32 XLIV. SCARABAEIDAE. — 7. ApHODIUS. 



pelileii niidilLiiiiuiruU. I.cngte 3? — 5! mm. In liosclirijUc streken, voonil in |i;\:iiiicn-, docli 

 ook in koemest: voorjaar. Niet zeliizanm in de lUiinstrckcn, overigens verspreid door liet 

 gcheele land 27. sticticus Panz. 



41 Clypcns met eenc liclitroode vlek aan weerszijden van den voorrand. (Irootte en liabitns van 



i nq 11 ina t us, glanzig zwart; lialsschild aan de zijden roodgeel. Dekscliilden volkomen kaal, 

 okergeel, elk met ongeveer 7 kleine, langwerpige, zwarte vlekjes, welke in twee naar 

 liinnen gericlite, smalle banden gerangschikt zijn; hiervan staan gewoonlijk twee in de 3e, 

 ciin in de 4e, twee in de 5e en twee in de 7e tiisschenruimte, van welke laatsten de voorste 

 l)ochtig is en ook over de 8e tnsschenrnimic verloopt en soms weinig ontwikkeld is ot'hijna 

 ontbreekt; ook kininen de overige vlekjes onduidelijk worden; het voorste vlekje in de 

 3e tiissehenniimtc staat in het midden. Pooten geelbruin. Dekschilden met tamelijk lijnc 

 stippellijnen en zeer vlak gewelfde, uiterst lijn bestippelde tusschenrnimten. I'.ij het ,J de 

 voorhoolds-bnltjes duidelijker dan bij het $; lialsschild vcrspieid en uiterst lijn-, ann de 

 zijden dichter en sterker bestippcld; meiasternum in het midden iets ingedrukt en in den 

 indruk uiterst lijn bestippeld. Hij het $ het halsschiid van achteren iets stnaller dan de 

 deUschildcn, meer verspreid- en aan de zijden dichter en grover-, daurtnsschen lijn besiippeld. 

 Lengte 4I —5: mm. In paardenmest. Niet inlandsch. In Noord-Duitschland bij Hamburg. 



(co ns p u rca t us I..) 

 Kop geheel zwart 42 



42 Zijden van het halsschild lang bewimperd, ook de zijden der dekschilden aan de basis met 



lange, en tot aan het uiteinde geleidelijk korter wordende, grijze wimpcrharen gezoomd. 

 Vonrhool'ds-naad duidelijk, bij het ^ van duidelijke bultjes voorzien. Deze soort gelijkt zeer 

 op inquinatus, doch is in den regel iets grooter; glanzig zwart; de zijden van het 

 halsschild smal rood ol' geelrood gezooird, veelal slechts donker roestrood doorschijnend. 

 Dekschilden geel of bruingeel, met zwarte vlekjes, welke aldus verdeeld zijn: twee op de 

 3e cusschcnruimtc, van welke de voorste nagenoeg in het midden staat, een op de 4e-, 

 twee op de 5c- (de voorste nabij de basis), eene langsvlck op de 7e-, veelal nog eene 

 vlek op de 8e- en ye- legen die van de 7e tussclienruimte aanliggend; dikwerf bevindt zicli 

 nog nabij het uiteinde eene breede, meestal onduidelijke vlek; veelal verdwijnen de 

 vlekken gedeeltelijk en blijven dan over: twee op de 3e-, twee op de 5e- en eene langsvlek 

 o|) de 7e tusscbenruinne; bij ab. c. submaciilaliis Muls. Q.iijinciatiis Dalla Torre) de vlekjes 

 der beide reeksen, meer of minder volkomen, tot een enkelen boclitigen band versmolten. 

 Pooten licht bruinrood, met geelachtige dijen. Ilalsscliild bij het J vrij dicht-, lijn en grof 

 dooreen, bij het g meer verspreid en lijn bestippcld. Dekschilden met tamelijk lijne stippel- 

 lijnen, de tussclienruimten , langs de randen, met eene lijne stippelrij. Metastcruuni bij het (J 

 in bet midden met een vlakken, zeer lijn, verspreid bestippciden, onbehaardeit indruk. 

 Lengte 5è - 65 mm. In koe- en paardentnest. Niet inlandsch. In lielgië verbreid, ook in 

 Westfalen (in e la n ostic tus Schmidt) 



Zijden van liet halsscliild slechts kort en veelal, van boven gezien, onduidelijk bewimperd; 

 de dekschilden slechts om den sclioudcrlioek met duidelijke, kortere haartjes gezoomd; in 

 het midden en van achteren ontbreken deze 43 



43 Tusscheiiruimteii der tamelijk lijne stippellijnen op de dekschilden vlak gewelfd en langs de 



randen met tenc rij lijne stippels. De voorste reeks zwarte vlekjes op de okergele dekschilden 

 bestaat aan weerszijden slechts uit twee vlekjes en bereikt niet het midden; de achterste 

 reeks begint met eene langsstreep achter den schouder, waar tegenaan meerdere , meestal deze 

 aanrakende vlekjes. De voorste vlek op de 3e en 4e tusschenriiimte bevindt zicli ver 

 vóc'ir het midden. Veelal breiden zich de zwarte vlekken nit en vereeiiigen zich in de lengte 

 o|i verschillende wijze, waardoor zelfs zwarte langshandcn ontstaan (ab. c. ntiOiltis Panz.); 

 of wel vloeien zij in de breedte, op verschillende plaatsen, ineen, zoodat alsdan slechts 

 weinige grootere gele vlekken overblijven (de beide lichte vlekken naast het schildje zijn 

 echter altijd voorhanden) (ab. c. ceiilrnHiicatiis Panz.); of wel zijn de dekschilden zwart 

 en blijven slechts de schouderbnil en eenige gele vlekjes aan het uiteinde over (ab. c. 

 coiijliieiis Scliilsky); veelal beeft de gele kleur de overhand en verdwijnen gedeeltelijk de 

 zwarte vlekjes, of blijven slechts kleine bruine stippeltjes over; zelden blijft nog slechts de 

 langsvlek vóór aan de 7e- en eene basaalstip op de 5e tiissclienruimte over. ISij ab. c. 

 sciitcltdris Muls. de basis der dekschilden, belialve de schouders, zwart; de gele vlekken 

 aan het schildje verdwijnen en er vormt zich eene zv/arte sciitellair-vlelv; de acliierste 

 vlekjes blijven gescheiden of vloeien ineen. Halsschild aan de zijden meer of minder duidelijk 

 niestrood, zelden eenklcurig zwart (^fiimnsiis Muls.). Pooten roodbruin, de dijen meer 

 geelachtig. Hij het gewoonlijk kleinere <f het voorhoofd verspreid-, het halsschild verspreid 

 en lijn liestippeld, aan de zijden met eenige grovere stippels; metasternutn in het midden 

 vlak ingedrukt en daarin grijs behaard. Hij het $ het voorhoofd dicht-, het smallere halsschild 

 grof en lijn donreen bestippeld. Lengte 3J-50 mm. Zeer gemeen; meestal in paardenmest. 



28. inquioatiis F. 



