654 XLII. Hydrophilidae — 16. Cercyon. — 17. MegasternuM. — 



18. Cryptopleurum. 



Metastcnumi zonder deze scliuine zijlijn, meer verbreed en meer geleidelijk naar de zijden 

 afliellend. Zware, de dekschildcn met brccdcn , roodachtigen randzoom en roodaclitig uiteinde. 

 S|>rictcn, tasters en pooten roodachtig. DeUschilden met over de gehcele lengte even duidelijke 

 stippellijnen. Hij abc. *separ(Uii!iis Rey zijn de dekschildcn bijna geheel rocstrood. Lengte 

 ij — 14 mm. Vrij zeldzaam (plagiatns Er._) 14. terminatus Mrsli. 



16 De randzonni van het lialsschild zet zich zeer fijn op de basis voort. De binnenste stippel- 



lijnen der dekscbilden zijn van voren zeer tiiiidelijk. Tasters en de zijden van het 

 halsschild roodachtig. Dekschildcn roodachtig, veelal over bet midden donker gevlekt 

 (ab.c. centromaculatus St.). Lengte i^— lè mm. Zeer verbreid, in bladaarde, rnn der leer- 

 looierijen en van broeikassen, waar zij soms rondzwcrmen en in aantal tegen de ruiten zitten. 



' 13. nigriceps Mrsll. 



De randzoom van het halsschild zet zich niet op de l<asis voort. De binnenste stippellijnen 

 der dekschildcn worden naar het schildje steeds fijner en verliezen zich soms nagenoeg 

 in de fijne bestippcling der dekschildcn. Tasters bruinaclitig; sprieten en pooten roodachtig. 

 Kop en halsschild glanzig zwart. Dekscbilden in kleur veranderlijk, bij ab.c. merdariits St. 

 bijna geheel zwart, slechts met rood uiteinde en lichter gekleurden naad ; bij ab.c. t-o«,v/)/,'rfrt?«j 

 St. ro(]d, met eene scherp begrensde scutellair-vlek , gedeeltelijk zwarten naad en zwarte 

 scbouders. Bij ab.c. erythropus Stepb. is het lichaam gclieel roodachtig, met zwarten kop 

 en iets donkerder midden van het halsschild. Lengte ij — li mm. Gemeen in koemest en 

 op mestboopen . ''..'..' 15. pygmaeus 111. 



17 De stippellijnen der dekscbilden loopen lot aan het uiteinde duidelijk door 18 



De stippellijnen der dekscbilden worden naar bet uiteinde zwakker. Dekscbilden fijn gecha- 

 grincerd, dof. Licliaam ovaal, zwart; de sprieten, tasters en pooten roodbruin. Exemplaren 

 met Icistanjebrnine dekscbilden met roodaclitig uiteinde, vormen ab.c. ?«(««;«.? Muls. Lengte 

 2— 2i mm. Niet zeldzaam (tristis 111.) 16. minutus F. 



18 Dekscbilden, evenals kop en halsschild, glanzig zwart, nagenoeg eenklenrig; met krachtige 



stippellijnen; tusschenruimten tot aan het uiteinde vlak. Lengte 2— 2j mm. Niet zeldzaam 

 langs oevers, onder stccnen , dood riet en in aanspoelsel '. . 17. granarius Er. 



Dekscbilden zeer fijn gechagrineerd, meer ol' minder duf; evenals kop en halsschild zwart, 

 doch het uiteinde duidelijk roodachtig; met zwakkere stippellijnen, welke naar het uiteinde 

 meer of minder verdiept zijn. Lengte i-J — bijna 2 mm. Niet zeldzaam. . 18. lugubris Payk. 



17. Megastermun Mulsant. 



Sprieten <)-ledi,i^. Oi^ifcn niet of nagenoeg niet door de zij/ijst van den clypeus 

 uitgesneden. Bovenzijde glad De zijden van het halsschild niet omgeslagen. Dekschilden 

 met zwakke stippclrijen , nagenoeg onbehaard. Prosternale plaat niet zeer breed, 

 meer of minder vijf hoekig , aan weerszijden in het midden niet hoekig verbreed. 

 Mctasternum zonder kiclvormige zijlijnen. Mcsosternale plaat ongeveer zoo breed als- 

 of breeder dan lang. Middelco.xae ver van elkaar afstaande- De zijden van achterlijf 

 en mctastcrnu/n , evenals het midden, glanzig. Voorschenen naar het uiteinde sterk 

 verbreed , aan de buitenzijde van voren diep uitgerand. 



Van de 3 Eiiropcesche soorten komt i in Nederland voor. 



Kort-ovaal, sterk gewelfd, naar het uiteinde versmald; glanzig zwartbrnin of roodbruin. 

 Sprieten, tasters en pooten rood. Het tweede kaaktaster-lid sterk verdikt. Dekschilden met 

 iijne stippelrijcn. Mctasternum sterk en dicht bestippeld. Voorschenen aan het luteinde, naar 

 buiten, diep uitgerand. Lengte ij — a mm. Zeer gemeen in rottende paddestoelen, tusschcn 

 scliinMiiclende bladeren, in vette aarde, in zandkuilen en soms aan grashalmen. 



(obscurum Mrsb.) i. boletopliagum Mrsh. 



18. CrjT)topleuruin Mulsant. 



Bovenzijde dicht bestippeld, weinig glanzig, uiterst fijn behaard. De zijden 

 van het halsschild naar onderen omgeslagen en aldaar driehoekig uitloopende. Dek- 

 schilden met sterke langsstrepen , fijn behaard. Prosternale plaat sterk verbreed, aan 



