XLII. Hypropiiilidae. — 6. Philuydrus 645 



3 Tweede kaaktaster-Iid grooiendccls zwart of ;;cdccltelijk donker gekleurd. De donkere kop bij 



het t? met ccne groote bruingele vlek voor de iiogen , bij het S van voren gclieel geel. 

 Ilalsschild en dckscliilden roodaLiitig-geelliruiii , met iets lichtere zijranden. Ilal.sschild 

 gewoonlijk met vier donkere stippen. He .stippelrijen van de onderzijde der dckscliilden zijn 

 van boven hetzij onzichtbaar, hetzij als donkere lijnen zichtbaar (ab.c. lUicatiis ICiiw.), in 

 welk laatste geval de sclionderbnilen , als ook liet midden van het lialsschild, iets donkerder 

 gekleurd zijn. Dijen, behalve de roode knieën, pekzwart ofdonkerbruin. lA-ngtc sJ - 65 mm. 

 Zeer gemeen in staande wateren en langs oevers onder dood riet; de ab.c. //«^'«/kj' zeldzamer. 



(nielanoceplialus Zett.) 2. testaceus V. 



Tweede kaaktaster-lid eenklenrig geel 4 



4 Kop geelachtig, dikwerf' met een klein donker middenvlekje 5 



Kop zwart, ten minste tot op de hoogte van den voorrand der oogen 7 



5 Achterlijf over het midden veel sterker gewelfd, doordat het langs de zijden vrij diep 



ingedrukt is, als het ware iets uitgehold schijnt 6 



Achterlijf over het midden meer gelijkmatig gewelfd, langs de zijden vlak afbellend, niet 

 ingedrukt. De voordijen naar het uiteinde, aan den voorrand, van eene scherp begrensde, 

 wigvorniige, roodgele vlek voorzien. Bovenzijde meer geelachtig-brnin , of grijs-gecl- 

 achtig. Achtergedeelte van den kop een weinig gebruind. Halsschild geelachtig, over liet 

 midden iets donkerder; met vier zwarte stippen. Dckscliilden met gelen zijrand, en meestal 

 ook met gelen voorrand. De stippelrijen van de onderzijde der dekschilden schemeren 

 langs den zijrand en aan het uiteinde door. Lengte 5 -6i mm. Gemeen op zeeklei; bij 

 Amsterdam, Kolliorn in N.-Holland en bij Zierikzce. In België bij Heyst. 



(bicolor Bedel nee. F.) 5. grisescens Gylli. i) 



6 De voordijen zijn nabij het uiteinde, aan den voorrand, iets rood, zonder duidelijke wigvorniige 



vlek. Lichaam naar verhouding iets smaller en vlakker dan bij testaceiis. Bovenzijde 

 geelroodaclitig of roodachtig-geclbruin, met lichter gekleurde zijranden. De stippelrijen van 

 de onderzijde der dekschilden hier en daar als donkere, doorschemerende lijnen zichtbaar. 

 Lengte 5! — 6 mm. Zeldzaam; bij Amsterdam en den Haag. Ook op het Duitsche eiland 

 Borkum (grisescens Gylh. pars) 3. ferrugineus Kiist. 



De voordijen vcrtoonen aan den voorrand eene scherp begrensde roodgele, wigvorniige vlek. 

 Lichaam meer gewelfd dan bij ferrugineus. Achterlijf over het midden tamelijk kiel- 

 vorniig, in het midden sterker afgerond en zwakker behaard dan bij grisescens. Boven- 

 zijde grijsachtig-bruingeel, met smallen, roodbruinen naad, en geelachtige randen der dekschilden. 

 Halsschild met vier zwarte stippen. Lengte 5^ mm. Bij Amsterdam. Ook bij Heyst in België 

 en op Borkum. Vermoedelijk een vorm van grisescens 4. sternospina Kuw. 



7 Mesosternaal-plaat aan den top in eene afzonderlijke scherpe punt eindigende, [.aatste kaak- 



taster-lid geheel geel. Bovenzijde pekbruin. Dekschilden lijn en dicht btsiippcld. Halsschild 

 iets Hincr en dichter-, de kop nog lijner en dichter bcstippeld dan de dekschilden. Halsschild 

 en dekschilden met breed uitvloeiende, gele zijden; bij lichter gekleurde exemplaren ook de 

 voor- en acluerrand van het halsschild geelachtig. Dijen zwart; de schenen, tarsen, alsook 

 de sprietwortel bruingeel. Lengte 4i — 5 mm. Langs de zeekust. Bij Scheveniiigcu langs het 

 strand 2), ook op Terschelling. In de duinstreek van Noord-Frankrijk. 6. halophilus Bedel 3) 

 Me.sosternaal-plaat met gewonen, spitsen top, zonder afzonderlijke scherpe punt. Laatste 

 kaaktaster-lid aan den top zwart. Bovenzijde geelbruin, of donker grauwbruin (ab.c. 

 ochroptenis Mrsh.). Halsschild met vier zwarte stippen en in den regel over bet midden 

 zwart, waardoor de zwarte stippen alsdan geheel bedekt zijn. Dekschilden om het schildje, 

 langs de zijden en soms ook langs den naad geelachtig; de schouderbuil in den regel zwart; 

 bier en daar met donkere, doorschemerende stippellijnen. Tarsen, schenen en eene kleine 

 dijvlek roodachtig. Sprietwortel geel, de knots bruin. Lengte 5 mm. Bij Amsterdam op 

 zeeklei, vele exemplaren; vooral de ab.c. ochroptenis Mrsh. 



(quadripunctatus Bedel, nee Herbst) 7. melanocephalus 01. 



8 Laatste kaaktaster-lid aan bet uiteinde zwartachtig of geheel zwart. Dekschilden roodachtig-bruin , 



met evenzoo gekleurden naad, of deze laatste slechts iets donkerder. Kop gewoonlijk geheel 



1) De uit Knocke (Belgii-, pru^. \V-Vla;iiid,. CoM. »■ Vo/.rtw) üp;;ene\rii V ni a ri t i ili il i Thüins, behuult lol deie soort. 



Ook vermoed ik dal de op hel eiland Borkum door Dr. O. Sfinit-iiler in l wee exemplaren trevangen P niarilimus Tiioiiis. 



sleelits eene donkere aberratie van prisesceiis Gylli, is; ik zap deze exemplaren niet. Berfe/ beseliouvvl prisescens Gylh. 



en niarilimiis Tlioms. als eene enkele soori. — .Nop is de uil de duinen van \V. -Vlaanderen (Coll. Wesmael) 



medepedeelde I*. v u 1 1 ii r Kuw. sieehts een onuitpeklourd exemplaar van griseseens. 

 i] Volfjens tian;ilhaiier zouden de twee tiij Sclieveninpen gevangen exemplaren lol 1*. ui e 1 a n o e e ph a I u s Ol. lieliooren. 



V- lia loplli 1 us Bedel zou. volgens liel Ivpe, veel meer verspreid beslij)peld zijn dan ni e 1 a n neep li a 1 n s (.11. Toch 



beantwoordt de vorm der mesoslernaal-phtal geheel nan die van halopliilus 

 i() Kene uit Wenduijne (W -Vlaanderen in België, Coll. de Horre) als I'. hispaniens Kiiw. ü(igegeven soort behoort lol 



halophilus. 



