6o8 XXXVII. Dermestidae. — 2. Attagenus. 



Lichaam cy/imürTor/nix , hoornachti^ , ?net kkitte , ronde, neerliggende schubjes bedekt ; 

 aan den achterrand van eiken ring met naar achteren gerichte borstclharen en aan 

 de zijden met eenigc lange, afstaande haren ; aan het uiteinde vati het achterlijf met 

 een staart van zeer lange haren. — De larve van A. fellio is door Frisch , de Geer 

 en Erichson, de pop door Frisch en Sturm , de larve en pop van Schaefferi door 

 Rosen haver , de larve en pop van piccus door Sturm en Linfner , de larve van 

 vigintiguttatus door Rosenhaucr en Rcy en de larve van pantherinus door 

 Fuss en Ilatnpe beschreven. — De soorten van dit genus, onder den naatn van 

 ,J>elskevers'' bekend , leven va?i dierlijke stoffen , doch men vindt ze ook op bloemen. 



Van de 23 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en 4 in het aangrenzend 

 i;el>icd voor. 



1 Eiiidlid der sprieten bij liet $ even hng tot meer dan tweemaal zoo lang als de overige leedjes 



te zanien. liovenzijde zwart, lioogstens met een paar witbeliaarde stippen (Sub-gen. 

 Attagenus i.sp.) 2 



Kindlid der sprieten Inj liet $ hoogstens i^- maal zoolang als de twee voorafgaande leedjes te 

 zamen. liovenzijde bont gevlekt (Sub-gen. La 11 o rus Muls.) 5 



2 Onder- en bovenzijde lijn zwart bebaard, llalsschild sterk gewelfd. Eindlid der sprieten bij 



bet $ buitengewoon lang, meer dan tweemaal zoo lang als de rest der sprieten. Deze soort 

 is even groot als pellio; litt $ is eivormig, het J brceder en grootcr; zwart, eenigszins 

 glanzig. Sprieten roodbruin, de knots zwart. Pooten rood, de dijen veelal bruin; de tarsen 

 geelrood. Lengte 3J-5 mm. Op wilgen. Niet inlandseb. In de Rijnprov. bij Aken; ook in 

 VVestfalen ' . . (Scliae i'fe ri Hcrbst) 



Onderzijde geel-grauw ol' geelachtig bebaard. Eindlid der Sjirieten bij bet $ Iioogstens iets 

 langer dan de rest der sprieten c; 



3 Bovenzijde zonder witte baarvlekjes. Pooten geelrood 4 



liovenzijde met 3 kleine, witte baarvlekjes aan de basis van bet lialssehild en eene ronde, 

 witte stipvlek op elk der dekschilden. Sprieten en pooten donker roodbruin. Eindlid der 

 sprieten bij bet kleinere $ ruim zoo lang als de overige leedjes te zamen. Lichaam zwart, 

 op de bovenzijde zwart-, op de onderzijde eenigszins zijdeglanzig geelgrauw bebaard. 

 Gewoonlijk bevinden zicli nog twee zeer kleine, witbehaarde stipjes onder de schoudcrbnil. 

 Onuitgekleiirde exemplaren zijn roodbruin. Lengte 3; — 5J mm. Het „bonttorretje". Zeer 

 gemeen in huizen, ook op bloeiende heesters, vooral in stadstuinen. De larve schadelijk 

 aan pelswerk, wollen stollen, huiden en opgezette dieren 2. pellio L. 



4 Eindlid der sprieten bij het $ ruim zoo lang als de overige leedjes te zamen. Bovenzijde 



geheel zwart bebaard; soms zijn de dekschilden roodbruin (ab.c. .wnlhlus Heer, fulvijics 

 Muls.). Deze soort is naverwant aan Scbaefl'eri, docb vooral onderscheiden door de 

 geelachtig bebaarde onderzijde. Het grootere J gelijkt zeer op dat van Sc liae t'feri, de 

 bestippeling echter is minder diclit. Bij het type is de bovenlip bruin, bij de donker 

 gekleurde ab.c. ".Uyirjalis Muls. en de ab.c. sordidiis Heer rood. Lengte 3—5 mm. In 

 huizen en op wilgen. Haarlem, in Amerikaansche kruiden; ook bij Valkenburg (Limburg). 

 De ab.c. .innl'ulit.i bij Maastricht. In de Rijnprov. bij Aken; ook in VVestlalen. 



(megatonia F.) 1. piceus Oliv. 



Eindlid der sprieten bij het f zoo lang als de overige leedjes te zamen, meer afgestompt. De 

 omtrek van her balsscbild en de basis der dekschilden geelachtig behaard. Overigens gelijkt 

 deze soort zeer op pkcu.u Het J is grooter dan het tf. Dekschilden veelal roodbruin. 

 Lengte 3-5 mm. Niet inlandsch. In België bij Waterloo, Luik, Dinant, Hollogne en 

 Vliermael-Roodt (prov. Limburg) (ma rgin ico 1 1 is Kust.) 



5 liovenzijde met vele krijtwitte baarvlekjes, een aan weerszijden van de basis van bet bals- 



scbild en veelal nog een kleiner in 't midden , 5 in eene langsrij aan weerszijden langs 

 den naad en 4 langs den zijrand der dekscliilden , benevens nog bier en daar een zeer 

 klein vlekje; soms ontbreken enkele vlekjes; overigens dof zwart, zwart behaard. Bij het c? 

 is de sprietknots grooter en meer langwerpig dan bij het J. Lengte 4 mm. De larven leven 

 in pelswerk, in oude sofa's, wollen dekens enz. De kevers overwinteren in buizen en 

 achter boomscbors, komen in het voorjaar te voorschijn en zoeken dan de vrije natuur op, 

 om zich op bloemen met stuifmeel te voeden. Niet inlandsch. In Westfalen. 



(vigintiguttatus F.) 

 liovenzijde met minder dicht wit bebaarde vlekjes, welke op de dekschilden eenige meer of 

 minder duidelijke, smalle, golvende dwarsbanden vormen. llalsschild in de achterhoeken 



