XLI. llE'i'iiROCKKinAK. — 1 Ikterockrus. — XI, II. IIviiuuriiii.lUAE. 635 



l.icliamn zvvnrt ol' zwartliruin , liet lialsscliilii veelal iels licluer dan ile dcUsLliikien; zelden 

 de gelieele bovenzijde roodbruin; diclit, kort en half opstaande, yeelacluiy beliaard. 

 Ilalsscliild meer ol' minder, doeli altijd duidelijk breeder dan de dekschilden; met duidelijke , 

 roode middellijn en niet sclierp begrensde, roode zijden. Dekscliilden 14 maal zoo l.ing 

 als breed, vrij diclit en lijn bestippeld; meestal dindelijk rood i;eteekcnd; u.l. een iets 

 gebogen band, welke van den scboiiderrand scliccl' tot den naad verloo|U; ecne scheef 

 staande, naar het uiteinde der dekschilden geopende half-cirkelvormige vlek, benevens 

 eenc langwerpig-ronde vlek naast bet achtergedeelte van den naad; ook is de aehterrand 

 rood gezoomd; zelden is de voorste band met den nn'ddelstcn aan den naad eenigszins ver- 

 bonden, liet achterlijf aan bet uiteinde en de sterniten langs de zijrandcn veelal duidelijk 

 roodachtig. Pooten roodaclnig. Uijlijn geheel ontwikkeld. Clypeiis bij bet <? aan de voorzijde 

 met zwak aangeduide bultjes. Lengte 2;-3l mm. Door Dr. O. Sclnie'uhr op het Noordzee- 

 ciland Borknm ontdekt, waar zij niet zeldzaam is in het slijk langs brakwaterslooteu. Ook 

 door den beer A'. Kcmpcrs, in een enkel $ exemplaar, op Texel aaugetrolVen. 



7. burchanensis O. Schncid. 



12 Bovenzijde met vrij lange, eenigszins ongelijke, opstaande, zwartgrauwe beharing, en vrij 



ondichte, grove bestippcling. Dekschilden aan de basis, naast het schildje, met een klein rocjd 

 vlekje, dat veelal ontbreekt; de overige van elkaar gescheiden vlekjes zijn soms onduidelijk, 

 en kunnen bij uitzondering ontbreken. Lichaam en pooten zwart, tarsen meer roodbruin. 

 Sterniten aan de zijden meer of minder rood gevlekt; het eerste sterniet altijd tot aan 

 de dijlijn roodgeel. Voorkakcn bij bet <? met een tand aan den bovenrand. Lengte 4 — 5J 

 mm. Vrij zeldzaam o|i zeeklei; Amsterdam, Kolborn, Zierikzee en Nijkerk; in aantal 

 op Texel; ook bij Scheveningcn aangespoeld ii. obsoletus Curtis. 



Bovenzijde zeer kort, opstaande behaard, als geschoren. Dekscliilden naast het schildje met 

 eene langwerpige, veelal tot aan het midden reikende gele vlek; de overige vlekjes hangen 

 meer of minder saaien. Pooten geheel of gedeeltelijk geel 1,; 



13 Pooten zwartaclitig of niet grootendeels gele dijen; tarsen meer of minder roodachtig; bij 



oniiitgckletirde exemplaren zijn de pooten geheel geel. Dekscliilden nagenoeg zonder eenige aan- 

 duiding van langsstrepen , met gele of roodgele vlekjes, welke zich meer of minder 

 uitbreiden en onderling samenhangen; voorhoeken van het balsschild geel. Achterlijf breed 

 roodgeel gezoomd. Clypeus en voorkaken in beide seksen gewoon. Lengte 3 — jj mm. 

 Verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam 9. fusculus Kiesw. 



Pooten geel, alleen de knieën iets donkerder. Dekschilden tr.et eenige aanduiding van verdiepte 

 langsstrepen, achter den schouderboek veelal eenigszins scheef ingcdrid;t; met lang- 

 werpige geelachtige vlekjes, welke bier en daar samenhangen. Achterlijf eveneens breed 

 geel gezoomd, bij zeer lichte exemplaren geheel geel; ook zijn de zijranden van het hals- 

 scliild geel. Bij bet $ is de clypeus aan den voorrand van twee spitse doorntjes voorzien, 

 en vertoonen de voorkaken aan ilen bovenrand een tand. Lengte 3J— 4} nnn. Verbreid 

 langs rivieroevers op klei en slib (fenestratiis Tluinb.) 10. laevigatus Paiiz. 



XLII. Familie HYDROPHILIDAE. (Fig. 00.) 



(Pa 1 p i cor n i a). 



De II yd ro pb i 1 idae t) onderscheiden zich door hunne meestal buitengewoon outwikkeltle 

 4-ledige kaaktasters, welke verschillend gevormd kinincn zijn en even lang, of langer zijn dan de 

 betrekkelijk korte sprieten. — Oogen al of niet uitpuilend. — Sprieten onder den zijrand van den clypeus 

 ingeplant, 7-, 8- of 9-ledig, bij uitzondering (Spercheini) 6-ledig (Fig. 61); het eerste lid is 

 lang, terwijl de 3, 4 of 5 laatste leedjes eene behaarde knots vormen; zij reiken zelden tot aan de 

 basis van het balsschild en kunnen meestal in eene groef onder den zijrand van den kop, zeldzamer 

 in eene groef van den omgeslagen zijrand van het balsschild (O c h t h e b i u s) ingelegd worden. — Achter- 

 kaken met twee behaarde of bewimperde lobben, welke, hetzij beiden lederacbtig of vliezig zijn, of 

 wel de buitenste lob is boornachtig en de binnenste lederacbtig (S p e rcli e i n i). Kin groot. Tong zeer 

 breed, weinig intstekcnd; liptasters 3-ledig. — Lichaam rondachtig, ovaal, eirond, elliptisch, meer of 

 minder gewelfd, zeldzamer laiiggestrekt; bij uitzondering met kogekermogen (C ha e tart h r ia). — Het 

 sternum is in vele gevallen, hetzij geheel of gedeeltelijk gekield en biedt in dit opzicht belangrijke ken- 

 merken aan voor de systematiek; prosternum vóór de voorcoxae duidelijk ontwikkeld ^ doch kort; bij 

 de 11 y d ro p h i I in i eindigt de kiel van het metastenuim in een scherpen doorn of stekel tussclien de 

 achtercoxac en is de kiel van het meso- en metasterninn samengegroeid. - Het achterlijf bestaat int 

 5 tot 7 sterniten. — De dekschilden omsluiten in den regel het gehcelc achterlijf, bij uitzondering zijn 

 zij meer of minder afgeknot (L i mn e b i in i). — Voorcoxae dikwerf kegelvormig uitstekend; achtercoxac 



1) Snellen van Vuilcnhovcn nueinl ze „Vut-lcrlurrcn." 



