656 XIJI. Hydrophilioae. — 20. Coelosto.ma. — 21. SpercheüS. 



22. Helophorus 



i'!i smal , met het puntig ?iaar vore?t uitstekende mctasternum tot een spitsen tand 

 vereenigd, ivelke tot de tegen elkaar staande roorcoxae reikt. Schenen samenge drukt , 

 naar het uiteinde weinig verbreed ^ kort gedoomd. 



Van de 5 Eiiropeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Kort-ovaal of roiidacluig, sterk gewelfd; glanzig zwart, overal diclu liestippeld. De spriet- 

 wortcl en de tarsen geelaeluig. De randen van liatsscliild en deUscliildcn soms iets lichter 

 geklemd. Dekscliilden met duidelijke naadstreep. Lengte 3} 4. mm. Gemeen in staande 

 wateren en gedurende den winter onder vochtig mos en vochtige bladeren langs slooien. 



l, orbiculare F, 



III. Sub-Familie HELOPHORINAE. 



VIII. Trilnis Spercheini. 



21. Spercheiis Kugelann. 



Sprieten G-ledig; het tïveede lid groot , kogelvormig , sterk heu'imperd ; de laatste 

 4 leedjes cene knots vormend (Fig. 61). Bovenlip door den ver uitstekenden , van voren 

 diep uitgeranden clypeus bedekt; de randen van den clypeus eenigszins opwaarts gebogen. 

 Buitenste achterkaaks lob hoornachtig , met een haarbundel aan hei uiteinde. Lichaam 

 kort-eirond, hoog gewelfd Schildje smal driehoekig. Dekschilden in rijen bestipfield. 

 Gewrichtsholten der voorcoxae van achteren open. De eerste 4 iarsleedjes even lang. 

 Achterlijf met 5 sterniten. 



De eenige Europeesche soort, ivelke een seer traag dier is en niet zwemmen kan, 

 komt ook in Nederland voor. 



Lichaam hoog gewelfd, tamelijk breed, op de bovenzijde meer of minder dof, soms iets 

 ineer glanzig; geel- of roodbrnin, veelal met donkere vlekjes op de dekschilden. Kop, 

 het midden van het lialsschild en het schildje donkerlirnin, grof en rimpelig bestippeld. 

 Dekschilden langs de randen sterk gebogen en met de aanduiding van langsriblien, vooral 

 langs de zijden. Sciiencn in de lengte scherp gekield. Zij bezit een s'tridiilatieorgaan. 

 Lengte 5^—7 mm. Gemeen aan oevers van modderpoelen, aan graswortels. De wijfjes dragen 

 een eierz.ik, aan de achtcrcosae bevestigd; de larven leven van prooi. De larve is door 

 Cussac, viiti Kie.teiiwcUcr en Scinöilte, de pop door Ciis.uic, en de eierzak door r. Kii'.wnwetter 

 beschreven 1. emarginatus Schaller. 



IX. Tribus II F, L o p H o R I N I. 



22. Helophorus Fabr. 



Sprieten onledig, met 5-ledige knots. Bovenlip onbedekt. De beide achterkaaks- 

 lobben lederachtig. Kaak- en liptasters lang. Kin van voren afgerond. Lichaam meer 

 of minder lan.!gu<erpig-ovaal of langgestrekt , niet sterk gewelfd ILalsschild in den 

 regel breeder dan lang, met vijf diepe langsgroeven. Dekschilden met stippellijnen , 

 veelal ook geribd Achterlijf met 5 duidelijke, vlakke sterniten. Voorco.xae tegen elkaar 

 aan stootend. Eerste tarslid zeer kort ; tweede achter tarsen lid langer dan het derde. 

 De scxueele verschillen vallen weinig in 't oog; volgens Thomson zou bij het S het 

 midden van het halsschild glanziger , bij het 9 de klauwen aan de basis sterker 

 gebogen zijn. — De soorten leven vooral in staande uuitcren , tussc hen loieren en andere 

 planten; ook langs oevers op slib en zand; zeldzamer langs stroomend -water. Zij 

 Z7vemmen niet. — De larven voeden zich met dierlijke stoffen. Volgens Perris zouden 

 de larven van LL. r ugo sus Oliv. in de stengels van een Crucifeer leven, waarin zij 

 Jlaliiciden-larven verslinden. — De larve van H. rugosus is door Perris, de larve 

 en eierzak van aquaticus, alsook de larve en pop van granularis zijn door 

 Schiödte beschreven. 



Van de ± 60 Europeesche soorten komen 21 in Nederland voor 



