XLII. Hyorophilidae. — 15. Berosus. - 16. Cercyon. 651 



15. Berosus Leacli. 



Spricteti T-kdig mei ^ledige knots. Oogcn sterk uitpuilend, half-kogelvormi;.^. 

 Lichaam hoog- geioclfd. Dekschildcn met diepe stippellijnen, aan het uiteinde niet 

 getand. Het mesosternum is vóór de middelco.xae hoog, kielvormig opgericht; bij 

 uitzondering stomphoekig en niet hoog opgericht. Metasternum ->an achteren ytandig. 

 Achterlijf met 5 duidelijke ster ni ten , het vijfde met eene uitranding, het zesde 

 meestal verborgen. De dijen zijn ongeveer lot aan het midden viltig. Schenen en tarsen 

 der achterpooten bewimperd. Voortarscn bij het S aan de onderzijde viltig behaard, 

 het tiveedc lid sterk verbreed ; de achterschenen aan de binnenzijde tnct lange harcji 

 bewimperd. — De larve van B. s ignat icoll is is door Schiödte beschreven : een 

 bericht over de larve van luridus werd door Miger gegeven. — De soorten leven in 

 stilstaande wateren; zij zïoetnmen veel beter dan de meeste andere Hydrophilidae. 

 De bewegingen der abdominale ringen brengen eene stridulatie tciveeg. 



Van de 8 Europeesche soorten komen 3 in Nederland voor. 



1 Halsscliild niet diclu bestippeld. Bestippeling van de derde, vijfde en zevende tussclien- 



ruimten der dekschilden door grovere stippels verdubbeld. MetU'iternum mer eene diagonale lijn , 

 welke van den top der epistcrnen tot aan de basis der atliterdijen loopt. Middcllijn 

 van bet eerste stcrniet alleen aan de basis aangeduid. Bovenzijde grijsacbtig- of geelaclitig- 

 bruin, op de dekscbilden bier en daar niet eenige zwarte vlekies. Halsscbild met een 

 smallen metaalklenrigen langsband, welke door eene gele lijn middendoor gedeeld is. Bij 

 het $ is bet tweede voortarsen-lid kort; de dekscbilden tiisscbcn de bestippeling glad, bij 

 liet S uiterst fijn gecliagrineerd. Lengte 4 — 5J mm. Verbreid, doch over bet algemeen vrij 

 zeldzaam (aericeps Curtis) i. signaticollis Cbarp. 



Halsscbild zeer dicbt bestippeld. Bestippeling van de tusscbenruimten der dekscbilden gelijk- 

 matig. Metasternum zonder diagonale lijn. Eerste sterniet met eene doorloopende , sclierp- 

 kielvorniige middellijn. Tweede voortarsen-lid bij liet $ verlengd 2 



2 Strepen der dekscbilden breed en diep, door grove stippels gekarteld; de tusscbenruimten ge- 



welfd, gewoonlijk met twee, ineer of minder verwarde stippelrijcn , bier en daar ook wel 

 met eene enkele stippclrij. Mesosternaal-kiel van voren nagenoeg recbtboekig; voor de middel- 

 coxae hoog, eenigszins hoekig opgericht. Dekschilden meer of minder donkerbruin, met 

 eenige zwarte vlekjes. Kop en halsscbild donker metallisch-groen , krachtig en dicht bestippeld. 

 Halsscbild niet geelachtige zijden en veelal met eene geelachtig gekleurde middellijn. Lengte 

 3i— 4^ nini- Verbreid en op sommige plaatsen gemeen 2. luridus L. 



Strepen der dekscbilden smal en ondiep; de tusscbenruimten vlak, dicht bestippeld. Mcso- 

 sternaal-kiel voor de middelcoxae stompboekig, van een spitsen tand voorzien. Dekschilden 

 bruin of bruingeel, de kop en eene middenvlek op bet halsscbild metallisch-groen. Lengte 

 35 —4^ mm. In brak water. In aantal bij Zicrikzee en Middelburg .... 3. alBnis Brullé. 



II. Sub-Familie S P H A E R I D IIN AE. 

 VI. Tribus Sphaeridiini. 



16. Cercyon Leach. 



Sprieten q-ledig, met ^-ledige knots. Lichaam eivormig, ovaal of kogelvormig- 

 eirond, meestal hoog gewelfd. Oogen niet of nagenoeg niet door de zijlijst van den 

 cfypeus uitgesneden. Prosternum en hei eerste sterniet altijd gekield ; het proster7ittm 

 is driehoekig en tusschen de voorco.xae uitgetrokken^ Mesosternale plaat bijna lijn- 

 vormig, elliptisch of ovaal Dekschilden aan het uiteinde te zamen afgerond, bij 

 uitzondering aan den naadhoek iets snavelachtig uitgetrokken. Middelcoxae niet ver van 

 elkaar afstaande. De zijden van achterlijf en metasternum dof, het midden glatiziger. 

 Schenen samengedrukt , naar het uiteinde meer of minder hoekig verbreed ; met korte 

 doorntjes bezet. — De soorten leven in allerlei mesi , vochtige aarde , verrotte paddestoelen, 

 vermolmd hout en op vochtige plaatsen onder steenen. Gedurende den ivinter vliegen zij 



