8 Xl.lW ScAkAMAKIDAl-;. 



seksen ceiier suurc versihillcml, o. ;i. liij de Melu 1 o n t li i n c ii-geiicra M elo I n lulia, 1' n I y pli y I In 

 eii Aiioxia, waar liet aamal Unotsleeiljcs liij liet g 5^7, l>ij liet J 4 — 6 kan bedragen; ook bereikt 

 ik sprictknuts bij de mannetjes der eerste twee genoemde genera ctne biiiiengewonc grootte in 

 verhouding tot die der wijfjes. Bij uitzondering zijn enkele kiiotsleedjcs in anderen opgenomen, zoo 

 o. a. bij bet in Zuid-Oostelijk Iviiropa voorkomende genus Letbrns Scop., waar liet ie knotslid 

 lioornaclitig en glanzig is, terwijl de twee dolle cindleedjes daarin gcsclioven, en op bet al'gckuotie 

 eindvlak als ringen zichtbaar zijn; dit is dan een „omhidde" eindknop. De sprictknots is hetzij geheel 

 dol', stof-lijn en viltig behaard (bij de meeste Co prop hagi nae i)), ol' wel evenals de rest der 

 sprieten kaal of slechts spaarzaam behaard en glanzig (Me 1 olon ili inae); veelal zijn de lanicllcn der 

 sprietkiiots, op de binnenzijde, als een zeef doorboord en daarover van een dnn vlies voorzien , wat 

 als rcid;orgaan schijnt dienst te doen; door de lamellen uit te spreiden kunnen deze kevers des te 

 beter door den reuk waarnemen. — ICop met het aclitergcdeclte dikwerf tot aan de oogen in het 

 lialsschiid verzonken, gewoonlijk met duidelijk uitstekende wangen. Clypeus meestal door een naad 

 of eeiie dwarskiel duidelijk van het voorhoofd gescheiden; zeer verschillend in grootte en gedaante, 

 veelal van voren verbreed en de vliezige voorkakcn geheel bedekkend (Apliodiini, Coprini), of 

 minstens het uiteinde der hoornachtige voorkakcn onbedekt latend (o. a. Gcotrnpini); bij uitzon- 

 dering verlengd, soms zelfs zeer sterk 2); aan de zijden, vóór de sprieten, al of niet duidelijk 

 uitgerand, waardoor de inplanting der sprieten van boven zichtbaar of bedekt is. — Oogen bij de 

 in den grond levende Copro]) ha gi ui door de wangen meer of minder diep doorsneden (niet bij 

 Trox, bijna niet bij de Acgialini, tot aan de helft bij het Zuid-Knropecsclie genus Holboceras, 

 bijna geheel bij de Coprini, geheel bij de meeste G eo t r u p in i); zij puilen het meest uit bij de 

 in dcii zonneschijn op bloemen levende soorten. 



Monddeelen verschillend gcvor.nd, bij uitzondering (bij de van vloei- of weeke stolVeii levende 

 soorieiO voor een deel gereduceerd, liüvenlip hoornachtig of vliezig; in het eerste geval meestal 

 duidelijk zichtbaar en gewoonlijk aan de binnenzijde van twee zijstukken (de paracliilien) voorzien, 

 welke daarmede vergroeid zijn en zich als een bewimperd gedeelte voordoen; is de bovenlip vliezii;, 

 dan is zij onder den clypeus verborgen en daarmede vergroeid (Seri ca), in de plaats der paracliilic-n 

 vertoonen zich alsdan twee wimperrijen. liij de Melolonthini is de bovenlip dik , lialvemaanvormig, 

 vertikaal onder den cly|ieus gelegen, met de iiitranding naar onderen gericht; naar bet schijnt is 

 deze inrichting geschikt om den rand van een blad te vatten en bij het afknagen in de goede richting 

 te honden. Voorkakcn meestal hoornachtig, met een kauwvlak aan de basis en een meer of minder 

 vliezigen, zelden lederachtigen zoom aan den binnenrand, welke laatste bij de M el olon th in i 3) 

