lO XLIV. SCARAIiAEIDAE. 



cclitcr lic aclitcriiijcn veel grootcr en zwaarder dan de overigen (o. a. bij liet Ziiid-lviirnpccschc genus 

 Cal licneniis Lap.). - De liouw der sclieiicn hangt gclicel al" van de levenswijze en biedt zooveel 

 verschillen aan als bij gecnc andere Coleoptera-laniilic; zij zijn, althans aan de vooriiooten, in het 

 algemeen naar buitcnwaarts tot een kant samengednikt, welke sleclits zelden aan het vooreinde in een 

 spitsen hoek of" tand nitloojn, veelmeer ook over een kleiner ol" grooter gedeelte getand is. Onbe- 

 wapende schenen zijn zeer grootc uitzonderingen en komen dan alleen bij het ^ voor i); soms 

 vertoont de scheen een biiitenvlak, waarop de tanden staan. 0|) den buitenrand der acluerschcnen 

 staan meestal ecnigc (gewoonlijk 2, zelden meer), met borstelrijcn bezette, dwarslijsten, alsook 

 aan het uiteinde een krans van borstelharen; deze borstelharen zijn bij krachtig ontwikkelde graaf- 

 pootcn tot stekels verdikt, bij zulke pooten die weinig tot graven geschikt zijn daarentegen door 

 haarrijen vervangen, of wel deze ontbreken geheel. Evenzoo verdwijnen veelal de dwarslijsten 

 waarop de borstelrijcn staan, ot' ontwikkelen zij zich tot doornen, in welk geval ook veelal de 

 borstelrijcn verdwijnen. De voorschenen vertoonen slechts cenc enkele eindspoor; de achtersclienen 

 gewoonlijk 2 eindsporen, bij de Coprini en enkele H o pi ia-soortcn daarentegen slechts 1 eindspoor. 

 Deze eci;ige eindspoor is soms zeer klein en verdwijnt ook wel, hetzij aan alle (H o pi ia), ot'iioord- 

 zakelijk aan de voorschenen; bij Psainmodius zijn de einds|)oren der achterschencn verdikt en ccnigs- 

 zins bladachtig. De voorschenen bij de A|)hodiini aan den buitenrand met 3, zeer zelden met 20I' 

 4, bij Aegialia inct 3—5, bij de Geotrnpini met 6 ol' meer zaagtanden. — Tarsen, op wein'gc 

 uitzonderingen na 2), 5-lcdig; bij het Zuid Europeesclie genus Ateuclins ontbreken de voortarsen 

 in beide seksen geheel, bij het eveneens in Ziiid-Eiiropa voorkomende genus Onitis alleen bij het ^. 

 De aclitcrtarsen zijn, naar gelang der levenswijze, verscliiilend gevormd; bij krachtige graat'pootèn sterk 

 samengedrukt, met afnemende breedte der alzondcrlijke leedjes. Niet zelden vertoont het klauwlid een 

 onycliiuni, waarop i, ook wel 2 ol 4 borstelharen, bij Oryctes zelfs een haarbundel, staan. Klauwen 

 aan alle tatscn (behalve bij het ^ van enkele soorten aan de voortarsen) gelijk en gewoon, meestal 

 ecliter getand, gevorkt, gespleten of van onderen van een breed, vliezig membraan voorzien 

 (11 y meno|)lia); ofwel ongelijk, waarbij de grootere kla'iw aan voor- en middeltarsen gespleten is. 

 Bij Iloplia vertoonen de voortarsen twee ongelijke, veelal gespleten klainven; de achtertarsen daar- 

 entegen slechts éiw enkelen grooten klauw, welke als het lemmet van een pennemes tegen het klauwlid 

 kan dichtgeslagen worden, ten einde dunne grashalnien te omklemmen. Hij het in Zuid-Oostelijk 

 Europa vertegenwoordigde genus Glaresis Er. zijn de klauwen, vooral die der achtertarsen, haarlijn. 



