5y4 XXXIV. Endomychidae. — Dapsa. — Lycoperdina. — 



XXXV. Mycetaeidae. 



duidelijk versmald. Voorcoxae tegen elkaar aanstaande, min of meer iiifp7iilend. 

 Mesosternum tiisscheti de middekoxae smal. Het tiveede tarslid stnal. 



Van de 8 Eitropeesche soorten komt i in het aatigretizend gebied voor. 



Voorhoeken van liet halsscliiUl liaakvoniiig naar liuiten en naar achteren gcriclu, lie zijden 

 daaraclitcr diep nitgerand en van eenigc onregelmatige l;crrtandjcs voorzien. Bovenzijde 

 geell>rnin ol' roestrood, lijn behaard en tainelijl; lijn hestippcld, de dekschilden met eene 

 zwarte naadvlek nabij het uiteinde en eene zwarte vlek naasr den zijrand i). Lengte 

 4—4; mm. Achter vermolmde berkcnschors en tnsschen afgevallen bladeren van eiken, 

 wilgen, benken en hazelaars. Niet inl. Zij zon in llannover voorkomen. 



(de n tico 1 lis Gcrni.) 



Lycoperdina Lalreille. 



Voorkaken met gewoon uiteinde en daarachter aan den binnenrand mei een tandje. 

 Achterkaken met t7vee lobben , de binnenste kort en smal, de buitenste breed en even 

 lang als de tasters, toegespitst ; het vierde kaaktastcr-lid langwerpig-eirond , stomp 

 toegespitst. Tong vliezig, zeer kort, aan weerszijden lang behaard. Lipt asters kort, 

 het derde lid eirond. Sprieten dik , met verbreede Icedjes en ttoec iets vergroote eind- 

 leedjes. Bovenzijde , bij sterke vergrooting gezien , uiterst Jijn behaard. Mesosternum 

 van achteren met eene uitranding, waarin het vooreinde van het metasternum wordt 

 opgenomen. Overigens als bij Dapsa. — De soorten van dit genus leven in boom- 

 zivammen. — De larve van L. succincta is door Chapuis & Candèze , de ontwik- 

 keling van bovistae door Dufour beschreven. 



J 'an de 7 Europeesche soorten komen 2 /;/ liet aangrenzend gebied voor. 



Voorsclienen aan de binnenzijde in 't midden bij het J met eene geringe, dicht behaarde 

 verhevenheid, bij het $ met een scherpen tand. Dekschilden slechts naar achteren met de 

 aanduiding van eene naadstreep (Snb-gen. Golgia Mnis.). Bovenzijde rood, de dekschilden 

 over het midden met een breeden , zwarten dwarsband, welke slechts de basis en het 

 uiteinde onbedekt laat. Sprieten en pooten rood. Halsschild soms in 't midden zwart, de 

 langsgroevcn aan weerszijden dichter bij den zijrand dan bij het midden geplaatst. Het 

 tweede sprietlid zoo lang als breed, het derde langwerpig. Bij ab.c. fasc'hda F. is de band 

 op de dekschilden smaller en raakt den naad niet; bij ab.c. hiimeralis Schilsky zijn de 

 dekschilden, behalve aan weerszijden eeiie basaalvlek, zwart. Lengte 35— 4i mm. In boom- 

 zwammen en achter beschimmelde boomschors; ook wel in zandkuilen. Niet inl. In Wesifalen 

 en in de Rijnprov (snccincta L.) 



Voorschenen in beide seksen gewoon, de achterschenen bij het ^ dnidelijk naar binnen 

 gekromd, üekschilden met geheel doorloopcnde, dnidelijke naadstreep (Sub-gen. Lyco- 

 perdina i.sp.). Lichaam zwart ol" pekbriiin, de sprieten en gewoonlijk ook de pooten 

 roodbruin. Dekschilden elk op zich zelf sterk gewelfd, waardoor de naad meer weggezonken 

 is. De langsgroevcn, aan weerszijden van het halsschild, slechts iets dichter bij den zijrand 

 dan bij het midden geplaatst en verder naar voren reikend. Het tweede en derde sprietlid 

 ongeveer tweemaal zoo lang als breed. Lengte ji — 4^ nim. In Lycoperdon bovista 

 en pyriformis, in gezelschap van Pocadins fe r rii g in en s; ook onder schimmelende 

 bladeren. Niet inl. In België bij Visé, Lixhe en Lnik; in de Rijnprov. bij Aken en 

 Diisseldorf en in de Aiirstrcek op zonnige bergen , vooral in den herfst tot tegen den 

 winter; ook in VVestfalen (immacnlata Latr.) (bovistae F.") 



XXXV. Familie MYCETAEIDAE. 



Sprieten 11-, hij uitzondering lo-ledig (Alcxia), naar het uiteinde geleidelijk verdikt of met 

 2- (Leicstes), meestal 3- of 4 (M y mie co xen ns") grootere eindleedjes; hetzij op het voorhoofd 

 vrij voor de oogcn, ol' vóór de oogen onder den zijrand van den kop ingeplant. — Clypens meer of 

 minder duidelijk van het voorlioofd gescheiden, behalve hij het niet in ons gebied voorkomend 

 genus Lithophilus. Kop zonder sprietgroeven. — Voorkaken aan den top gespleten of 2- of 3-iandig. 



1) In lloiipariji- k<.mt (■ciii- ;il».r. iii'jriti'lli^ ^..■^^l, im-l /.\Viirl;nlilip li;iUst liilii vuur. 



