6so XLII. Hyürophilidae. — 12. Limnebius. — 13. Chaetarthria. — 



14. Enoplurus. 



liorstelhaarcjcs. Coxne evenals ile dijeii donker. Lengte 2 mm. Deze soort werd beschreven 

 op een $ CU J uit Riddcrborn in de Relgisclie prov. Limbnrg en niet uit Holland zooals 

 Kuv/crt in zijne „liestimmungs-Tahelle" vermeldt. Mij onbekend; niet in het ISnisselscli 

 Museum voorhanden (barbifer Kuw.) 



Halsschild zeer onduidelijk of niet bestippcid, dekschilden zeer lijn bestippeld; heiden zeer 

 lijn gechagrineerd. Bovenzijde zwart of donker pckbruin , sterk glanzig. Onderzijde 

 zwart ol' donker pekbruin. Pooten lichter ol' donkerder pckbruin. Eindlid der tasters aan 

 liet uiteinde donker. Bij het $ het zesde sterniet aan het uiteinde recht- of stomphoekig 

 uitgerand en ter weerszijde tandvormig uitgetrokken; in den indridi ol' de nitranding 

 behaard (Sub-gen. Odon t o li m n eb i us Kuw.). Achtercoxae iets tandvormig uitstekend. 

 Achterdijen in het midden met een breeden, stompen tand. Lengte i, mm. Zeldzaam in 

 stroomend water. Laag-Soeren , Sleeuwijk en Breda 5. truncatulus Ths. 



IV. Tribus Chaetarthriini. 



13. Chaetarthria Stephens. 



(Cyllidinm Erichs.) 



Sprieten "j-kdig , de laatste 3 leedjes vormen eene ovale knots. Lichaam half-kogel- 

 vormig. Schenen fijn gedoomd. Tarsen ongeveer half zoo lang als de dikke schenen. 

 De eerste twee sterniten door tiuee breede schubachtige platen bedekt , welke goudglanzig , 

 zijdeachtig behaard zijn. — De soorten van dit genus , welke op een kleinen Agat h idium 

 gelijken , zijn merkwaardig door het kogelvermogen. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Glanzig zwart, veelal met bruinachtig doorscliijnend uiteinde der dekschilden. Lengte iJ — \\ mm. 

 Zeer gemeen; zij wordt gewoonlijk minder in water dan wel langs oevers en in aanspoelsel 

 aangetroffen i. seminulum Payk 



V. Tribus B E R o s I N I. 



14. Enoplurus Hope. 



(Ancliialus Thoms., Aca n t li obe ros us Kuwcrt) 



Sprieten ■] -ledig Oogen sterk geivelfd. Dijen tot ver over hei midden vil tig. Het 

 groote mcsosterniim met eene fijne , scherpe , doch niet hooge kiel in V midden voor de 

 middelco.xae. Metastcrnum getvoon. Dekschilden aan het uiteinde met twee tand/es, 

 van welke die aan den naad soms bijna ontbreken kan. Achterlijf met 6 sterniten, 

 welke in den regel duidelijk zichtbaar zijn; het vijfde sterniet zonder uitranding. 

 Lichaam langer gestrekt en minder hoog gewelfd dan bij B er o sus. 



Van de 6 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Bovenzijde van het lichaam lichter ot" donkerder bruingeel. Bovenlip zwart of geel. Het 

 achterhoofd, eene dubbele vlek op het midden van het halsschild, benevens bieren daar 

 eenige vlekjes op de dekschilden, zwartachtig. Pooten geel; de dijen tot over het twee 

 derde gedeelte viliig. Tusschenrnimten der dekscliilden meer of minder duidelijk in rijen 

 bestippeld. Bij het $ is het tweede en derde voortarsen-lid verbreed en aan de onderzijde 

 behaard. Lengte \\-sh "i"'- I" aantal bij Amsterdam, op zeeklei gevangen; ook op Texel. 

 De larve en pop zijn door Schiödte beschreven .... (guttalis Rey) 1. spinosus Stev. i") 



I) Volpfiis Faut'H zouden, in ons yebied, Iwep sooi-Ien goed van elkaar te onderscheiden zijn, nl s pi nos us Steven 

 en t,'utlalis Key. liij eerstgenoemde soort is liet achterlijf duf. viltifi en KechaKrineerd; de bovenlip zwartachtig; de 

 tweede tusschearuinlte op de dekscllilderl met eene enkele slippelnj ; het mannetje met g.'WOün vijfde sterniel; het v\-ijlje 

 iiot, suin> een weinip glanzi;;, doeli altijd pechaprineerd, met de naadhoeken der dekschilden diverpeerend en naar builen 

 Hebogen. lïij de tweede soort is het acllterlijf bestippeld, niet viliig, doch een weinig glanzig, de bovenlip geelachtig, 

 de tweede tussclienniiinte der dekschilden verward bestippeld, bij het mannetje het vijfde sterniet aan den lop uitgerand 

 en van twee landjes voorzien; het wijfje glanzig, soms een weinig dof en gechagrineerd, de naadhoeken der dekschilden 

 convergeerend — lïeide vormen komen bij ons voor, doidi behalve de exemplaren, die aan de hierboven gegeven beschrij- 

 ving beaiitwnorden, bezit ik zulken, die de kenmerken van fteiden meer of minder in zich vereenigen Op dien grond reken 

 ik de heide vor ii tot eene en dezelfde soort, van welke de vorm gut la lis Hej- het meest bij ons wordt aangetrotlen. 



