632 



XLI. Heteroceridae. — i. Heterocerus. 

 XLI. Familie HETEROCERIDAE. 



Deze familie, welke sleclits uit een enkel genus hesuini, is liec \r.\asi verwant aan deParnidae, 

 door den vorm der Sfiricten en de wacer-afstootcnde beharing van lie: lichaam; doch onderscliciden 

 door de 4-ledigc tarsen, de graal'poocen en het niet volkonien tegen de dckscliilden aansluitend 



lialsschild, welk laatste kenmerk eigen 

 en Uledins. — liovenlip hoornachtig, 

 ontwikkeld, vooruitstekend, breed, aan 



IS aan vele gravende kevers, als: Clivina, Dyschirius 

 dicht bcwiniperd, ver vooruitsieUcnd. VoorUaken krachtig 

 weerszijden van de bovenlip, met omgebogen buitenrand; 

 naar het uiteinde getand, aan de basis met een geribbeld 

 maalvlak en daarvour een vrijen, gewoonlijk smallen, van 

 binnen bewimperdcn buidzoom. Achterkaken tweelobbig. 

 Kaaktasters 4-ledig, kort, draadvormig. Liptasters 3-Iedig, 

 draadvormig. Tong smal, ledcrachtig. Paraglossen ondui- 

 delijk. — Sprieten kort, aan de zijden van den kop; 

 onder den zijrand van het voorhoold, vi'ior de oogen 

 ingeplant, 10- of" n-ledig; de eerste twee leedjes groot, 

 driehoekig, het derde en vierde klein, de overigen gekamd, 

 en met bet afgerond eindlid eene spoelvormige knots vor- 

 mend (Fig. 59 I.); hij e'^ne soort begint het knotsvorniige 

 gedeelte bij bet vierde lid. — Halsscbild altijd veel breeder 

 dan lang, met gewelfd oppervlak en meer of minder afgeronde 

 achterhoeken. — Scliildjc klein, meestal langwerpig-dricliockig. 

 Dekscliilden met smallen, omgeslagen zijrand, de naadhoeken 

 in eene gemeenschappelijke punt uitgetrokken; hoogstens 

 met eene llauwe aanduiding van verdiepte langslijnen. —De 

 vleirgels van Heterocerus wijken, volgens J.R.crllciil>aclier, 

 door de gereduceerde nervatuur van die der Hydropbi- 

 lidac af. De vcna ctdntalis is slechts door eene korte streep aangedind; de vcna interno-media is 

 gewoon en door eene dwarsader met de vena externo-media verbonden. De vena analis is van af 

 den wortel gesplitst en door eene schuine dwarsader met de vena interno-media verbonden. — Prostcrnum 

 eenigszins naar voren ontwikkeld, zoodat de onderzijde van den kop voor een deel bedekt is; 

 naar achteren vertoont het een klein uitsteeksel, dat in eene uitholling van bet mesosterninn grijpt. 

 Achterlijf met 5 sterniten, van welke de 4 eersten onbewegelijk zijn; bet eerste sternict aan weers- 

 zijden met eene gebogen dijlijn, waarachter het veelal uitgehold is om de dijen meer vrij te kunnen 

 bewegen. Ook bevindt zich aan de binnenzijde der achterdijen eene fijne langsrib, welke over de 

 soms bij bet ^ i") lijn gekerfde dijlijn gestreken wordt en, naar bet schijnt, daardoor een zacht 

 geluid zou veroorzaken. - Pooten vrij kort, tot graven ingericht; alle schenen, doch vooral die der 

 voorpooten, bijzonder sterk verbreed en gedoomd (Fig. 59 II). Voorcoxae cylindervormig, middel- 

 coxae kogelvorniig, achtereoxac half-cylindervormig. Tarsen tiini , 4-ledig. — De beharing van bet 

 lichaam is zijdeachtig of meer wollig, hetzij gelijkmatig, ofwel uit korte neerliggende en langere 

 afstaande liaartjes samengesteld. — Bij het ^ is gewoonlijk de kop grooter en steekt de mond meer uit. 



Ti 



("rip.) 



II. V.J 



,r|.c 



1. Heterocerus Fabr. 



/>// iia,i;^t'iweg alle soorten van dif ,i;enns zijn de dekschilden geel gevlekt , rcelke 

 teekenhig, ofschoon zeer veranderlijk ^ toch., ten gevolge van hare standvastige grond- 

 type , voor de onderscheiding der soorten dienstig is. — De larven zijn cylindervorinig ., 

 •net hrceden, vlak gedrukten prothoracaal-ring en met uitstekenden kop. De huid is 

 ledcrachtig , fijn en dicht behaard en bovendien met enkele a/staande haren bezet. 

 Kop rond, aan 'weerszijden met 5 ocellen. Sprieten slechts door eene wratachtige 

 verhevenheid , dicht achter de inplanting der voor kaken , aangeduid. Achterlijf met 9 

 sterniten , de vlcczige anus is uitstulpbaar en schuift na ; met 9 paar stigmata. Pooten 

 met één vrij langen , krachtigen , iets gebogen klauw. — De soorten van dit ,^enus 

 leven , meestal in aantal bijeen , op vochtige oevers , waar zij gangen graven , die 

 door ritten of kleine aard of zandhoopjes gemakkelijk te herkennen zijn. Ecnige 

 soorten leven op zandgrond, anderen meer op klei of op zilfigen bodem. Bij feilen 

 zonneschijn vliegen zij rond ; ook zwermen zij vooral op warme avonden. Men verza?nelt 

 ze gemakkelijk door heen- en weertrappen of den bodem , of wel den grond Jlink met 



I) Diil Vüural bij hot O van H. fu.^^ol■ di; (.-cliugcii 'lijlijii loii gckoivi.u zijn, is iiiij iiiel gebleken. 



