XI -II. lIVDKOrFIILlDAE. — 23. llVDROCHUS. — 24. OCHTHEBIUS. 661 



is; hel vijfde met eem- vliezige lob aan het uiteinde. liet tweede lid der achtertarsen 

 even lang als het derde. Onderzijde van het lichaam viltig behaard ; de bovenzijde 

 veelal mctaalglanzig. — De soorten van dit genus leven , evenals die van II e lop hor us , 

 in en langs staande 7vateren, onder aangespoelde platitendeelen en aan de ivortcls van 

 7vatcr planten. Hare be'ivegingen zijn uiterst langzaam. 



Van de 14 Europeesche soorten komen 4 in Nederland voor. 



1 De derde eii vijlde tussclicnniiimeii der dckschikien, minstens op liet voorste gedeelte, kiel- 



vormig verheven 2 



De derde en vijfde tiisschenruimten der delischilden niet Uieivormig verlieveii; de zesde 

 tussciienruimte iets meer gewelfd d:in de overigen, de aehtste in het midden met eene 

 kleine Inngsverhevenheid; de stippels der langsrijen diep en zeer grof. Dekschilden zeer 

 lang, duidelijk hrecdcr dan het halsscliild, aan het uiteinde met twee rondachtige, 

 grootere stippels. Halsscliild gmf bcstippeld, met 5 ondiepe groeven. De geheele bovenzijde 

 gewoonlijk grocnaduig-bronskleurig of iets koperkleurig, zeldzamer zwartbruin zonder 

 metaalglans. Pooten roodaeluig met donkerder knieën en zwartachtig uiteinde van het 

 klauwlid. Lengte 3 — 3-J mm. Vooral in de diluviale streken niet zeldzaam; ook bij Amsterdam 

 en op Te\el i. angustatus Germ. i) 



2 De derde en vijfde tusschenruimten der dekschilden up de voorhelft, de vierde op de 



achterhelft, de vijfde bovendien op twee plaatsen van de achterhelft, alsook de zevende 

 en negende meer of minder kielvormig verheven. Lichaam zwart, gewoonlijk zonder eenigen 

 metaalglans; of wel het halsschild en de langsribhen der dekschilden of alleen het halsschild 

 groeiiachtig-bronskleurig; soms is de geheele kever groen- of blauwachtig mctaalglanzig. 

 Lxein|ilaren met fraai gondglanzig halsschild werden als ignicoUis Motsch. geduid (bij 

 ^L^astricht). Halsschild sterk hesti]ipeld, met 5 indrukken. Dekschilden vrij lang. Pooten 

 donker roodbruin. Ilct S veelal breeder dan het <?. Lengte 3i— 4 ram. Op sommige plaatsen 

 niet zeldzaam 2. elongatus Schall. 



De derde en vijfde tusschenruiinten loopen onafgebroken kiclvormig-verheveii door, de vierde 

 is niet kielvormig verheven 3 



3 Lichaam smal, de dekschilden elliptisch. De voorrand van het halsschild zoo breed als de kop 



met de oogen. Pooten geheel, of alleen de schenen roodachtig. Halsschild met eenige zwakke 

 indrukken, evenals de kop grof bcstippeld. Lichaam zwart of pekbruin, de langskielen der 

 dekschilden soms blauwgroen. Lengte 2} —2!; mm. Verbreid en op sommige plaatsen in 

 aantal gevangen 3. carinatus Germ. 



Lichaam korter en meer gedrongen; de dekschilden eivormig, naar het uiteinde verbreed. De 

 voorrand van het halsschild is iets breeder dan de kop met de oogen. Pooten in den regel 

 geheel zwart, zelden donker roodbruin. Halsschild met duidelijke indrukken, evenals de 

 kop grof bcstippeld. Lichaam zwart. Lengte 2^ — 3^ min. Verbreid, doch over het algemeen 

 zeldzaam. In aantal op Texel 4. brevis Herbst. 



X. Tribus HVDRAENINI. 



24. Ochthebius Leach. 



Sprieten ()-ledig; het eerste lid bijna half zoo lang als het overige gedeelte ; de 

 laatste 5 leedjes tot eene knots verdikt. Bovenlip meer of minder uitgerand. Kaaktasters 

 slechts matig lang; het eindlid spits, korter en dunner dan het voorlaatste , soms 

 uiterst kort en als in het voorgaande lid verborgen. Liptasters zeer kort. Halsschild naar 

 achteren versmald , aan de zijden gnvoonlijk met een ïcit- of geelachtig membraan omzoomd; 

 in den regel met vier kleine., ronde groef jes en met eene verdiepte langsgroef over het 

 midden ; de omgeslagen zijrand met eene sprietgrocf. Vaorcoxae niet door eene kiel- 

 vormigc voortzetting van het prosternum gescheiden. Achtercoxae tegen elkaar aanstaande. 

 Achterlijf met 6 sterniten. — De soorten zijn kleine kevertjes, welke gemakkelijk te 

 herkennen zijn aan de tzvee diepe groef jes op het voorhoofd tusschen de oogen. 

 Zij leven zooivel i?i stroomend als in stilstaand, velen in ziltig water; meestal 

 aan plantcnstengels , ook in aanspoelscl. De larven voeden zich met het mos, dat op 



1) De door Kiiwcrt uil MidJt-i- i.-ii /.iiid-Kuiuii:i opjoegen en H. Iiifnlür U;ihl (IVey) 15 lu. i. niel T;in aiiguslalus ('■ciiii. tf 

 yoderscbeiden. 



