XXXVIII. Byrrhidae. 615 



eenc dwarsverbinding tot de vena interno-nicdia is liijna ijitgcuisclit. De vena intcrno-nicdia loopt 

 van al' de basis een eind naast de vena extenm-media en iniigt /.ich daii tegen den acbterrand at', 

 nadat zij in de area analis, kort voor de intreding der van de twee eerste bijaders lioinende dwars- 

 verbinding, cene van at' de l)asis l;oniende bijader beel't opgenomen, wellie op linre benrt weder 

 büoger op ecu zijtal; al'gcel't, die aan de lioot'iiader evenwijdig loopt en den acbterrand bereikt. De 

 vena analis is gewoon; geen basaallobje, liij andere Byrrbidac is liet adernct minder ontwikkeld. 

 Bij Simplocaria seniistriata zijn de vlengels van slecbts weinig aders voorzien, zij liggen 

 als zeer kleine scbijtjes onder do dekscliilden verborgen. — Aebterlijt" niet 5 sterniten. - Acluercoxac 

 plaatvorniig in de breedte ontwikkeld. Dijen en sclicnen veelal verbreed, de dijen gewoonlijk met 

 cene groet' tot bet inleggen der sclienen; ook veelal de tarseii In groeven aan de binnenzijde der 

 schenen inlegbaar. Tarsen gewoon, 5-ledig; het vierde lid veelal kleiner dan het voorafgaande. — De 

 larven (Hyrrluis p i 1 u 1 a_) zijn cylimlervormig, vleezig, niet eenc lioornplaat op den jirotborax en 

 lederaclitige platen o|) de overige ringen. Kop rondaclitig, loodrecht geplaatst, met zeer kleine, 

 2-ledige sprieten en met 2 groote ocellen aan weerszijden. Achterlijf uit 9 ringen bestaande, de laatste 

 ring met een paar anaal-aanhangels; de twee laatste grootere ringen worden naar onderen gekromd. 

 Pooten kort, de zeer kleine tarsen met een enkelen klauw. Vele andere larven vertoonen 5 ocellen. 

 — De soorten leven vooral op droge, zandige gvasplaatsen en onder stecnen; zij kruipen over dag 

 rond en voeden zich vooral niet mossen; eene enkele soort leeft aan uitvloeiende boomsappen en 

 achter boomschors. Soms komen zij in aanspuelsel voor. De gevleugelde soorten vliegen 's nachts. 

 Bij gevaar trekken de kevers den kop terug en bergen sprieten en pooten onder het lichaam. 



Overzicht der Tribus. 



1 Kop vooruitstekend, niet onder het halsschild terugtrekbaar, aan de onderzijde over eene 



grootere oppervlakte zichtbaar dan het prosternum, hetwelk zeer kort en smal is. De 

 naden van het prosternum zonder sprietgroeven I. Nosodendrini. 



Kop loodrecht staande, in het halsschild teruggetrokken, zoodat de voorrand van den clypeus 

 of wel de voorkaken tegen den voorrand van het prosternum aanstooten; bij Bothrio- 

 phorus zijn de monddeelen volkomen onbedekt, daar het prosterninn van voren uitgerand is. 2 



2 Clypeus niet door eene dwarsliju van liet vooi hoofd gescheiden. Voorrand van het prosternum 



tegen den kop niet schildvormig verbreed. De naden van het prosternnin aan weerszijden 

 van den voorrand diepe sprietgroeven vormend II. Byrrhini. 



Clypeus door eene zeer duidelijke dwarslijn van het voorhoofd gescheiden. Voorrand van 

 het prosternum tegen den kop schildvormig verbreed; bij Bo thri o p h o rus is het proster- 

 ninn van voren uitgerand; de naden aan weerszijden geen sprietgroeven vormend. Tarsen 

 niet in de schenen inlegbaar; dijen en sciienen smal UI. Limnichini. 



1. Tribus Nosodendrini. 

 Bevat slechts het genus I. Nosodendron. 



II. Tribus Byrrhini. 



1 Achterpooten in daarvoor bestemde groeven van het eerste sterniet en alle tarsen in groeven 



aan de binnenzijde der schenen inlegbaar. Bovenkaken door het prosternum bedekt ... 2 



Achterpooten niet in daarvoor bestemde groeven van het eerste sterniet en de achtertarsen 

 niet in de schenen inlegbaar. Bovenzijde van het lichaam meer of minder metaalglanzig, 

 nimmer beschubd 4. 



2 Bovenlip vrij, niet door bet prosternum bedekt. De sterniten vlak. Sprieten naar het uiteinde 



geleidelijk verdikt -5 



Bovenlip door het prosternum bedekt. De sterniten elk afzonderlijk gewelld. Sprieten met 

 2-ledige knots, waarvan het eindlid zeer groot en afgerond is. Bovenzijde van het lichaam 

 met opstaande horsteltjes en gewoonlijk ook beschubd 4. Syncalypta. 



3 Epipleuren der dekscliilden aan den buitenrand, tot aan de achtercoxae duidelijk scherpkantig 



begrensd. Bovenzijde van het lichaam viltig behaard of nagenoeg kaal, in den regel zonder 

 opstaande horsteltjes 1) 2. Byrrhu.8. 



1( D(! in Zwilberland vourkooifude B. pilosetlus He(.'i' tuaakl eftue uiliuuctfriiig. 



