636 



XLII Hydrophilidae. 



verbreed, bij uit/,onderiiij5 elkaar niec aanrakende. Acluerpooten al of niet tot zwemmen ingericht; 

 in liet eerste geval de middel- en aclucrtar'^en van zwemimrcn voorzien; zeldzamer zijn de schenen 

 tot graven gescliikt en met krachtige, veel minder niet lijne doornen bezet (S p li aerid i inae). Tarsen 



altijd 5-lcdig, doch verschillend gevormd; bij de Hydrophi- 

 linae is het eerste tarslid weinig zichtbaar. — Onderzijde van liet 

 lichaam bij de waterbewoners geheel of gedeeltelijk met een water- 

 afstootend viltkleed bedekt. — De soorten zijn voor het meerendeel 

 trage dieren, welke in slootcn, poelen , in ol langs het water, in slib 

 of onder steenen , in vochtige aarde of in mest le\en; slechts 

 weinigen kunnen goed zweninien: de meeste in bet water levende 

 soorten kruipen tusschen ondergedoken waterplanten, en leven 

 alsdan van roof; de meeste kleinere soorten daarentegen voeden 

 zich met plantenstolleii of niest. — De larven (zie bij H y d r o p h i 1 11 s 

 pi eens) bezitten alleen borsrpooten, geen afzonderlijk klanwlid 

 en slechts een enkelen klanw. De voorkakeii zijn aan de binnen- 

 zijde getand. Bij de larven van Philhydrns bevinden zich 

 bovendien korte biiikpooten aan den derden tot zevenden acliter- 

 lijfsring. De larven van Hydrocharis, Enoplnrus en 

 Rerosns vertoonen goed ont- 

 wikkelde, bnisvormige tracheün- 

 kieiiweii aan de zijden van het 

 lichaam, liovendien bevinden zich, 

 evenals bij de overige in het 

 water levende Hydrophilidae, 

 twee stigmata aan het uiteinde 

 van het achterlijf, welke alleen 

 dan functioneeren, wanneer zij, 

 evensals de larven der Dytis- 

 cidae, het uiteinde van het 

 achterlijf boven water honden 

 en zoodoende de lucht recht- 

 streeks opnemen. Alle Hydro- 

 p 11 i lid en- larven vertoonen rt 

 ocellen. De larven der Sphae- 

 ri d i i n ae hebben geen pooten. — - 

 Deze j'amilie vertoont de grootste 

 natuurlijke verwantschap niet de 

 II e t e r o c e r i d a e , P a r n i d a e en 

 (Jeoryssidae, en vormt met deze de onder-orde der Hyg r o phi 1 i, die den samenhang vormt 

 tusschen de Sub-orden der Caraboidea (Gyrinidae) en die der Lam e 1 1 icorn ia (Luca- 

 nidac en Scara bae id ae). De Sub-fam. der S |i b ac r id ii n ac vertoont groote verwantschap 

 met A p 11 o d i u s , doch ook 

 eenigszins met de Histe- 

 r i d a e. Ook hebben de 

 Hydrophilidae ken- 

 merken gemeen inet de 

 C la vicoriiia. De schijn- 

 baar groote verwantschap 

 van de H yd r o p h i 1 i n a e 

 met de Dytiscidae is 

 meer gelegen in den voor 

 het wateraangepasteii vorm, 

 dan in den anatomischen 

 bouw. — De vleugel van 

 II y d r o p h i I u s p i c e u s 

 (l"ig. 61') gelijkt volgens 

 Riiger 'm vorm opdien van 

 Dytisciis; de aders zijn li^. 



echter niet zoo scherp 

 aangeduid als bij dezen; 

 slechts de verecnigdc drie buitenste 

 bevindt zich op liet laatste derde 



gebogen. In de area e\terno-media is de binnenste ruit groot, de achterste onduidelijk, de voorste 

 tamelijk groot. Intusschen is de binnenste ruit, wat vorm aangaat, zeer van die der Cara- 

 boidea onderscheiden, aangezien zij niet zooals daar met een lïoek naar de vleugelpunt gericht 

 IS, uit welke eenc terugloopende ader tol deze gaat; bij II y d ro ji h ilus daarentegen is zij door 



Tip. tiO, HJ^i^(l|1llllll^ |h 



I, 



liK. M S|,ri 

 f' m :i r l; 1 11 11 I 



t van Spe rr II p ii.s 

 us Sihall. (Orip.). 



Vl.-i 



aders 

 gedeelte 



rl 



I de 

 van 



lly.lr..|.l 



I- lOrip. K KrtiiiH'is del ) 



veiia exteino-inedia zijn donkerder. Het gewricht 

 den vleugel. De vena externo-niedia is zeer flauw 



