XXX. MONOTOMIDAE. — I. MONOTOMA. 563 



ncerlinucndc grauwe liaartjcs l.czct, welke op de dckscliilcicn ieu langer en in rijen geplaatst. 

 staan/'Lengtc 1 mm. In keUlervnil, ook in gras, in tuinen en vooral in schepen geladen 

 met a r a e li i d e n-noten. Niet inland.scli. Zij zon in llannover voorkomen. Ik zag een exemplaar 

 uit het W'eener Ilofmusemn. . . 



rsnhiuiadriUiveolata W'aterh., iinadriimpre.s.sa Reitt. nee Mot.s., lernigniea l,ns., qnailri- 



Ibveolata Fowl. nee Anbéj (riila Redt.) 



Kop van at' de inplanting der .sprieten naar voren versmald, de slapen zoo lang als de oogen. 

 llalssehild met lijnen en weinig algezetten zijrand, de vier groeven groot en onderling 

 ..elijk Deksclnlden •;eliikmatig gewelfd. Lichaam bniiu ol roodhnnn, op de bovenzijde 

 dicht met korte neerliggende', geelgranwe haartjes bezet, welke op de dcksehilden minder 

 dicht en in rijen gcidaatst staan; de sprieten en pooten rnestrood. Bij het $ is het 

 mctastcrnnm zwak ingedrukt en het eerste sternict duidelijk uitgehold. Lengte 2— 2^ mm. 

 Tczell'der plaatse met rnfa; ook in vochtigen plantenafval. Niet inlandsch. In de Rijnprov. 

 bij Elberfcld . (subquadritbveolata Fowl., nee VVaterh.) (q uad r i l.i v e ol a ta Aube«, Mot.s.) 



4 Dcksehilden ongeveer tweemaal zoo lang als breed. De slapen langer dan de oogen. Lichaam 



lang-gestrekt 5 



Dcksehilden nauwelijks 1^ maal zoo lang als breed. De sla|.en ongeveer ; van de lengte der 

 oogen bedragend. llalssehild iets langer dan breed, naar voren weinig, docli duidelijU 

 versmald, met zeer spits uitstekende vocu'hocken, grof getande, in 't midden iets algcronde 

 zijden en alleroude achterhoeken. Deze soort heeft den habitus van picipes, doch is 

 meer gedrongen en vooral onderscheiden door de veel langere slapen. Lichaam donker- 

 bruin, roodbruin of roestkleurig. Het halsschild grof-, de dcksehilden in rijen korrelig 

 hestippeld. Lengte 2 mm. Niet inl. In Iklgii;; in de Rijnprov. bij Crefeld. In Oldenbnrg 

 aan beschimmeld brood gevangen . . . .' (spinicollis Aubé) 



5 llalssehild naar voren s:erk versmald, met smal-lobvormig uitstekende voorhoeken, .scherp 



aangeduide, stom|>e achterhoeken en scherp gekorven zijden. Dcksehilden aan de schouders 

 hct^breedst, naar het uiteinde geleidelijk versmald, zonder verheven schonderplooi. Lichaam 

 donkerbruin, dof, de dekschirden meer roodbruinaduig; .soms het geheelc lichaam incer 

 roodbruin of rood.ichtig. Kop en halsschild dicht grofkorrelig, met korte, geelachtige 

 borstelhareii bezet. Dekschilden in langsrijeu rimpelig besti|)pcld eu met langsrijen van 

 korte, geelachtige borstclliaartjes bezet. Schenen bij het J' gekromd. Lengte z\ -i min. 

 In de nesten van Formica riifa en praten sis. Verbreid in de diluviale streken; ook 

 een paar malen bij den H.aag i. cooic.coU.s Anbc. 



Halsschild naar voren weinig versmald, met tandvormig-, doch veel minder uitstekende 

 voorhoeken, eenigszins afgeronde, scheef afgestompte achterhoeken en minder duidelijk 

 gekorven zijden. Dekschilden iets korter en meer in het midden het breedst, met eene 

 kleine, verheven schonderplooi. Schenen in beide seksen gewoon. Overigens als conici- 

 collis. Lengte 2^—2; mm. Gemeen in de nesten van Formica rnta en p rat e iisis, 

 vooral in de duins'treken; ook bij Doorn en Roermond 2. angusticollis Gylh. 



6 Kop met twee duidelijke langsindrukken. Halsschild aan de basis, naast de achterhoeken, scheel 



afaeknot. Rovenzijde grof korrelig bestippeld. De .slapen als scherpe tandjes uitstekend. 

 Dekschilden i^ maal zoo lang als het halsschild, naar het recht afgeknotte uiteinde ver- 

 smald. Lichaam zwartachtig of donkerbruin, met zeer korte, op de dekschilden 111 njen 

 staande, grauwe borstelhaartjes bezet; sprieten eu pooten roestrood; de dekschilden soms 

 meer roodbrninachtig. Onuitgekleiirde exemplaren zijn gelieel rocstklciirig. Halsschild slechts 

 iets langer dan breed, met nagenoeg parallele, lijn gekorven zijden en spits uitstekende 

 voorhoeken. Dekschilden, van terzilde gezien, vooral op de voorhcllt dwarsrimpelig. 

 Bij het $ het eerste sternict eeu weinig uitgeliold. Bij de var. * brcvipc-miis Knnze zijn 

 de dekschilden korter en naar het uiteinde minder versmald, niet dwarsrimpelig, lichter 

 eekleurd en met geelachtige scliouders; de zijden van het halsschild onduidelijk gekorven 

 en de voorhoeken meer stomp. Lengte 2 -2j mm. Verbreid. In groot aantal bij Dell t, 

 op het terrein van eene voormalige suikerfabriek, onder allerlei plantenstüffen en atval der 

 beetwortels; ook tegen de ramen van eene broeikas, onder verdroogden koemest eu soms 

 bij mieren. De var. l;revipetiiiis is mij onbekend; zij zou in de Rijnprov. voorkomen. 



(scabra Knnze) 3. picipes Herbst. 



Kop zonder langsindrukken 7 



7 Halsschild met meer of minder parallele zijden, aan de basis zoo breed als van voren; de 



basis, aan weerszijden naast de duidelijke achterhoeken, scheet atgeknor. Bovenzijde 

 grof-, min of meer rimpelig bestippeld. De slapen als een meer of minder uitstekend, 

 stomp tandje 



