XLI\^ Scarabaeidaè. 



1^ 



Het mesostcrmim tussclicii en voor de middelcoxac als ecii naar voren kegel- orplaacvorniig 

 uitsteeksel, waartegen zich de voorcoxac aanleggen (l'"ig. rty II) X. Cetoniini. 



Dekscliilden aan de zijden zonder uitranding. Mesosternum tiissclien en voor de niiddelcoxac 

 gewoon, naar voren afhellend of diep weggezonken. Ualsscliild niet vast tegen de dekscliilden 

 aansluitliaar 1 1 



II Aclitercoxae ver van elkaar verwijderd. Het eerste lid der aclitertarsen zoo lang als de 3 

 volgende leedjes te zamen. Dekscliilden tot aan den naadlioek aaneensluitend, verkort, in 

 rust liet pygidiuin en propygidiiim geheel onbedekt latend. Kop eenigszins in liet lialsscliild 

 teriigtrckbaar XI. Valgini. 



Aclitercoxae dicht aaiieenstaaiide. Het eerste lid der achtertarsen weinig ol' niet langer dan 

 liet volgende. Dekschililen aan het uiteinde elk al'zoiiderlijk breed al'geroiul; in rust, alle 

 tergiten, behalve het pygidiuin, bedekkend. Kop niet in het halsscliild teru^trekbaar. 



Xil. Trichtini. 



I. Sub-Familie COPROPHAGINAE. 



I. Tribus Trog INI. 

 Bevat slechts het genus i. Trox. 



II. Tribus Apiiodiini. 



Acliterscheneii op de buitenzijde zonder duidelijke dwarslijsten , veelal mee 4—8 tandjes. Alle 

 langsstrepeii op de dekscliilden de basis bereikend. Halsscliild meestal met eene laiigsgroel' 

 over het midden ot' eenige dwarsgroeven i) (Psammodi ina) 2 



Achterschenen op de buitenzijde met twee sterk verheven 



dwars- of schuin slaande lijsten. Halsschild zonder dwars- 



gvoevcn, zeer zelden met eene algekorte laiigsgroel' op 



T j / f\^ de acliterhelft. In den regel de 7e langsstreep op de 



dekscliilden (_van den naad af geteld) van voren een 

 weinig, de 8e meer verkort (Aphodiina) . . . . 5 



1UHm\v!U \~V"*^ o Halsschild met dwarsgroeven; langs de basis en de zijden 



meestal met korte, stijve haarborstels bewimperd. . . 3 



Halsschild zonder dwarsgroeven, slechts op de achterhelft 

 met eene, naar voren afgekorte, langsgroef over het 

 ''-Trïï^^'^liVj(77Y li/^ midden; niet met korte borstelharen bewimperd ... 4 



3 Het eerste lid der korte achtertarsen aan het uiteinde naar 

 ■TTT- I \\ \ buiten hoekig verbreed. Achterdijen dikker dan de 

 * " ' voorsten. Eindsporen der achterschenen verdikt en 

 eenigszins bladacluig. Lichaam hoog gewelfd, naar ach- 

 teren verbreed . ^ 2. Psammodius. 



Het eerste lid der slanke achtertarsen lang en dun, aan liet 

 uiteinde naar buiten niet hoekig verbreed. Eindsporen 

 der achterschenen smal en spits. Achterdijen smaller dan 

 Fig. lic.. S|„-,rte.j^ 1,0 ^-«v^^^^^ l'-' R y' n .-. Orip. j^ voorsten. Lichaam met parallele zijden. 3- Bhyssemus. 



Ml .'•'■ ^'"^ >al■ulo^u^ 1.^ ^ Lichaam gedrongen, naar achteren eenigszins buikig \m- 



breed. Achterdijen dikker dan de voorsten. Dekscliilden 

 in de langsgrocven met eene ketenvormige stippelrij. 



4. Diastiotus. 



Lichaam eenigszins cyliiidervorniig. Achterdijen smaller dan de voorsten. Dekschilden in de 

 langsstrepen gewoon bestippeld 5. Pleurophorus. 



5 Halsschild op de achterhelft met eene naar voren afgekorte laiigsgroel". Dekschilden met 10 



diepe, nagenoeg allen tot aan de basis doorloopende langsgrocven, afgewisseld door sterke 

 langsribben 6. Oxyomus. 



Halsschild zonder middengroef 6 



6 Dekschilden met 10 gewone stippellijnen, van welke gewoonlijk slechts de eerste 5 de basis 



bereiken, de 8e (van af den naad gerekend) van voren sterk-, de 7e minder verkort; de 

 tusschenruimtcn zelden tot langsribben verheven. Bovenzijde zelden behaard. De basis van 



1) 



Bij de niet in on» nubled verlt-'f^cnwüürdi^tle 

 peen duidflijke langs- uf dwarsgroevep. 



H<tifi;i Sa |t r o s 



- » i 11 s HunilJ viTluütil Im'I l.aUs. Iiild 