 ontbreekt; bij de Coprini en de A])liodiini zijn zij :;eheel vliezig; bij de Dynastini bladachtig 

 verbreed en opwaarts gebogen, veelal gekarteld of getand, met tamelijk klein kauwvlak; van boven 

 gezien, vóór den clypeus duidelijk zichtbaar; bij alle overige Me lol on th i n ae, van boven gezien, 

 niet zichtbaar; bij enkele genera (o. a. het Zuid-Eiu'opeesche genus liolboceras) zijn de voorkakcn 

 asymmetrisch. De achterkaken bieden ook, naar gelang het voedsel, groote verschillen aan; bij de 

 meeste Coproph agi nae zijn de beide lobben vliezig; bij de Dynastini en Cetoniini, welke 

 meestal sappen oplikken, alleen de buitenlob ontwikkeld, hetzij met den stam vergroeid of bewegelijk, 

 penscelachtig behaard, of aan de binnenzijde meer of minder getand of beliaani; bij de bladetende 

 M e I o lo n th inae is de buitenlob hoornachtig, met den stam vergroeid en gewoonlijk van scherpe 

 tanden voorzien; bij de Zuid-Europeesche Pachypodini daarentegen rudimentair. Aan de onderlip 

 zijn de tong en de stam der tasters vrij, ol' met de kin vergroeid; bij de Pachypodini is de kin 

 naar voren in eenc lang behaarde kegelvormige voortzetting verlengd. Tasters gewoonlijk kort, 

 draad vm-niig; kaaktasters 4-, liptasters .vledig, docli in enkele gevallen (On thop h agus. On i ticel 1 ns) 

 het eindlid dezer kaatsten zoo klein, dat zij schijnbaar 2-ledig zijn. 



Ilalsscliild meestal in 't oog vallend groot, des te meer ontwikkeld naar mate het vermogen 

 om te graven grooter is, aangezien de protliorax de noodige ruimte moet bieden aan liet sterk ont- 

 wikkelde spierstelsel, dat iioodig is voor de beweging der krachtig gebouwde voorpooten. liij de 

 Cetoniini grijpt de achtcrrand van het halsschild iets of wat over de basis der dekschildeii en 

 laat aan weerszijden de sterk uitstekende epimeren van den mesotliorax herkennen (Kig 69 I); 

 gewoonlijk sluit zij volkomen tegen de dekscliilden aan of blijft daartusschen eene kleine ruimte over. 

 Ook biedt de gedaante van het halsschild veel versclieidenheid aan; dikwerf venoonen zich, vooral 

 bij de mannetjes, bultige of hoonivormige uitsteeksels of uitwassen, afgewisseld met uiiliollingen 

 (Fig. 65 1). Veelal is de voorrand van een zeer smallen, vliezigen zoom voorzien, - Schildje meestal 

 klein, bij de Coprini gewoonlijk niet zichtbaar (l'"ig. 65 I), bij anderen duidelijk; bij de Cc t on i i 11 i 

 zelfs zeer groot, aan weerszijden met eene ondie|ie groef, in welke zich de daariegeu aansluitende 

 rand der dekscliilden inlegt (Fig. 69 1); bij sommige tropische Kntelini is het schildje zoo groot 

 als bij geen andere Colcoptcra bekend is. — Dekscliilden het achterlijf aan de zijden geheel 

 omvattend, of er slechts boveno]) liggend (Cetoniini) (Fig. 69 I); bij de mecsten het pygidiiim, 

 zelden ook het propygidium (Valgus) onbedekt latend; de epiplenren ontbreken , of zijn uiterst 



1) Hij Ik-1 tropische gciui> H r 1 1 it in [> r i s H(t|iC' is tit-t oi'i-sli- kiloUsliil sicilit» gi-dcflU'lijk liuuniitthlifl cli gluii/i):. 



i) ii. a. hij liet ^ diT in Alrikii \iiiirkuiiiriide (lu lia tlius-suorleii. 



3) üij de i^uid-Eurujieuiïctir 1'acliy |iodiiil xijn de vuurkakcti klein, driehoekig, niet sIoiii|) uiteinde, derhalve geredueeerd. 



