20 XLIV. SCARABAEIDAE. — 3. RhYSSEMUS. — 4. ÜlASTICTUS. — 5. pLEUROPHORUS. 



korter dan de schetien ; het \e lid hiii,s; en dun, meer dan tweemaal zoo lan^ als het 

 ie. Eindsporen der achterschenen smal en spits, de .i^rootere zoo lang als het ie tarslid 

 of iets korter, zelden iets langer. 



Van de 11 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Deze soort lieriiinert in liabitiK en grootte aan Oxyomns sylvcstris. Granvvzwart of" 

 liniin, tamelijk dof; sprieren roestklcurlg, kop aan den Iniitenrand roodliriiin doorschijnend, 

 pooten roodlirnin. Ilalsscliild met 4 gladde dwarsverlievenlieden, van welke de aduerste 

 twee door cenc langsgroel' onderliroken zijn; de tiissclienniiimen korrelig ol' rimpelig. 

 Dekscliilden naar acineren iets verbreed; alle tiissclicnriiiniten der stippellijnen gelijkmatig 

 verlieven, met twee rijen lijne korreltjes, van welke de buitenste veel duidelijker dan de 

 binnenste is. Scbildjc hoornacluig, evenals de dekscbilden gekleurd. Sterniien met cene 

 kartcllijn nabij den acinerrand, in liet midden met ecne, ecnigszins onregelmatige, dwarsrij 

 van lijne stippels; bet laatste stemlet met eene dwarsrij van langwerpige groetjes, liij liet 

 $ bet iiietasttrniim met een diepen, ronden, middenindriik. Lengte 2; -3 mm. In |ilanten- 

 afval, rottende bladeren, bladaardc, onder steenen en op het zand der duinen. Verbreid doth 

 over bet algemeen zeldzaam (asper F.) i. germanus I.. 



4. Diastictus Mulsanl. 



Dit genus, van jcclke slechts eene enkele Europeesche soort hekend is, herinnert in 

 haliitus zeer aan Psainmodins, doch onderscheidt zich vooral daardoor, dat het 

 halsschild aati den zij- en achterrand niet met horstelharen bewimperd is en geen 

 dwarsgroeven , doch slechts eene , naar voren a/gekorte langsgrocf over het midden 

 vertoont. Lichaam gedrongen, naar achteren eenigszins Iniikig verbreed Halsschild aan 

 den voor rand met een vliezigen zoom. Dekschilden in de langsgroa'cn met eene keten- 

 vormige stippclrij. Achterdijen dikker dan de voorsteti. Eindspoor der achterschenen 

 smal, bij het S die der voorschenen iets lancetvormig verbreed en samengedrukt. Eerste 

 tarslid eenigszins driehoekig. Klauwen rudimentair. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Habitus en grootte ongeveer van Psamiiiodius snicicollis; zwart ofwel kastanjebruin, 

 met den kop en het halsschild, behalve aan den voor- en zijrand, donkerder; weinig 

 glanzig; sprieten gecirood, pooten roodbruin; onuitgeklciirde exemplaren geelrood. Hals- 

 schild grof bestippeld, aan weerszijden in het midden met een dwarsindnik. Schildje iets 

 verdiept. Dekschilden kort, omgckeerd-eirond; tusschenniiniten gewelfd, glanzig, veelal 

 scherp kielvormig. liij het $ het metasternum in bet midden een weinig ingedrida. Lengte 

 3 mm. Op zand- en mergelgrond , aan graswortels. Valkenburg (L.) |nni en Roerniond 

 (Exaeten) bij Formica riil'a. Ook in Wcstfalen ' . 1. vulneratus St. 



5. lMeiir(ti»honis Mulsanl. 



Kop dicht korrelig, van voren uitgerand , met eenigszins opgerichten buitenrand. 

 Buitenste achterkaaks-lob vliezig of half lederachtig. JJalsschild slechts met eene langs- 

 grocf op het midden van de achter helft , niet aan den zij- en achterrand bewimperd. 

 Lichaam eenigszins cylindervormig. Dekschilden in de langsstrepen meer of minder 

 duidelijk, gewoo7i bestippeld. Achterdijen smaller dan de voorsten. 



Van de 3 Europeesche soorten komt i /« Nederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



Het eerste lid der acbtcrtarsen lang en smal, niet brceder dan de volgende leedjes. De langere 

 einds|)Oor der acliterschenen niet langer dan het ie achteriars-lid. Lichaam lang gestrekt, 

 cylindervormig; de meer of minder diepe, soms meer oppervlakkige langsstrepen der dek- 

 schilden veelal zwak bestippeld (Sub-gen. Pleurophorus i. sii.). Glanzig zwart, sprieten 

 roodgeel , de voorrand van den kop benevens de pooten roodbruin , de randen van het halsschild 

 en veelal ook de dekschilden kastanjebruin. Soms is de kleur lichter roodbruin en de dek- 

 schilden meer roodiirüin. Kop dicht korrelig en rimpelig. Halsschild iets brceder dan de 

 dekschilden, verspreid en grof bestippeld , nabij de voorhoeken met twee meer of minder 

 duidelijke dwarsgroeven. Dekschilden met diepe, bestippelde langsstrepen en gladde, vlakke 

 tusschenruimten. Voorschenen met 3 tanden. Lengte 2J - 3 mm. In het voorjaar onder 

 steenen, zij zwermt 's avonds. Uitsluitend bij Rotterdam of Óldenzaal gevangen, i. caesus 1'anz. 



Het eerste lid der acbtcrtarsen korter, naar het uiteinde dikker. De langere cindsjioor der 

 achterschenen langer dan het ic achtertars-lid (Siili-gcn. 1'latytomiis Muls.). Dekschilden 



