Ö24 XI.. Parnidae 



diepe groef wordt opgenomen. — Voorcoxae verschillend gevormd , Iietzij cylindervormig (Parn in i), 

 hetzij kogelvormig (El mini). Achtercoxae groot, tot dijplnten ontwikkeld, welke minstens de 

 dijhasis bedekken en veelal hoekig ingesneden zijn (Parnidae); ofwel klein en niet tor dijplaten 

 ontwikkeld (Elmini). — Achterlijf met 5 sterniten , van welke de voorsten samcngegroeid zijn. — 

 Tarsen met 5 gewone Icedjes. Klanwlid zeer groot, met opvallend groote, krachtige klanwen. — 

 üe Parnidae leven grootendeels in stroomend, doch ook wel in stilstaand water; zij zwemmen niet, 

 doch kruipen onder water, in ecne groote luchtbel geludd, langzaam voort aan waterplanten, steencn , 

 palen enz. en Inniden zich met hare krachtige klanwen zoodanig vast, dat de sterkste strooming ze 

 niet medevoert; zij leggen zich met hare lange klauwen als 't ware voor anker. Tegen den namiddag 

 kruipen zij veelal naar de oppervlakte van het water en zwermen dan rond; sonnnigen, o. a. L im ni ns 

 Dargelasii, treft men dan tegen zonsondergang op waterplanten aan. Anderen blijven zeer verborgen, 

 veelal onder, in het water liggende, steenen. — (Iet voedsel bestaat nit vergane plantenstollen, 

 waarin vele Infiisorien en andere Protozoën leven. Gedurende den winter leven de El mini in het 

 water, dicht opeengelioopt, in de liolten van steenen. Zij komen dan niet aan de oppervlakte; de 

 lage tcmiieratnnr verhoogt de oplosbaarlieid der lucht in het water, doch doet de behoefte aan adem- 

 halen verminderen. In den zomer verspreiden zij zich en zoeken dan volgens Flach die plaatsen op, 

 waar een hevige stroom of het voortdurend opbruisen liet luchtgehalte in het water verhoogt. 

 Merkwaardig is volgens Erkhsoii de ademhaling bij Parnus. Wanneer een Parnus onder water 

 gaat, omhult hij zich met eene luchtbel. Tusschen deze luclitbel en het water is een laagje van ecne 

 afgescheiden, olieachtige stof; het is dus niet het baarkleed dat de luchtbel vasthoudt, maar het 

 olielaagje, evenals bij de waterspin. Bij de Elmir. i bepaalt zich de luchtbel slechts tot de zijden 

 van het lichaam. — De larve van Elmis herinnert cenigszins aan die der Silpha's; zij is schild- 

 vormig, ovaal, vlak uitgebreid, naar acliteren toegespitst, de zijden dicht met franjes bezet; met 10 

 dorsaal gelegen paren stigmata en in den laatstcn achterlij I'sring met binidelvormige kieuwen, welke 

 onder bet zwemmen, naar willekeur, uit de anaalspleet kunnen worden nitgestulpt. De kop is klein, 

 aan vveerzijden met 5 occllen. Sprieten zeer kort, s-ledig, aan de zijden van den kop ingeplant. 

 Tarsen zeer kort, met een enkelen klauw. De jonge larve heeft geen stigmata, het traclieeën-stelsel is 

 derhalve gesloten. Ditzelfde geldt ook voor de larven van P o tamopb il us en Macronychns. liij 

 de larve van Potamophilus bevinden zich aan den mesothorax en aan elk der 8 eerste acliterlijfs- 

 ringen een paar stigmata. In den regel ademen de larven door de staartkieuwen; wanneer echter bij lagen 

 waterstand palen, balken en ander houtwerk, waaraan zij leven, boven water komen, worden de 

 larven gedwongen om in de lucht te ademen en alsdan functioneercn de stigmata. 



O V e I' X i c h t der Tribus. 



Achtercoxae klein, niet tot dijplaten ontwikkeld. Voorcoxae gewoonlijk kogelvormig. Sprieten 

 draadvormig, dicht tegen de oogen ingeplant, meestal langer dan de kop. Lichaam meestal 

 kort, ovaal, zelden langgestrekt (St ene lm is), slechts gedeeltelijk met een dicht baarkleed 

 bedekt. Het prosternnm bedekt 1) den geheelen mond I. Elmini. 



Achtercoxae groot, tot dijplaten ontwikkeld, welke minstens de dijbasis bedekken en 

 veelal hoekig ingesneden zijn. Voorcoxae cylindervormig. S|)rieten kort en onregelmatig, 

 gewoonlijk op het voorhoofd ingeplant. Lichaam gewoonlijk zeer lang gestrekt, overal dicht 

 viltig behaard en onder water in eene groote luchtbel geludd II. Parnini. 



I. Tribus E l M t N i. 



1 Sprieten ii-ledig, het eindlid niet in het oogvallend groot. Tarsen gewoonlijk korter dan 



de schenen 2 



Sprieten 6-ledig, zeer kort, het eindlid vrij groot. Tarsen langer dan de schenen, het 

 klauwlid buitengewoon lang. Ualsschild bultig. Schildje vrij groot. Pooten zeer lang. 



(Macronychns.) 



2 Ualsschild zonder middengroef en zijbulten, meestal met verdiepte langslijnen 3 



Ualsschild met eene diepe middengroef en twee langsbultjes aan weerszijden; even lang als 

 breed, aan voor- en achterrand nagenoeg even breed. Lichaam langgestrekt. Schildje groot. 

 Schenen onbewimperd (Stenelmis.) 



3 Ualsschild aan weerszijden met eeuc diep gegroefde langslijn 4 



Halsschild zonder verdiepte langslijnen. De 7de lusschenruiinte der dekscbilden kielvormig 

 opgericht 5. Riolus. 



\) lil) de Kuruperselie soortr-u. 



