22 XLIV. SCAKABAEIDAK. — 7. APIIODIUS. 



vorm (Ier cindsporen van de voorschenen . — De soorten van dit ,^eniis leven meestal 

 gezellig bijeen in mest, zelden in bladaarde. De meesten zijn bij dag bezi,!,'-, doch ver- 

 schijnen enkelen tegen den avond en zicermcn velen tegen zonsondergang. De luijfjes 

 leggeti hare eieren in mest, veelal in de gaten van G eo t ru p es-soorten ; de engerling- 

 achtige larve vreet zich daarin eene holte. Gangen graven of 7nestkogels maken komt 

 niet voor. 



De larve van A. fossor is door Candèze , Perris , Schiödte en Kittel , de pop 

 door Xambeu beschreven ; de larve van b r ev is door Schiödte , de geheele ontwikkeling van 

 foetens door Ileeger , de larve van fimetar ins door Frisch en Aïulsant , die vatt 

 scybalarius door Rosenhaner , de larve van granarius door Schiödte en Xambeu , 

 en de pop door Xambeu, de larve en pof> van rufus door Kosenhauer , de larve van 

 constans door Perris , de larve en pop van lividus door Bouché , de larve en pop 

 van pusillus en conspurcatus door Roscnhaucr , de larve van rnfipes door 

 Schiödte, die van lividus door de liaan en de larve van depressus door Rosen- 

 haner en Xambeu , benevens de pop door Xambeu beschreven. 



Van de ± 150 Europeesche soorten komen 39 in Nederland en 14 in het aan- 

 grenzend gebied voor. 



I Sdiikljc hing en spits, ! tot i van rfc k'iigtc der ckkscliiklen bcdrageiui (liij erraticiis, 

 s II b te r ra n c II s, t'ossor en liac morrlioidal is) 2 



Schildje lUein, gewoon, ongeveer ,'„ van de lengte der dcliscliikkn bedragend 5 



1 DeksL-liiklen op den rug, vooral om bet scliildje, afgeplat; bet scliikljc diep liggend (Siib-gen. 

 Coloboptertis Mnis., Co p r i m o rp b iis Muls.) . 3 



Dekscliilden gelijkmatig gewelfd, om liet scliildje niet afgeplat; bet scliikljc niet dieper gelegen 

 (Sub-gen. Tcuclicstes Muls.) 4 



3 Dekscbildcn met fijne diibbclstrepen, de tiisscbeiiruiintcn breed, tamelijk vlak, lijn en vrij 

 diclit bestippeld; vrij kort, weinig of niet langer dan breed, aan liet uiteinde tamelijk reclit 

 afgcknot; eenigszins dof. Zwart; de dekscbildcn geelbruin {iiiücolor Dalla Torre), ineestal 

 met donkerder naad (ab. c. lincatus Dalla Torre, tacmatiis Scbilsky) ol' met ccnc meer of 

 minder uitgebreide, scliceve, berooUte vlek (ab. c. nehuUsiis Muls.), welke zicli bij ab. c. 

 jumigalns Muls. QmelaiichoHai.'! Dalla Torre) zoozeer uitbrciilt, dat de dekscliilden nagenoeg 

 geheel zwartachtig zijn, soms blijft het uiteinde en de uiterste zijrand geelbruin; bij ab. c. 

 bisir'igatus Dalla Torre (^striolatiis Gebl., siibmiiciiliitus Muls.) sleclits de 2e en 4e tusscheii- 

 niimte nabij het uiteinde met eene donkere streep. Kop en balsschild dicht bestippeld, de 

 basis van bet lialsscliild lijn gerand. Voorscbciien aan den buitenrand, achter de 3 eindtanden, 

 lijn gekorven. lüj het j de clypciis niet een duidelijk bultje; het lialsscbild breeder, iels 

 meer gewelfd cu glanziger. lüj het J de clyi>eiis met ecu zeer flauw bultje, het bals- 

 schild dichter bestippeld. Lengte 6J — K mm. Verbreid in alle kleur-abcrraties, en op 

 sommige iikiatseu gemeen. Vooral in schapen- en varkcnsinest, doch ook in koemest. 



1. erraticus L. 

 Dekscliilden met langsgroeven wanrin eene stippelrij, welke bij de binnensten aan weerszijden 

 door eene lijiie lijn begrensd is; de tussclienruiinten kicivormig (E u ple nrus Muls.). Zwart, 

 gewelfd, glanzig; de dekscliilden soms kastanjebruin (ab c. ftLSi-ipciiiiis Muls., fincus Dalla 

 Torre), roodbruin of rood (ab. c. rufiLS en riibcr Dalla Torre) 1). Sprieten geclrood met 

 zwartaclitige knots; pooteu zwart, met roodbruine taisen. Clypeus, vooral bij bet (f, inde 

 breedte bultig gewelfd, daarvóór rimpelig bestippeld; het voorhoofd met driebultjcs, welke 

 bij het (? sterker ontwikkeld zijn. Ilalsschild grof, verspreid bestippeld, daariusschen nog 

 uiterst lijn bestippeld; bij bet ^ merkbaar breeiler dan de dekscliilden en in bet midden aan 

 den voorraud met eene kleine uitholling; bij het J dichter bestippeld. Lengte 5 rj mm. 



Gemeen in koe- en schapenmest, ook in vette ttiinaarde 2. subterraneu-. L. 



4 De bovenste eindspoor der achterschcnen zoo lang als bet eerste tarslid. Voorschenen achter 

 de drie eindtauden op den buitenkant gaafrandig. I.icbaam hoog gewelfd, glanzig zivart; bij 

 ab. c. sylvr.l'uiis Ahr. {bru:iiicii.\ Muls.) de dekscliilden grootendeels bloedrood. De buiten- 

 rand van den kop opgericht, van voren breed en vlak uitgerand, met afgenmde wangen; 

 het voorboofd met ;? bultjes, welke bij bet <? krachtig-, het middelste als een hoonuje, 

 oniwiliUeld zijn. Ilalsschild met enkele verspreide stippels, aan de zijden en aan de basis 

 duidelijk gerand; bij het g iets breeder dan de dekscliilden, slechts op de zijden met eenige 

 stippeltjes, van voren met ecu indruk. Schildje van af de basis kegelvormig versmald, vlak. 



I) Ik ïcrniofd dal d.- var. cocriihxcns \Vi-,l,-rli;Éiisir i. lill,, HiiroliJ, hlj wi'lki- iW dfkscllilden i lilaUMatlUij; iplaal- 



plans vcrtoullcii (wat bij get-n (.■nki-le Aphudius ht'ki'iid is) ducll üji ucn oud vcrwtrrd cleinidaar. 



