XXXVIII. lÏYRRHIDAE. — 2. BvRRHUS. 617 



break'/i , nitf^ehoMcn top en met ccn krachti,s;cn maalland aan de basis, door hel pro- 

 sternum bedekt. Ac htei kaken met t7vee Icderachtige lobben , de binnenste scheef afycknol 

 en evenals de buitenste sterk f^cbaard. Kin breed en zeer kort ; ton^i^ vliezi,i(, door eene 

 insnijding in twee, van voren afgeronde lobben gedeeld. Liflasters kort, weinig langer 

 dan de tong. Lichaam eirond of langwcrpig-eirond , hoog geiuclfd ; op de bovenzijde 

 vil tig behaard of nagenoeg kaal, in den regel zonder opstaande borsteltjes \). F.pi pleuren 

 der dekschilden , tot aan de achtercoxae , aan den buitenrand duidelijk seherpkantig 

 begrensd. Sterniten vlak. Achterpooten in daarvoor bestemde groeven van het eerste 

 stemlet , en alle tarsen in groeven aati de binnenzijde der schenen inlcgbaar. Gevleugeld 

 of ongevleugeld. Bij het $ zijn de klauivcn iets verdikt , haakvormig en vooral de 

 voorklauwen plotseling hoekig gekromd ; ook is geivoonlijk het laatste stcrniet zeer 

 zwak uitgerand ; de forceps bestaat uit drie be^vegelijke onderdeelcn , een lepelvormig 

 middengedeelte en t7oee zijdelin;.^sche kleppen. — De soorten van dit genus leven op 

 den grond, op zand tusschen lage planten, mos en onder droge bladeren; ook op 

 iveilanden en op zonnige droge plaatsen , op wegen en langs uitgedroogde slooten. 

 Zij voeden zich met mossen. — De larve van B. pilula is door Lafrcille , Kittel , 

 Westwood en Erichson beschreven. 



Van de 22 Europeeschc soorten komen 4 /// Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Hec denk t.irslid mee een luiidlohje. Oiigevleiigeld. Dekscliildcn a;iii den naad vergroeid, de 

 cpipleuren even breed als de basis der c|)isternen. Prostermim naiiwelijl^s langer dan de 

 voortzetting tusschen de voorcoxae breed (^Siib-gen. Seminolus Muls.). Lichaam Uurt, 

 breed-ovaal, hoog gewelfd. Halsschild grontendcels uiterst fijn en zeer dicht bestippeld. 

 Dekschilden met duidelijke langsstrepeii; de vijfde en zevende tusschenriiimten gedeeltelijk 

 breeder dan de overigen; hij gave c\einplaren zijn de vierde, zesde en achtste tusschenruimten 

 donkerder of zwart fluweelaclitig, vlekkig behaard, in het midden met een zilverwit gezoomden 

 dwarsband. Overigens is de bovenzijde lijn grijsbruin viltig behaard en gewoonlijk ook het 

 halsschild ir.et eene meer of minder duidelijke lichtere teekening. Veelal zijn de vüorwer|ien 

 afgewreven. De korte, krachtig ontwikkelde kleppen van den forceps zijn van buiten, 

 dicht voor het uiteinde, van eene kleine uitranding voorzien. Lengte 8| — 11 mm. Ouder 

 mos langs boschbeken. Eenmaal bij Maastricht. Ook in VVestfalen en in de Rijnprov. bij 

 Crefeld en EIberfeld 1. ornatus Panz. 



Het derde tarslid zonder liuidlobje (Sub-gen. Byrrhus i.sp.) 2 



2 Ongevlengeld. Dekschilden aan den naad vergroeid, de epipleuren even breed als de basis 



der episternen. Prosternum weinig of niet langer dan tusschen de voorcoxae breed. 

 Lichaam zeer kort, nagenoeg half-kogelvormig, gewoonlijk iets kleiner dan bij ornatus 

 en evenals dezen gekleurd. Dekschilden met regelmatige laugssirepcn; de derde, vijfde en 

 zevende tusschenruimten iets breeder dan de overigen. De forceps als bij ornatus. Lengte 

 8~9 mm. Niet inlandsch. Deze soort zou op den Jacobsbcrg bij de Porta-VVestfalica 

 voorkomen (lineatus Panz.) (Inniger Germ.) 2) 



Gevleugeld. Dekschilden niet aan den naad vergroeid. Prosternum duidelijk langer dan 

 tusschen de voorcoxae breed 3 



3 Lichaam langwerpig, gestrekt, naar voren en naar achteren gelijkmatig versmald. Onderzijde 



fijn, grauw, ondicht behaard; de sterniten tusschen de bestippeling eenigszins glanzig. 

 Anaal-segment bij beide seksen met 3 ondiepe dwarsgroefjes, welke bij liet $ door een 

 zwakken dwarsindriik samenhangen. De kleppen van den Ibrceps zijn aan den stompen top 

 scheef afgeknot; het lepelvonnige middengedeelte is aan het uiteinde sterk verbreed en 

 vertoont eene langsstreep. Kleur der beharing op de bovenzijde zeer veranderlijk. De navol- 

 gende kleur-aberraties zijn hekend. De ab.c. auratopunclatiis lleitter bij welke de grondkleur der 

 beharing in hoofdzaak zvvartachtig of bruinzwart is ; halsschild met hier en daar meer of 

 minder .samenhangende goudgele teekening; de afwisselende tusschenruimten der strejicn 

 op de dekschilden gewoonlijk meer nuweelachtig zwart, bieren daar iets onderbroken; 

 dekschilden met twee goudgele, gemeenschappelijke, bochtige vlekbanden (bij den Haag 

 en Steenwijk; in België bij Turnhout). De ab.c. albapiDictittus F. als de vorige, doch 

 inet zilverwitte vlekbanden (den Haag en Apeldoorn), liij ab.c. aurofu.':cus Reitter is 

 de grondkleur in hoofdzaak bruin of goudachtig geelbruin; halsschild met eenige helder 



1) Uebaive de in ZwitM-rl.ind vuürkuiiicndf li. |iilüselliis Hrfr. 



-) Df uil Elbrrft'ld upgegi-vt-n B. ^ignatus Panz. zal wel oriialus uMuniger zijn. 