Uitwendige scxueele verschillen zijn, vooral bij sommige groepen (o. a. de ware Coprini, 

 de Dynast in i en een aantal M elo Ion tb in i), zeer in "t oogvallend. Bij de mannetjes vertoonen 

 zich veelal hoornen, bulten, uitsteeksels of indridikcn op het halsschild en bovendien een hoorn op 

 den kop, welke declen, hoe forscher de mainietjes ontwikkeld zijn, des te meer in 't oog vallen 

 (l"ig. 65 l); kleine weinig ontwikkelde mannetjes zijn soms weinig van de wijfjes onderscheiden en 

 vertoonen, evenals dezen, slechts weinig ontwikkelde onelïenheden op het halsschild en kielvorniigc 

 dwarslijnen en bultjes op den kop. Merkwaardig is de bewegelijke hoorn bij het (? van Odon tae us. — 

 In andere gevallen ziet men belangrijke vcrscliillcn in den vorm van den clypeus, de sprietknots of 

 de pooten, vooral der voorpooten. Bij vele aan Iloplia verwante tropische vormen zijn de achter- 

 |)ooien bij het <ƒ grooter dan bij het J, bij enkelen zelfs monsterachtig groot; bij het Oost-Indisclie 

 genus Euchiriis bedragen de voorpooten bij het ^ meer dan de lengte van het licliaam, terwijl 

 vooral de onbewapende schenen en de van twee tanden voorziene dijen gekromd en zeer verlengd 

 zijn. Bij het ^ van (". laphyrus zijn de aciiierdijeu verdikt, bij Gnorimusde iniddelschcnèn 

 sterk gekronui. 



De oppervlakte van liet lichaam is kaal en glad of ruw, behaard of bescliubd, zelden niet 

 borstclrijen of borstelvlekjes bezet (Tros); sommigen (o. a. het Zuid-Europecsclie genus .Ainplii- 

 coiiia), als waren liet honimelbijen, zeer sterk behaard. Onder de Rutelini en Cetoniiiii treft 

 men de heerlijkste metaalkleuren aan, welke als 0|)tische kleuren eigen zijn aan de ehitiuchuid; bij 

 scmimige Me 1 ol on thi n i, die overigens geel, bruin of zwart zijn, komen bij uitzondeting metaal- 

 kleuren voor, veroorzaakt door den nictaalglans van het schub- of baarkleed. Bij Iloplia heeft men 

 schubjes of haren, of beide tegelijk. 



Inw-eiidig bezit het lichaam der Scarabaeidae gewoonlijk een aantal lucluzakken, welke met 

 de iracbeeen in verbinding staan; daardoor kunnen zij eene groote hoeveelheid lucht opnemen , waar- 

 door het soortelijk gewicht vermindert en het vliegen, zelfs bij zeer plompe soorten, gemakkelijk 

 wordt gemaakt. liet „hijgen" van den meikever is niets anders dan het iii|)ompcn van lucht. 



De larven („engerlingen") zijn meestal dik, vettig, eenigszins kaaskleurig, w-eekbuidig. De 

 ronde, lioornaclitige kop met naar onderen gericliten mond. Sprieten vrij lang, gewoonlijk zoo laug 

 als de voorkaken, aan de zijden van den kop o|i een meer of minder intrekbaar bultje ingeplant, 

 3— 5-Iedig. Geen ocellen, bij de larve van ïricliius echter zou aan weerszijden een ocel waarge- 

 nomen zijn. Clypens door eene dwarsgroef van het voorhoofd gescheiden. Bovenlip vrij groot; voor- 



ts 11. V. liij licl o. -Indische geiiiis Kiicliirtis Kirliy. 



•2) Bi.) Iici /uid'AfrikaansL-lif? pi'inis S«;i jtlolti u s SiJmuill Inj cfii der seksen niel 4, liij Trielinjiins üurni. Hiel 3 

 liirsleedjes; bij het Zuid-Anierikaiinsclic genus I) en d ropeniun I'crty de jiehterlarsen jteils !2-ledig. Bij dit laalsie genus 

 en nug enkele andere Coprinen-genera ontbreken de vourtarseu, ten minste b\j een der seksen. 



