o th ri der in i, Teredini, Cerylonini en Murmidiini meer op den 

 vooirand van den kop ingeplant en de wortel niet door den zijrand van den clypeus overdekt; 

 10- of ii-ledig i) met t-, 2- of 3-ledige knots of schijnbaar i-ledigen 

 eindknop (Oxylaemus), ofwel geleidelijk verdikt, zonder afgescheiden 

 knots (O r t liocer us) (Fig. 48). Kop meestal zonder-, bij Col o b icu s en 

 Murniidius met duidelijke-, bij Colyditim, Aglenus, Synchita 

 en Cicones met oppervlakkige , korte sprietgroevcn. — Bovenlip lioorn- 

 achtig, soms onder den clypeus verborgen. Voorkaken kortj krachtig 

 ontwikkeld, gebogen, veelal met gedcelden top, aan de binnenzijde naar 

 de basis met een geribd kaïiwvlak en daarover met een vliczigen 

 zoom. Achterkaken 2-lobbig. Kaaktasters 4-, de liptasters 3-ledig 2). 

 l'iK- 58. Tong gewoonlijk min of meer lioornachtig, de paraglossen zelden zicht- 



Oriliüceriis iiiiitiiiis 1, Ori,; haaf. — Voorhoekcn van het halsschild zonder sprietgroef, alleen bij 



"^"1 i M""' de Murmidiini op de onderzijde met eene diepe groef tot opname 



van de S|)rietknots. — Schildje duidelijk, bij Aglenus onzichtbaar. — 

 De vleugels van Orthocerus muticiis L. zijn volgens Ruger eenigszins lanccivormig; ter hoogte 

 van het gewriclit, hetwelk meer nabij de vleugel|)unt gelegen is het breedst , het topgedeeltc daardoor 



1) Bij lic'l iiiel in ons getied voorkomende genus Dechomus 8-ledig en zeer kon en dik; ook wel i-ledig (Plegano- 

 |ili orus). 



2) Hij liel niel in ons gebied voorkomende genus P leganop iiorus 3- en 2-k'dig. 



