S XLIV. SCARAÜAKIDAK. — 7. Al'HOUlUS. 



lirccil, met 3 gruotc, sclierpc tanden. Bij het f de licstippcldc rninitc in liet midden van 

 bet inetasternnni cenigszins vlak ingcdrnkt en lijn grijs behaard; bij het J gewell'd en 

 onbehaard. Lengte 3;— 4j niin. In vette aarde, vcioral in het vuorjaar in de diiinstreken, 

 waar ze veelal, in zandkuilen opgewaaid, wordt aangetrolVen; ook bij Amsterdam, Arnhem, 

 Nijkerk, Zicrikzee en liergen op Zoom. De ab. e. hiviltatus veel zeldzamer dan het type. 

 In de Rijnprov. bij Aken 17. plagiatus 1,. 



Kerste lid der achtertarsen ongeveer zoo lang als de volgeiulc drie Iccdjes te zanien. Bovenzijde 

 glanzig zwart, doch in den regel zonder den eigenaardigen, bronzigen lakglans. Ttissehenruimten 

 der lijne stippellijnen op de dekschilden verspreid, uiterst lijn, maar duidelijk bcstippeld. 

 Deze soort herinnert zeer aan varians en plagiatus, doch is doorgaans iets kleiner dan 

 varia ns en iets grooter dan plagiatns. Kop in den regel dichter bestippeld dan bij 

 plagiatus. Ilalssehild matig grot- en daartusschcn lijn bestip])eld. Metasternnm in het midden 

 lijn verspreid bestippeld, bij het <? in den indruk niet behaard. 1'ooten roodbruin, soms 

 met zuartacluige dijen. Dekschilden altijd zwart. Lengte 4; — 5 mm. In vette tuinaarde. 

 Arnhem en Maastricht. Ook in Oldenburg (terrestris Payk.) 18. niger Panz. 



25 Dekschilden aan den naadlioek recht afgeknot of" afgerond. De 7e en ge tusschenruimten der 



dekschilden van achteren niet als eene gemeenschappelijke, schuin naar binnen gerichte rib. 26 



Dekschilden aan den tophoek te zamen driehoekig uitgesneden; de gladde tusschenruimten der 

 diepe stippellijnen van achteren als kielvormige langsribben; de 7e en ye aldaar als eene 

 gemeenschappelijke, schuin naar binnen gerichte rib; de naad aan het uiteinde sterk inge- 

 drukt (Sub-gen. Plagiogonus Muls.). Clypens van voren diep uitgerand; de zijden 

 duidelijk, lijn, opgericht behaard; van het voorhoofd door eene lijne dwarslijn gescheiden. 

 Voorhoofd zonder bidtjes. Eene kleine, tamelijk gewelfde, glanzig zwarte of [lekzwarie 

 soort; dekschilden veelal aan het uiteinde-, bij ab. c. sabiilkvla Muls. geheel roodbruin. 

 Ilalssehild met grootendccls rechte zijden; vrij sterk en eenigszins verspreid bestippeld, 

 daariusschen met lijnere bestippeling; aan de basis niet gerand i). Pooten roodbruin, liij 

 het g de clypens tamelijk vlak, in het midden zeer verspreid en eenigszins verward 

 bestippeld; bij het 5 in liet midden meer opgericht en meer gelijkmatig-, aan de randen 

 eenigszins rimpelig bestippeld. Lengte 2J — 3 mm. In mest op wegen er in vette aarde; ook 

 onder koe- en schapenniest in heidestreken. Zij zwermt in het begin van juni. Uitsluitend 

 bij Wageningcn , juli, gevangen. In lielgic bij Maescyck. 



(arcnarius Oliv., pusillus Preissl.) 3y. rhododactylus Mrsh. 



26 Uasis van het halsscliild, over de geheele breedte, meer of minder duidelijk gerand; de lijiie 



randlijn veelal in den basaalkant gelegen en slechts van achteren gezien zichtbaar;) ... 27 

 Uasis van het Ilalssehild hetzij geheel ongcrand of alleen nabij de acliterhoeken gerand 3) . . 48 



27 Zwart of roodbruin; de dekschilden dikwerf roodbruin ol'geel, veelal met zwanen naad, of 



met roode of gele vlekken 28 



Zwart; de dekschilden geel of geelbruin, zwart gevlekt of met eene groote, donkere schaduw- 

 vlek, zeer zelden eenkleurig. Ilalssehild meestal met gelen zijrand 37 



2S Schildje klein, tamelijk smal, van voren met [larallele zijden, van achteren toegespitst. Over 



het algemeen kleinere soorten 2y 



Schildje korter en breeder, driehoekig, ongeveer zoo breed als de eerste twee tusschenruimten 

 te zanien aan de basis; van af de basis tot aan het uiteinde versmald. Halsscliild en dek- 

 schilden zeer dicht bestippeld; de tusschenruimten der dekschilden veelal dof, gcchagriueerd, 

 rimpelig of gewoon dicht besti|)peld. liovenzijdc zwart of roodbruin, veelal dof; dekschilden 

 zwart of roodbruin , dikwerf lijn behaard. Meestal grootere soorten (Sub-gen. A m i d o r n s Muls.) 35 



2y Glanzig zwart; deksi bilden geel met donkeren naad, overigens zonder eenige aanduiding van 

 vlekken. Voorhoofd zonder bulijes (sub-gen. E si mus Muls.). Lichaam langiverpig; kop en 

 halsscliild zwart; de voorhoekcn van het halsscliild, bij ab. c. quisqiiiltus Sclirank ile geheele 

 zijden, geelroüd; zelden het Ilalssehild geheel zwart (ab.c. ./'«rioj-KW Panz., atricullis Muls., 

 collaris Dalla Torre). Dekschilden eenigszins oranjegeel; de naad tot aan de eerste stip- 

 pellijn, bij ab. c. ictc-ni! Laich. ook de buitenrand aan de schouders, benevens de lunge- 

 slagen rand, zwart of bruin. Ilalssehild zeer lijn bestippeld, met grovere stippels doormengd. 

 Dekschilden, tusschen de dicht l.estippelde, die|)e strepen, niet vlak gewelfde, lijn besiip- 

 pelde tusschenniinuen; naar het uiteinde uiterst lijn en kort behaard. P<ioten pekbruin of 

 grootendeels loodbruin; het ie lid der achtertarsen zoo lang als de volgende 3 leedjes te 



Il tleiltfr iiufiiu dr hasis (riT:ili(l. wal 111. i. niet juist is; Uftllnitmchrr . Sntltilt «• a. k<*^''" du luisis aU iiii-l (ït-rarid aan. 



i) Itij dr, uji de lMjv.'n/.ijd.' diiidi-lijk bfliaardt'. klviiic A. aLrijta is df liasis in hi-l luidden zeer lijn. dueh zeer onduidelijk 



perand, llij A. 1. 11 In' se e 11 s , welke aan jirod ru 111 iis naverw;uil i-, i- de randlijn in het niidilen breed oiiderbruken. 

 i) /Ac uuk A. scruïa en j'ubescens. 



