550 XXVIII. Lathridiidae. — 7. Corticaria. — 8. Melanophthalma. 



vlak, licht roodgeel, soms nabij liet scliildjc iets donkerder, vrij lang, gcclaclitig belr.iard. 

 Lengte 1} — ij min. Zeer gemeen onder scliinimclend stroo, plantenal'val en dorre bladeren. 



9. elon';ata Hnmm. 



Halsscliild iets breedcr dan lang, aan de zijden sterk afgerond, naar de basis iets meer 

 versinalti, van voren veel smaller dan de basis der dekscliildcn , met een dieper basaalgroefje. 

 De stippelrijen der ovale dekschilden acbtcr het midden verdwijnend, de tnsscbenniimtcn 

 onduidelijker in rijen bestippeld. Lichaam met minder parallele zijden en meer gcwellU dan 

 hij clongata, gcwocnilijk roodlirnin met donkeren kop, soms ook het halsscliild zivartaclitig , 

 ol' wel het gehecle liihaani bruinrood of zvvartbniin. Lengte ij — i • nnn. !Uj Haren (Grunirigcn) 

 en Putten (Gelderl.), Juli. Ook in Oldcnhiirg . (? lencstralis L., Reiti.) 10. ferruginea Gylli. 



8 Melaiiophthaliiia Molsch. 



Dit genus ciuhrschciilt zich van Corticaria door het korter cii meer gedro>i,!;en 

 lichaam , de meer eivormige dekschilden , het niet gegroefde metastermim , de nimmer 

 met lange haren bezette bovenzijde , de dunnere en iets langere sprieten en het in 

 beide seksen uit 6 sternilen bestaande achterlijf. Halsschild aan den zijrand slechts uiterst 

 fjn , soms onduidelijk gekarteld. — /// gras , op lage planten en tusschen dorre bladeren 

 en plantcnafval. - De larve en pop van M. gibbosa is door Per ris beschreven. 



Van de 9 Europeesche soorten komen 6 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Het eerste stemlet met twee schnin staande dijlijnen. Voorsebenen in beide seksen gewoon. 

 Kop achter de oogen met duidelijke, kleine, tandvornn'ge slapen (Sub-gen. Melano- 

 phtlialma i.sp., Oropsime Gozis). Sprieten niet 3-ledige knots 2 



Het eerste sterniet zonder dijlijnen. Voorschenen hij het $ aan de binnenzijde met een klein 

 tandje. Koji zonder eenige aanduiding van slapen, de oogen den voorrand van het hals- 

 schild volkomen aanrakentï (Sub-gen. Corticariiia Reitt.) 3 



1 Sprieten eenkleurig roestrood. Halsschild aan de zijden, nabij het midden, min oTnieer hoekig 

 verbreed. Eindlid der voortarscn bij het $ met een lijn, naaldvonnig doorntjc op de 

 onderzijde. Lichaam meer gestrekt dan bij t ran s ve rsal is, vrij lang en grot' wit- of 

 geclgrijsaclnig behaard, eenkleurig roestrood, meestal de dekschilden donkerbruin; de ab. c. 

 "iingulosu Motsch. eenkleurig roodgeel. Halsschild niet vrij diepen dwarsindnik aan de basis. 

 Lengte 1} — i; min. Eeiiniaal bij Maastricht, Juli. Ook in de Rijnprov. en in Westfalcn. 



I. distinguenda Comolli. 

 Sprieten roestrood, gewocnilijk met donkerder knots. Halsschild kort, veel .smaller dan de 

 dekschilden, aan de zijden in het midden niet hoekig verbreed, doch nagenoeg recht of 

 min of meer afgerond, met een dwarsindruk aan de basis en meer of minder tliiidelijke, 

 rechte achterhoeken. Het eindlid der voortarsen in beide seksen gewoon. Dekschilden met 

 nagenoeg tot aan het uiteinde doorloopcnde siippelrijen. Lichaam kort grijs- of wit-, iets 

 seluibachtig behaard, zeer veranderlijk in grootte en kleur. Het tyiie is niet groot , donker- 

 bruin, de vorm hrevicullis Maiincrli. donkerbruin met iets dichter hestippeld halsschild en 

 duidelijk rimpelige dekschilden; de vorm .';o)Vf>«;.r Mannerli. is grooter, bruin , met geelbruine 

 dekschilden en iets donkerder naad; de ab. c. IFullaslunii \Wakx\\ bovendien met iets doEikerder 

 zijrand. De vorm sia!irali.f ^L^nnerll. bestaat uit licht gekleurde, groote exemplaren, met 

 iets dcnikcrder naad der dekschilden en bovendien de basaal-indruk van het halsschild met 

 de aanduiding van een niiddengroefje. De ab. c. er. c<ila Mannerh. en ciirtkollis Mannerh. 

 bevatten eenkleurig lichte, hruinachtig-roestroode of geheel roodgele exemplaren; de vorm 

 pallens Mannerh. bevat licht geelbruine esemplaren , nagenoeg zonder basaal-indruk op liet 

 halsschild. Ook komen roodliruinc exer.i|ilaren voor met, behalve aan het idteinde, donkere 

 dekschilden. Lengte i-; — 2 mm. Vrij gemeen onder dorre bladeren, dood riet en in gras. 



1. transversalis Gylh. 



3 Kop dicht en sterk bestipiield. Halsschild veel smaller dan de dekschilden, weinig of niet 

 verbreed, met een omliepen dwarsindruk achter het midden, welke de geheele breedte 

 inneemt. Dekschilden kort en breed-ovaal, ongeveer in 't midden het breedst, gewelfd, met 

 stippelrijen, welker stippels aan de basis diep en dicht opeenstaan, in 't midden lijner 

 worden en nabij het uiteinde onduidelijker zijn. Lichaam hrinn, roodbruin ol geelbruin; de 

 sprieten, behalve de knots, en de sclienen' roodgeel. De tand der voorschenen staat bij het $ dicht 

 nabij liet uileinde. Bij een vorm 'cyliiidricollis Motscli. zijn de dekschilden meer parallel. 

 Lengte i|— U mm. Gemeen ouder dorre bladeren en rottende plautenstolfen. 3. gibbosa Herbst. 



1) Bij rl.. /.iiid-EuroiHTjitlii: jM. Iii m i|. .-ii lut, Maiiiitrli. i^ ilr 



