XXXI. Lyctidae. — I. Lyctus. 565 



Eiiulliii (Ier siirictknots eivormig, nimmer cyliiulcrvormig verlengd. Zijrand van den kop 

 met cene luiltige langs-vcrlicvenlieid hoven den .sprietwortel en daarviiiir met een tand- 

 vormig bnltje. Zijden van liet lialsscliiUi niterst lijn-, smiis ondnidelijk gekarteld en veelal 

 met lijne, gebogen liorstelliaartjes liewimperd. Deksehilden met stijipel- en liaarrijen. 

 Voorschenen met kleine, tamelijk rechte einddoornen. Tarscn tamelijk slank, het klaiivvlid 

 gewoon; klauwen vrij lang i. Lyctus. 



Eindlid der sprietknots cylindervurmig-verlengd. Zijrand van den kop aan weerszijden tnet 

 drie zwak aangeduide, tandvorniige hultjes. Zijden van liet halsscliild lijn getand en evenals 

 de zijden der deksehilden met scluihacntige borsielhaartjes bewiniperd. Deksehilden met 

 lijne stippelrijen en met rijen opstaande, scluihaclitige horstLlhaartjes. Voorschenen met 

 een vrij grooten , gebogen cinddoorn. Tarsen vrij kort, liet klanvvlid meer knoisvorniig 

 verdikt; de klauwen korter 2. Lyetophoiis. 



1. Lyctus Fabr. 



Eindlid der s/yrie/kiio/i eivoimii^, het voorlaatste lid eaügsziiis driehoekig- Zij- 

 reiiid van den kop niet ecnc bultige langs-verhevenheid Inwen den sprietwortel en 

 daarvóór niet een fandvorniig bultje. Oogen sterk uitpuilend. Halsscliild aan de zijden 

 uiterst Jijn- , soms onduidelijk gekarteld en veelal met fijne , gebogen borstelhaartjes 

 bewiniperd. Deksehilden met parallele zijden , met stippel- en haarrijen. Voorschenen 

 aan het uiteinde tandvormig verbreed en met kleine, tamelijk rechte einddoornen. 

 Tarsen tamelijk slank , het klaitwlid getaoon ; de klamven vrij lang. — De soorten 

 van dit genus leven in hout en achter boomschors. — De larve en pop van L. u n i- 

 punctatus zijn door Perris en Nördlingcr , de larve ook door Kaltenbach en de larve 

 van pubescens Panz. door Heeger beschreven. 



Van de 4 Europecsche soorten komen 2 in Nederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Halsscliild naar achteren duidelijk versmald, met een zeer ondiepen oF ondnidelijken indruk 



over het midden; de basis naast de achterhoeken gewoon scheel' afgesneden 2 



Halsscbild bij liet rT met parallele zijden , bij het J naai achteren iets versmald , smaller dan 

 de deksehilden, rimpelig bestippeld, dicht behaard; met eene diepe, van voren en van 

 achteren afgekorte middengrocl'; de basis naast de achterhoeken duidelijk uitgcrand. Dek- 

 sehilden met langsstrepen, waarin groote, ondiepe stippels; de tussclienrtiimten in rijen 

 behaard. Slechts het voorhool'd aan de zijden bultig opgericht. Lichaam geelbruin of licht 

 roodbruin, veelal met iets. donkerder kop en halsscliild; of geheel donkerbruin met lichter 

 gekleurde schouders; sprieten en pooten roestklenrig. Kleine exemplaren met minder diep 

 gegroefd halsscliild vormen pubescens Dfts. Lengte 2i — sj mm. Hier en daar vrij gemeen 

 aan zieke esschen , eiken, iepen en populieren; ook aan paalwerk, waarin zij gaten vreet 

 en in huizen aan oude balken en tegen vensters aangevlogen. 



(canaliculatus F.) 1. unipunctatus Herbst. 



2 Deksehilden lijn bestippeld, over het midden elk met 4 of 5 lijne langsstrepen. Hals- 



scliild grof bestippeld, tamelijk glanzig, aan de afgeronde, verbreede voorhoeken zoo 

 breed als de deksehilden, met een breeden , ondiepen midden-indruk. Clypens en voorhoofd 

 aan de zijden boven den sprietwortel als twee bultjes opgericht. Lichaam eenkleurig 

 roodbruin, zeer lijn behaard. Voordijen veel sterker verdikt dan bij de overige soorten. 

 Lengte 24 — ui mm. Door den handel verbreid; enkele malen uit wormstekige wandel- 

 stokken (zg. cubarebc) ontwikkeld; ook in zncthont gevonden. 



(glycyrrhizae Chevrol.) 1. brunneus Ste[ili. 



Deksehilden met diepe stippellijnen en eenigszins gewelfde, in rijen behaarde tusschenruimten. 

 Halsscbild rimpelig bestifipeld en behaard, smaller dan de deksehilden, meestal met de 

 aanduiding van eene smalle middengroef. Slechts het voorhool'd boven den sprietwortel 

 met een bultje. Lichaam zwartachtig, de deksehilden en de onderzijde gewoonlijk geelbruin 

 of licht roodbruin; de sprieten, de pooten en gewoonlijk de voorrand van het halsscbild 

 geelbrnin of roodbruin. Lengte 3^ — 4j mm. De larve overwintert in bet spint van geveld 

 eikenhout, vooral wanneer het oj) vochtige, beschaduwde plaatsen ligt; zij verpopt in April 

 en verschijnt in Mei als kever. De kevers komen na zonsondergang te voorschijn en 

 zwermen gedurende een gedeelte van den nacht rond. Niet inl. In Helgic bij Luik en in 

 de Rijnprov. bij Aken en Crefeld (_bicolor CoinoUi') Cl'^bcsccns Panz.') 



