XXVIII. LATHRlDIinAE. — 5. IsNICMUS. 545 



" De voorliocUen vnii liet luar de liasis versmalde lialsschild naar buiten iiitsickend, breed 

 ■^ ar};crond ol' scheel' afgcsicniipt, /.cldzaincr nagenoeg niet nit.MeUend; de zijden tiimclijU 

 recht. Dekschilden met diepe langsstrepen, waarin ecnigszin.s vierkante stippels staan; de 

 tiisschenriiimtcn smal, de afwisselenden meer verheven. Eeiie in kleur, grootte en 

 vorm zeer veraiiderliike soort. Zwart, zwartbrnin, bruin, roodbruin of bij ouuitge- 

 klcurde exemplaren geelachtig; de sprieten en pooien roodachtig of geelbruin, llalssclnld 

 langer of korter, met cenc opjiervlakkig aangeduide langsgrocf. Lengte li— 2i uiin. 

 Geineen aan schimmel in kelders, tegen witte muren, tusschcn planicnalval , m stallen, 

 enz. Ook schadelijk in droge plantenstolVen , o. a. te Oude-Pekela in Cichorei-w.irtels. 



I. mïnutus r.. 



De voorhocken van het halsschild niet uitstekend, de zijden parallel of min of meer afgerond. 

 Dekschilden met gewone stippellijnen en minder verlieven tusschenrni.mcu , van welke 

 veelal slechts de tweede of ook nog de vierde iets meer verlieven is 4 



4 Halsschild nagenoeg vierhoekig, weinig of niet brecder dan-, zelden zoo breed als lang, met 



parallcle, rechte of iets afgeronde zijden en cene flauw aangeduide middengroet. Deze soort 

 gelijkt overigens zeer op m i n n t u s." Dekschilden in de langsstrepen minder sterk besrippeld, 

 de tusschcuniimteii tamelijk breed en nagenoeg gelijkmatig een weinig verheven. Lichaam 

 zwart, zwartbrnin of roodbruin, de dekschilden veelal lichter gekleurd. Lengte iJ— 2;mm. 

 Aan beukenzwnmmcn. In de Rijuprov. bij Elberfeld feon s im il 1 s Mannb.) 



Halsschild sterk verbreed, veelal dubbel zoo breed als lang, naar de basis slechts iets ver- 

 smald en daardoor van voren bet breedst. Dekschilden kort en zeer breed, eivormig, naar 

 bet uiteinde eenigszins gewelld, iets glanziger en in de langsrijen iets sterker bestippeld 

 dan bij consim'ilis. Lichaam zwart, kop en halsschild soms roodbruin, de sprieten en 

 pooten" roestrood; veelal ook de dekscliiklen licht gekleurd. Lengte li— lï mm. In de 

 ber^streken van Noord- en Middel-Europa, aan beukenzwammen. Niet inl. In Oldenbnrg 

 en m de Rijnprov (brevicollis Thoins.) C^nthracinus Mannh.5 



5 Sprieten slank, de sprietknots niet scherp afgescheiden, hare Icedjes geleidelijk verbreed en 



gewoon aaneengevoegd 



Sprieten kort, slechts tot aan bet midden van het halsschild reikend; de sprietknots duidelijker 

 afoescbciden , hare leedjes bijna even breed en aan éénc zijde aaneengevoegd, waardoor de 

 spnetknots aan de andere zijde als gezaagd toeschijnt. Lichaam lang-gesirekt, met eenigszins 

 parallele zijden, dof zwart' of pekbruiu, bij onuitgeklcurde exemplaren meer roodbruin. 

 Sprieten en pooten roodachtig. Halsschild eenigszins hartvormig, dicht rimpelig bestippeld, 

 met eene vrij diepe, afgekorte iniddeugrocf. Dekschilden elliptisch, met (ijuc stippclrijeu 

 en brecde, vlakke tusschcnruimten. Lengte i ? — 2 mm. Niet inl. In de Rijuprov., bij 

 Hamburg en Haunover (carbonarius Mannh.) (b r e vicorn is Mannh.) 



6 Halsschild meer of minder vierkant of iets breeder dan lang, doch nimmer duidelijk hart- 



vormig; de zijden veelal iets afgerond, dicht rimpelig bestippeld, over het midden met 

 eene zwak aangeduide langsgroef, aan de basis dwars ingedrukt. Dekscliildcu langwerpig- 

 ovaal, in- ol kort vóór het midden het breedst, met zeer duidelijke, veelal dichter opeen- 

 staande, hier en daar verdiepte en tot aan het uiteinde zichtbare stippelrijen; de 

 tusschcnruimten gewoonlijk zeer smal en iets verheven. Eene zeer veranderlijke soort. 

 Roestrood of bruingeel," tamelijk glanzig. Lengte i|— 2 mm. Zeer gemeen onder dorre 

 bladeren, op lage planten, gras en tusschen schimmelende plantenresten. 2. transversus Uliv. 

 Halsschild in den regel sterk verbreed, naar de basis min of meer hartvormig versmald. 

 Dekschilden met tamelijk lijne, naar het uiteinde bijna uitgewiscbte stippelnjen; de 

 tusschenruimten breed en vlak 7 



7 Halsschild slechts iets hartvormig, met bijna gave zijranden 8 



Halsschild breed, zeer duidelijk hartvormig, met zeer lijn gekartelde zijranden. Lichaam dof, 



bij sterke vergrooting gezien, lijn netsgewijze geaderd, roestrood ol licht roodbruin. Dek- 

 schilden kort en breed-ovaal, iets gewelfd, met fijne stippelrijen en breede, nagenoeg 

 vlakke tusschenruimten. Overigens veranderlijk in grootte, kleur en ontwikkeling der 

 stippelrijen op de dekschilden. Lengte U — ij mm. Zeer zeldzaam. Een paar malen bij 

 St. Pieter (Maastricht), Juni. In België bij Groenendael 3- testaceus Stepli. 



8 Lichaam cenkleurig zwart, de sjirieten en pooten rood. Van de aanverwante soorten onder- 



scheiden door het minder duidelijk hartvormige, minder verbreede halsschild , waarvan de 

 zijden, vooral van voren, minder afgerond en smaller afgezet zijn; van tungicola, 

 behalve door de geheel zwarte kleur, ook door de diepere middengrocl op het halsschild. 

 Van brevicornis is zij nog onderscheiden door de meer kort-eivormige gedaante, de 

 glanzige dekschilden, het brecdere halsschild en de langere sprieten. Het halsschild ver- 

 anderlijk, nu eens iets breeder dan lang iplanatiis Mannh.), dan eens ongeveer dubbel 

 zoo breed als lang, het breedst vóór of in het midden. Lengte i\ — it mm. Achter boom- 



35 



