642 XLII. Hydrophilidae. — i. Hydrophilus. — 2. Hydrocharis. — 



3. LlMNOXENUS. 



hoogstens met een klein stomp bultje. Tasters en sprieten iiewoonlijl; liclitcr geklcnrd dan 

 bij pi eens. Het uiteinde van den borstsiekel is iets benedenwaarts gebogen. Het bijlvorniig 

 verbteede laatste vooriarsen-lid bij bet $ aan den top afgerond. Deze soort is doorgaans 

 iets kleiner dan ui eens. Lengte 35—40 mm. Niet inlandscli. In de Rijnprovineie bij 

 Crefeld, Düsseldorf en Dortmund Cmorio St.) (aterrimns Esclisch.) 



2. Hjdrocliaris Le Conté. 



fHydrous Brnllé, Hydrophilus Leacb). 



Bn'enlip duidelijk iii/i^erand Vooi'kakcn aan den binnenrand beivirnperd Laatste 

 kaaktaster-lid korter dan het voorlaatste. Lichaam lan,i;iverpig-eirond. Dekschilden met 

 eenige onregelmatige stippellijnen. Prosternnm in 't midden scherp kielvormig verheven , 

 doch niet uitgehold. De stekel van het mctasternuin is kort en reikt fiiet voorbij de 

 achtercoxae. Achfertarsen sterk samengedrukt en van zwemharen voorzien. Bij het i is 

 het klauwlid der voortarscn verbreed en zijn de voorklauwen sterk haakvormig 

 gekromd. Bij het 5 is de klauwtand spits, bij het 3 stomp. Overigens als bij Hydro- 

 philus. De soortett zijn zwart of groenachtig-z^vart ; zij leven in staande wateren. 

 LLet ï maakt uit een samengesponnen smal blad een eiercocon , welke meestal van een 

 steelt je voorzien is. De larven bezitten aa7i den laatstoi achterlijf sr ing twee hoor nhaken. — 

 De levenswijze en onijtiikkeling is het eerst beschreven door Rösel von Rosenhof ; ook 

 werd nog de larve, pop en eiercocon door Schiödte beschreveti. 



Van de 2 Eiiropeesche soorten komt i in Nederland en zou 1 in het aangrenzend 

 gebied voorkomen. 



Prosternaal-kiel naar acbteren in een schuin afstaanden , sclierpcn tand eindigende. Lichaam 

 glanzig zwart, al of niet met piirpcrachtigen weerschijn, zelden donker groenachtig. Kaak- 

 tasters en sprieten, behalve de knots, roodachtig. Pootcn zwartaclitig, de voorsten soms lichter 

 gekleurd. Stip|ielrijen der dekschilden hetzij zwak aangeduid, of zeer krachtig en duidelijk 

 (^suhstriatus St.). De var. 'smiiragdinns Bach is iets smaller, naar het uiteinde minder 

 breed afgerond, glanzig donkergroen; schenen en voorpooten roodachtig, tarsen geel of 

 roodachtig, i) Lengte 15 — 19 mm. Gemeen in staande wateren. De var. smaragdiniis is mij 

 niet bekend i. caraboides L. 



Prosternaal-kiel ongetand. Lichaam glanzig zwart met groen- of purperacluigen weerschijn. Dek- 

 schilden met grove stippclrijcn. Pooten geel, met zwarte dijbasis. Lengte 13 — 14^ mm. Niet 

 inlandscli. Zij zou bij Crefeld en Düsseldorf voorkomen (flavipes StevO 



II. Tribus H y d r o b i i n i. 



3. Liiuuoxenus Rey. 



Laatste kaaktaster-lid langer dan het voorlaatste. Dekschilden met eene naadstreep 

 en met regelmatige stippelrijen. Prostcrnum over het midden gekield ; mesosternum 

 kort , in het midden als eene verticale plaat opgericht ; metastertinm slechts van voren 

 gekield. Klauwen geïooon. Overigens aan Hydrobiiis zeer verwant. 



De eenige Kuropeesche soort komt ook in Nederland 7'oor. 



Lichaam langwerpig-ovaal, zwart, vrij sterk glanzig, zeldzamer met geringen groen- of purper- 

 acluigen weerschijn; fijn en dicht bestippeld. Dckscliilden met lijne stippelrijen en in de 

 afwisselende tusschenruimten met eenige grootere stippels; op de achterhelft met eene 

 naadstreep. Pooten pckbruin, tarsen roodachtig. Lengte 8 — 9^ mm. Over de larve werd 

 door M'iger iets medegedeeld. Verbreid, doch vrij zeldzaam, in slooten. 1. oblongus Hrbst. 



1) Kfili' iiiunstniusilfit lurl oiin'gi'liiuitigc lulU'ii uji de tlt-kadiiMeti is scitihicitlittiiK V: 



