XXXVI. COCCINELLIDAE. — 8. CoCCINELLA. — Q. MlCRASPIS. 597 



;i;iii het scliildje staat; de binnenste vIcUkcn staiin altijd verder naar achteren dan de 

 Iniitenstcn; veelal worden de vlekken 6 en 8 Diidiiidclijk. l.en^tc 5-()J nnn. 0[i vele 

 plaatsen niet zeldzaam op elzen en dennen; ook In liet eerste voorjaar onder losse eiken- 

 schors 17. sedecimguttata L. 



Voorrand van het halsscliild in het midden na^enocu; rcclit afgesneden, aan weerszijden 

 sterk nitgerand, waardoor de oogen niet geheel bedekt zijn. De voorhocken minder breed 

 afgerond. Zijrand der dekschilden smaller afgeplat 23 



23 De dijlijn nanwelijks tot aan het midden van liet eerste siernict reikend. I.itiiaam geel- of 



roodbrnin. Halsscliild aan de zijden smal bleekgeel gezoomd, eene veelal ontbrekende 

 dnbbelvlek in liet midden van den voorrand en twee langwerpige vlekken voor bet schildje 

 bleekgeel. Dekschilden elk met 9 tot 10 (2, i, 3, 2, 1) bleekgele vlekken; daarvan 

 vlek I lialve-maanvormig, aan den schoiiderrand; vlek 2 hoekig, aan liet schildje; vlek 3 

 in bet midden; tiisschen de vlekken i en 3 veelal een klein langwerpig vlekje; tic vlekken 

 4, 5 en 6 iets achter bet midden; 7 en 8 nabij- en 9 aan het uiteinde. Bij eene variëteit 

 'unuitii Hrbst is de grondklenr der bovenzijde donkerbrinn, zwartbrnin of zwart, met 

 gewoonlijk kleine, scherp begrensde, witachtigc vlekken. Ook kunnen enkele vlekken der 

 dekschilden verbonden zijn, iil. 4 met 5, of 7 niet 8, of wel 4 met 5 en 7 met 8 (.v//r;c«/rt 

 W'cise). Lengte 3^-5 mm. Gemeen op bloeiende dennen .... iK. octodecimguttata L. 



De dijlijn nagenoeg tot aan den achterrand van het eerste sterniet reikend 24 



24 Eindlid der sprieten aan bet uiteinde recht afgeknot (Sospita Muls.). Roodgeel ol' licht 



roodbrnin; het halsscliild met eene, soms dubbele vlek, iu bet midden van den voorrand; 

 twee langwerpige vlekken voor bet schildje, alsmede een breede, in 't midden breed en 

 diep uitgesneden raiidzoom geelachtig-wit, Dekschilden elk met tien (7,2, 1,3,2, i) 

 geelacbtig-witte vlekken, van welke de vlekken 5 en 6 meestal vereenigd zijn (^Kucliii 

 Heyd.). Soms vloeien meer dan twee vlekken ineen (^'trii^itr'ui AVcisc). Bij de variëteit 

 ligrina L. zijn de dekschilden zwartbrnin of zwart, met witacbtige vlekken, van welke 

 eveneens de vlekken 5 en 6 meestal vereenigd zijn (L'nnifi VVcise). Lengte 4Ï — 51 mm. 

 Op elzen en verschillende andere loofboomen. Zeer zeldzaam. Doetincheui en Renkum. De 



var. tigruin bij Zwolle ly. vigintiguttata L. 



Eindlid der sjirieten aan bet uiteinde scheef afgesneden (Tliea Mids.). Bovenzijde helder 

 citroengeel, soms iets bruinachtig-gecl; het balsscliild met eene zwarte stip voor het 

 schildje en vier stippen in een boog daarvoor. Dekschilden elk met 11 (3, 4, i, 2, i) 

 grootere of kleinere zwarte stippen, van welke stip 4 op den zijraiid staat en ook O]) de 

 onderzijde ziclitbaar is. Onderzijde grootendeels en de dijen aan het uiteinde zwart t). 

 Soms ontbreken enkele stippen op de dekschilden, nl. stip 4 of 11, 5, 10, \ of 3 , of i 

 en 5 beiden (^z^-f'inictata F.). Bij eene ab.c. "cUipsohlca GradI zijn de stippen 7, 8 

 en 10 op elk dekscbild in 't oogvallend grootcr dan de overigen en staan ook veel verder 

 uiteen, gerekend naar voren, naar achteren en naar den rand, waardoor eene groote, 

 min of meer cllips-vormigc vlek van de grondklenr in en iets achter bet midden duidelijk 

 in 't oog valt. Ook kunnen enkele stippen op de dekschilden tot vlekken vereenigd zijn (ab.c. 

 signifera Weise~), nl. 4 met 5 (^htterifjiinctaia Welsc), of t met 2, of wel de stippen 3, 6 en 

 7 door eene zwarte lijn tot een eenigszins onregelmatigen kring verbonden (^circidaris 

 Scbneid.). Lengte 3-4 mm. Zeer geineen, met de larve, op allerlei planten, welke met 

 bladluizen bezet zijn, o.a. veelvuldig op Verbascum .... 20. vigtntiduopunctata L. 



9. Micraspis Ludw. Redtenbacher. 



Lkhaam cirottd , hooi; gciüelfd , op de bovenzijde onhehaard. I'o/i;^' diep diiehoeki;^ 

 nitgcrand. Schildje l>ijna niet zichtbaar. Overi,i;-ens als bij Co c c in e l la. 

 Van de 3 Enropeesehe soorten komt i in Nederland voor. 



Bovenzijde licht oker- of witachtig-geel. llalsscbild met 6 zwarte sii)i|ieii, van welke 4 in 

 een boog voor het schildje, veelal incenvloeiend , en eene aan weerszijden nabij den zijrand. 

 Dekschilden met smallen, zwarten naad en elk met 8 (1. 2. 2. 2. 1.) zwarte stippen, van 

 welke de stippen 4 en (1 aan den zijrand langwerpig en de overigen meestal rondacbtig 

 zijn. Onderzijde grootendeels zwart. Meestal zijn de stippen 4 en rt {^communis Weise), of 

 2, 4 en 6 (^11- pil net 11 til L.) verbonden; ook kunnen een of meer verschillende stippen 

 der dekschilden ontbreken Qflavidiila Weise) 2). Bij ab.c. "Povreri Weise (in België) zijn de 

 dekschilden eenkleurig zwart. Lengte 2è — 3; mm. Niet zeldzaam op allerlei lage planten, 

 o.a. op Ecbinm vnlgare; ook op vnicbtboonien en waterplanten. 1. sedecimpunctata L. 



1) hl Zuid-Mllrojia koilicil iels gruültTe ('XciU])lüreli vour , mei f.'ccl:i(!ilij;-hrilin -jLlltt'rUjt' uf allueu (li- eiTSle SlfOtilfli iii liel 



midden duiikerder. De dijen soms iels donkerder {'il -puin tttlu Mülseli-, /lurirrnlrh Scdauf.). 

 -} In /.iiid-Knru[)a komen e\em|ilai'en voor, liij welke alle vlekken ^rooier ^ijii i-n onderling sainealiani^en [ilalnu \\eise). 



