6s8 



XLII. Hydrophilidae. — 22. Helophorus. 



niet fijn toegespirsc. Exemplaren, welke veelal iets grooter en smaller zijn Jan liet type, niei 

 in het niiililen rainiler verdikt, meer toegespitst kaaktaster-eindlid, vormen ile var. *rs)'//)fl//^u 

 Hcdcl. Lengte 2j — 3 mm. Gemeen, met de variëteit . (granariiis Tlioms.") 6. griseus Herbst. 



7 Dckscliildcn niet eene afgekorte stippellijn naast het schildje (Snb-geii. M cga h cl o p h o r u s Knw.) 8 

 Dekschilden zonder afgekorte stippellijn naast het schildje (Siih-gen. Rh op al hel o phoriis Kiiw.) 9 



8 Uiteinde van den laatsten acliterlijtsring op den bovenkant lijn kamvorniig gezaagd. De middelste 



verhevene gedeelten, tusschen de langsgroeven, van het halssciiild zeer dnidclijk en scherp 

 gekorreld. Kop en lialsschild meestal sterk metallisch-groenachtig, veelal met roodachtig- 

 gondglanzige zijrandcn. Het kleinere ^ is geheel donker bronskleurig; het grootere $ heeft 

 geel- of grauwbriiine, meer of minder groenachtig-glanzige dekschilden, welke meestal 

 een donker vlekje vertoonen. Lengte 6 -7J mm. Overal zeer gemeen. 



(grandis 111.) 7. aquaticus L. 



Uiteinde van den laatsten acliterlijfsring niet kanivorniig gezaagd. De middelste verhevene 

 gedeelten, tusschen de langsgroeven, van liet halsscbild, zijn veel zwakker gekorreld, de 

 korreltjes zelf als platgeslagen knopjes. Lichaam metallisch-groenachtig, met gewoonlijk 

 bruine of in het grijsbruin overgaande dekscliilden. Tiisschenruiniten der dekschilden vlakker 

 dan bij aquaticus. Lengte 4— 6 mm. Even verbreid als a q u at ie us, doch minder algemeen. 



(frigidus Bedel, Kuw.) 8. aequalis Thonis. 



9 Halsschild sterk gewelfd; de beide, duidelijk gewelfde, middelste gedeelten door eene 



diepe, in liaar midden nog meer verbreede of verdiepte, niiddengrocf gescheiden. Dek- 

 schilden met kraclitige of diep gegroefde stippellijnen en met smallere gekielde of gewelfde 



tiisschenruimten 10 



Halsschild, hetzij niet zoo sterk gewelfd, hetzij zeer vlak; of de iniddengroef is in bet 

 midden niet dieper uitgehold, of de dekschilden vertoonen breedcre of niet gewelfde 



tnsschenruiniten 12 



10 Dekschilden brtnnaclitig of geelbruin, donker wolkachtig gevlekt; elk met een langwerpig 

 licht stipvlekje op de tweede tusschenruimte, oiiniiddelijk voor de gemeenscliappelijke 

 donkere rugvlek; bovendien met een meer of minder duidelijk licht vlekje op het inge- 

 drukte gedeelte der dekschilden achter het schildje op de derde en vierde tusschenruimte. 

 Kop en lialsschild meer of minder fraai groen of roodkoperkleurig metallisch, duidelijk en 

 vrij sterk gekorreld. Dekschilden met sterk gewelfde, veelal afwisselend iets meer gekielde 

 tus'sclienruimten. Tasters en pooten geel of geelrood, de klauwlecdjes en het laatste taster-lid 

 met zwart uiteinde. Lengte 34—4 mm. Zeer zeldzaam; Zeeburg, Naarden, Utrecht, 

 Breda en in de omstreken van Maastricht. Ook in België en in de Rijnprov. bij Elberfeld. 



(Mulsanti Rye) 9. dorsalis Mrsh. 



Dekschilden zonder dergelijke lichtere vlekjes 11 



it De voorhelft van het laatste kaaktaster-lid is scherp donker gekleurd. De binnenste 

 groeven van het halsscbild zeer zwak gebogen, bijna recht; de geheele middengroef diep. 

 Dekschilden slechts ij — 1} maal zoo lang als te zamen breed. Het sterk gewelfde halsschild 

 vertoont een sterken, pnrperachtigen glans en is, behalve over het midden der middelste 

 verhevenheden, duidelijk gekorreld. Dekschilden sterk gewelfd, met kielvormig verheven 

 tusschenruimten , welke smaller zijn dan de sti|)pellijnen; zwarthruin, met geringen nietal- 

 lischcn weerschijn. Coxne en dijen donker, schenen en tarscn bruingeel. Lengte 2.> -2^ mm. 

 Zeer zeldzaam, in slooten op turfgrond; Breda, Leiden en Wassenaar. Ook in België. 



10. fallax Ivuw. 



Het laatste kaaktaster-lid slechts aan bet uiteinde donker gekleurd. De binnenste groeven van 

 het halsschild duidelijk in het midden naar buiten gekromd; de middengroef in het midden 

 duidelijk verdiept en meestal eenigszins verbreed. Dekschilden 2} maal zoo lang als te 

 zamen' breed. Kop en halsscbild metallisch glanzig, duidelijk gekorreld. Dekschilden iets 

 minder sterk gewelfd dan bij fallax; met sterk kielvormig verheven tusschenniiniten, van 

 welke de afwisselenden soms nog iets meer vcrlieven en breeder zijn dan de stippellijnen; 

 donkerbnnn tot zwarthruin, soms met geringen metaalglans; enkele malen met zichtbare 

 naadvlck. Tasters en pooten geheel bruingeel. Lengte 3 — 3^ mm. Zeer zeldzaam; Breda 

 en Cuyk in N.-Brab. Ook in België bij Calmpthout en in de prov. Limburg. 1 1. strigifrons Thonis. 



12 Voorhoofd in den regel, aan weerszijden, met een scheef tegen de vorklijn gericht, schuin 



streepje. Dekschilden met diepe stippellijnen en smalle, kantige tusschenruimten. Middengroef 

 van het halsschild in het midden niet verdiept of verbreed. Kleine soorten van 2— 2j mm. lengte. 13 

 Voorhoofd zonder dit stree])je. Meestal grootere soorten 14 



13 Het tamelijk gewelfde halsscbild nagenoeg altijd van achteren het breedst; gewoonlijk zeer 



blinkend, soms op de middelste, verheven gedeelten iets rimpelig, doch niet korrelig, wel 



