XI, 1\'. SCAKAIiAElnAK. — 7. ApilOIHUS. 35 



voorraiui. ICop v;in voren en aan tic zijden rnod gcvlekr. I'ooicn gcclachtig-riiodhrnin. 

 I.cngie 4-4j' unn. In liertenniest. Niet inlanilscli. In Dnitsclilnnil en Frankrijl;. 



(/. c n I; cri Cicrm.) 



50 licrste lid der voDitarscn korier dan het tweede. Clypens zijwaarts viMir de iiogcn niet liiieUiji 



verbreed, de wangen niet Iniiten de welving der oogcn uitstekend, liasis van liet lialsscliild 

 tweemaal gcliogen, slcclu.s om de algeroiule acluerhoeken tot aan de fie stipjielliin der dek- 

 scliildeii, evenals de zijden, kracluig gerand. Dekscliildcii te zanien aan liet uiteinde ecnigszins 

 atgcstoTiiit, het iiygidimn niet geheel bedekkend (Snb-gen. Biralns Muls.'), Zwart; dek- 

 schilden rood, ceiie meer ot' iiiinder uitgebreide, gemeenschappelijke vlek op den naad, 

 achter het midden, alsook de zijrand van achteren zwart ol hrnin; soms breidt zich de 

 donkere vlek nagenoeg over de geheele oppervlakte nit, o(" verdwijnt nagenoeg geheel 

 (ab. c. 'planus (Dahl) Schinidt, insibilis Dalla Torre). Ilalsschild glanzig, glad, nitcrst lijn 

 en bijn.a niet zichtbaar bestippeld, slechts aan de zijden met eenige grove stippels. Deze 

 soort is doorgaans kleiner en smaller dan de aanverwante I n ri d us, ovaal, zeer vlak, sterk 

 glanzig. Dekschilden met tamelijk lijne stippellijnen en vlakke, lijn besti|)|ielde tnsschen- 

 riiimten. l'ooten rood. lÜj het f het halsschild iets brecder dan, hij liet J zoo breed 

 als de deUscliilden; het metasterninn in het midden met ccnc diclit geclgiijs behaarde uit- 

 holling, bij het 5 effen en glad. Lcng'e 6J — 7^ mm. Volgens Stiirm in koe- en paardenmest, 

 volgens Sdimiiit in schapenmest op zonnige heuvels, tot a.in het einde van Mei. ICenmaal 

 bij Valkenburg (Limburg"). In lielgiü bij Eghezéc nabij Namen. Ook in Oldenbnrg. 



(pecari F.) 35. satellitius llerbst. 



Eerste lid der voortarsen veel langer dan het tweede. Clypens zeer groot, nagenoeg halt- 

 cirkelvonnig, aan weerszijden tegen de oogcn scherphockig verbreed. De zijden van het 

 lialsscliilil dik, lijstachtig gerand (Snb-gen. A cross 11 s Muls.) 51 



51 Ilalsschild met breed, stompkaiuig verheven zijraml. Clypeus in beide seksen met smal opgc- 



richten rand. Met t'ossor de grootste inhecmsche soort; nagenoeg half-cylindervormig, met 

 parallele zijden; glanzig, pckzwart, kastanjcbrnin of roodbruin (/V.'v<7/(//.t Muls.). Veelal 

 de dekschilden iets lichter dan kop en halsschild; onderzijde en pooten kastanjebrnin; 

 sprietknots roestkleniig. Kop verspreid en uiterst lijn-, aan de randen iets grover bestippeld; 

 halsschild eveneens vers|)reid en zeer lijn bestippeld, in de voorliocken en langs den zijrand 

 met grovere stippels. Dekschilden met vrij krachtige stippellijnen , de tnssclienruinuen uiterst 

 lijn, verspreid bestippeld. Hij het g het halsschild iets brecder dan de dekschilden en 

 veel vlakker gewelfd; het metasteniuin in bet midden duidelijk ingedrukt. Bij het $ de 

 clypeus in bet midden iets bultig opgericht. Lengte 10 — 13 mm. Met zeldzaam, vooral in 

 koe- en paardenmest t,6. rufipes L. 1) 



Ilalsschild met lijn, kielvormig afgezetten zijrand. Sprietknots donker. Tusschenruimteii der 

 duidelijke stippellijnen op de dekschilden lijn, doch gewoonlijk duidelijker bestippeld dan 

 bij riifipcs 52 



52 De 2e en 4.e tussclienruimte op de dekschilden van achteren duidelijk brecder dan de te en 



3e, de 4e naar het uiteinde duidelijk verbreed en daarop weder versmald. Clypens van 

 voren eerst neergedrukt en dan tot een dikken rand opgericht, vrij dicht en duidelijk 

 bestiiipeld. Halsschild eveneens duidelijk, grover en lijner dooreen, bestippeld; de acluer- 

 hoeken stoinp-afgcrond, de zijrandlijn tot even om de achterhoeken reikend. Dekschilden 

 naar het tiitcinde dun, grijs bebaard; de bestippeling der tnsschcnriiimten meer of minder 

 in twee onregelmatige rijen gerangschikt. Mctasternnm aan de zijden verspreid bestippeld en 

 lang grijs behaard. Zwart; dekschilden vuil geelbruin, sleclits mee zwarte stippellijnen (ab.c. 

 *iiigrosidciitiis Mrsli.), of alleen met cene zwarte schondcrvlck (ab. c. 'Iiuiiicnüix Dalla 

 Torre, Ilillfri Scliilsky), of met twee schuine rijen van zwarte vlekjes (type, inlerpn.-icta- 

 tiis Hrhst). liij ab. c. 'coimcxiis Muls. breiden zich de voorste vlekjes tot aan ilc basis, 

 de achtersten tot aan de voorsten uit, daardoor vormen zich afzonderlijke, groote, gc- 

 meenscliappelijke vlekken. Bij ah. c. Yaricgtitiis Herbst vloeien de vlekken zoodanig ineen, 

 dat ecne gemeenschappelijke zwarte basaalvlek gevormd is, terwijl de zijden en het achter- 

 gedeelte der dekschilden geelbruin blijft; het geel loopt echter in rechte strepen tot in het 

 zwart door. Bij ab. c. (ii>iciilis Muls. de dekschilden, op den toprand of ook den zijrand 

 na, hij ab. c. nigyipes F. geheel zwart. Pooten zwart, de tarsen bruinrood. Bij het iets 

 vlakkere ^ het halsschild iets brecder dan de dekschilden ; einddoorn der voorschenen 

 stomp, bij het J geleidelijk toegespitst. Lengte 6?— y non. Niet zeldzaam met de ab. c. 

 uigripes in koe-, paarden- en schapenmest 37. luridus I". 



De 2C, 30 en 4e tiisscbenruimtc op de dekschilden ook van achteren van nagenoeg gelijke 

 breedte, de 4e aldaar niet verbreed. Clypeus, tot aan den tamelijk lijn geranden voorrand, 



1) Ik belwijffl LV-itT het vmtrkuiUfii vnu A. h i 111 ac 11 Ia l us i.axiii, (cü c r i rii- 1 1 ü itl ^'^ I':ill I in Ji- Hijnpnii. lDiis'i"-Ui"rl 1 ; d'-/»-" 

 soort is t-igeu san PuiiniicnMi, Ousl-l'rtiisü(;ii .^ii l(U!>latul. 



