XLIV. SCAKAÜAKIDAK. 7. Al'IIODlUS. 25 



Groiulklcur zwart, soms met roinibniiiic, ruDiic ol' rood gevlekte deUscliiWen. Oiuici/ijilc 

 zwari. (lals.scliiUI zelden inct rooiien zijrand (Siili-gen. Agriliniis Muls.) il! 



13 Halsschild van voren gerand. Lichter ol' donkerder leemklciirig ol'oker^ccl; de schedel en 

 ccne grootc, meer ot' minder nitgehreidc, niiddcnvlek op liet halsschild zwart ol'brnin, 

 gewoonlijk nog met een klein donker zijvleUje. Dekscliilden met diepe stippellijnen en 

 uiterst lijn bcstippeldc tnsschenruimten. Voorhoofd inet 3, hij het J onduidelijke hnlijes. 

 Lengte 7J -8 mm. Niet inlandsch. Deze soort zou in VVestfalen , hij EUierl'eld in de Rijn- 

 prov. en op het eiland liorkum gevangen zijn . . (meridionalis Villa) (h y d r ocha er is F.) 



Halsschild van voren niet gerand 14 



'4 Dekscliilden ("soms behalve het uiteinde) evenals de rest der bovenzijde glanzig; de schouders 



zonder tandje 15 



Dekscliilden dot', de schouderhoeken met een zeer Ulein, spits tandje. De bovenste eiiulspoor 

 der achterschenen niet langer dan het ie tarslid. Deze soort komt in habitus en kleur met 

 nitidulus overeen, docli is hrecder, vlak gewelld en gemakkelijk te herkennen aan de 

 dolVc, stroogele kleur, ile lijne bestippeling en liet ontbreken der bultjes op het voorhoofd. 

 Kop aan den voorrand in 't midden iets uitgebogen, verspreid en lijn hestippeld; roodhruin- 

 achtig, de schedel zwartaclitig. Halsschild grof en fijn dooreen hestippeld; op het midden 

 donker roodbruin, aan de zijden gewoonlijk met eeiie bruinachtige stip. Dekscliilden met 

 zeer lijne stippellijnen en met brcede, vlakke, versjireid en uiterst fijn bestippelde tusschcn- 

 ruiinten; de naad smal bruin. Onderzijde grootendecls, alsook de pooten, bruingeel. Bij het 

 <f het halsschild iets breeder, vlakker en iets fijner hestippeld. Lengte 4j — 6 mm. In koe-, 

 paarden- en schapenniest. Niet inlandsch. Zij zou in België bij Ridderborn gevangen zijn; 

 overal in Duitschland (immundus Creutz.) 



15 Toprand der dekscliilden dof, niet hestippeld. Lichter of donkerder okergeel, glanzig; de 



schedel, de buitenrand van den kop en gewoonlijk eene tot aan den voorrand reikende 

 niiddenvlek op het voorhoofd, benevens de schijf van het halsschild zwartaclitig of donker- 

 bruin; de zijrand van het halsschild gewoonlijk niet eene donkere stip; bij nb. i:. limbtitflliis 

 Muls. breidt zich de donkere schijfvlek van het halsschild tot aan den voor- en achterrand 

 uil. Dekscliilden ccnkicurig of met smallen bruinen naad, bij ab. c. ^■piiiii'tutns 1'aiiz. met 

 twee donkere vlekjes, bij ab. c. bipunctatelliis Muls. slechts met een schoudervlekje. Onder- 

 zijde grootendeels brningeelachtig; pooten roodgeelachtig, de dijen lichter geel. Kop met 

 in 't midden iets uitgebogen voorrand, verspreid hestippeld; met 3 duidelijke voorhoofds- 

 bultjcs, van welke het middelste hooger is. Halsschild verspreid en grof en hoveiidien 

 uiterst fijn-, hij het J dichtei hestippeld. Dekscliilden met naar achteren iets sterker verdiepte 

 stippellijnen en vlak gewelfde, uiterst lijn bestippelde tussclienruimten. Lengte 5 — 7i mm. 

 Niet zeldzaam in allerlei mest, vooral in nieiischen-uitwerpselcn; 's avonds veelal aan gras- 

 halmen 10. sordidus F. 



Toprand als de rest der dekscliilden hestippeld en meestal even glanzig i(j 



16 De grootere eindspoor der achterschenen iets langer dan het ie tarslid 17 



De grootere eindspoor der achterschenen hoogstens zoo lang als het ie tarslid. Deze soort 

 herinnert in voorkomen zeer aan sordidus, doch is veel kleiner, smaller en gestrektcr; 

 met parallele zijden, gewelfd. Okergeel, kop en halsschild licht roestrood, de schedel en de 

 schijf van het halsscliild donkerbruin of zwartaclitig, de naad der dekscliilden iets smal 

 berookt; onderzijde bruinrood, pooten bruinrood met geelachtige dijen. Voorhoofd met drie 

 biiltjes, die hij het $ duidelijk zijn en van welke het middelste iets hooger is, daarvoor iets 

 buliig; kop bij het J dichter hestippeld. Halsschild hij het g verspreid-, bij het ? dichter 

 hestippeld. Dekschilden met duidelijke, diep bestip|ielde strepen en vlakke tusschenrnimten. 

 Lengte 4' — 5J mm. Verbreid in mest, o. a. in de duinstreken niet zeldzaam in menschen- 

 nitwerpselen (gilvus Schniidt) 12. nitidulus F. 



17 De stippellijnen der dekscliilden van achteren sterker verdiept, eenigszins groefachtig; de 



lusschenruimten voor het uiteinde gewelfd; het uiteinde iets grover en dichter hestippeld 

 dan de zeer fijn bestippelde tusschenniimten. Habitus en grootte van sordidus, doch iets 

 meer gedrongen en gewelfd; glanzig roestrood of bruinrood, de schijf van het halsschild 

 en veelal ook de borst en een meer of minder uitgebreide langsveeg op de dekscliilden 

 zwartachtig of donkerbruiii (ab. c. arcuatus Moll); hij ab. c. melanotus Muls. (^Crculzcri 

 Dalla Torre) de dekscliilden zwartaclitig en alleen de zijden en de naad bruinrood. Kop 

 ongevlekt of meer of minder zwartaclitig; niet drie duidelijke, bij het ^ meer ontwikkelde 

 voorhoofds-bultjes. Halsschild grol' en fijn dooreen-, bij het J in het midden duidelijker 

 hestippeld. Uiteinde iets minder glanzig dan de rest der dekschilden. Lengte ~,\ — 7i """• 

 Verbreid, vooral in duinstreken , in koemest, meestal in den nazomer. 



(rufescens F.) 11. rufus Midi. 



