36 XLIV. SCAKAI'.AEIDAE. — 7. APHODIUS. 8. HePTAULACUS. 



vlak gewclfil; verspreid cii zeer lijn besti|i|)eld. Ilalsscliild eveneens lijn en niet diclit, grol' 

 en lijn dooreen, liestippeld; de acliterliocUen meer gelijkmatig afgerond; de zijrandlijn zet 

 zicli om de aeliterboeUen iets verder voort dan bij luridiis. DeUscliilden geheel onbeliaard, 

 evenals liet bal.sschild glanzig, de top dol'; de tnsselienniiniten minder vlak dan bij 1 nri d u s, 

 vrij dicht en lijn bestippeld. Meta.stenuim en achterlijf vrij diclit bcstippcld en lijn grijs 

 behaard. Zwart; de dekschilden rood (type, itiftis Dalla Torre), zelden elk niet eene zwari- 

 achtigc vlek op de schijf (ab. c. 'biceps Oalla Torre), of zwart (bij uitzondering met rood- 

 briiinachtig doorschijnenden zijrand) (ab. c. n!i;ri/ies Steph.), ook kennen exemplaren voor 

 met kastanjebruine dekschilden; pooten zwart, tarsen en tasters rood. Zwarte, sterker en 

 dichter bestippelde, minder glanzige exemplaren met pekbrninc tasters en donkerder tarsen 

 vormen de var. 'atramentariiis Er. i). De zwarte exemplaren onderscheiden zich van 

 luridus ab. c. ni/rri/ies F., behalve door den verschillenden clypeus, doordat de dekscliilden 

 volkomen onbehaard en de tnsschenruiniten dicht en gelijkmatig bestippeld zijn. Uindspoor 

 der voorsebenen in beide seksen toegespitst. Hij het ^ bet halsschild ruim zoo breed als de 

 dekschilden, over bet midden alleen met lijne stippels; bij bet 2 'Ie clypeus bultig gewelfd, 

 het halsscliild smaller, naar voren meer versmald. Lengte 6J- y mm. De ab. c. !nt;ripts 

 Siepb. in groot aantal bij Liendcn in de Ncdcr-lietuwc, het type slechts in iéw enkel exem- 

 plaar, jnli; de ab. c. nigripes Stepb. ook bij Tiel, April. Ook in Oldcnburg en bij Aken eu 

 Creleld in de Rijnprov 38. depressus Kugel. 



8. Ueptaiilacu.s Muls. 



£>i/ ^ifenns is naverïvant aan Aphodiiis, tiocli onderscheidt zich doordat de dek- 

 schilden 7 tot 9, van tiiiee stippelrijen of stippellijnen voorziene, tneer of minder 

 duidelijke lani,''Si;roeven vertoonen , tertvijl de naad en de normale strepen tot meer of 

 minder duidelijke langsribben vervormd zijn. Bovenzijde behaard. Voorhoof ds-naad zonder 

 bult/es. De basis van het halsschild tweetnaal uit,i;cln\!ren , niet gerand , doch met korte 

 haartjes dicht bewimpcrd. Levenswijze als bij Aphoditis. De larve en pop van 

 II. villosns Gylh. zijn door Rosenhauer beschreven. 



Van de 5 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 De langsribben en de tnsschcnruimten der dekschilden even glanzig. De zijden van bet halsscliild 



lijn en dicht geel bewimperd. Cly|)eus nagenoeg ball'cirkelvorinig, van voren iets afgeknot; 

 de hoekige wangen vi'iór de oogcn afgerond. Alle tusschenrniniien op de dekscliilden met 

 twee lijne sti|)|)elrijcn. (leel- of roodbruin ; kop en halsschild donkerder bruin, de randen 

 lichter gekleurd; de binnenste langsribben der dekscliilden veelal slechts met de llanwe 

 aanduiding van bruine vlekjes op de schijf. Kcrste lid der achtcrtarsen veel langer dan het 

 2c en 3e te zamen. Lengte 35—4; mm. Niet inlandsch. In Middel- en Noord-Duitsclilar.d. 



(viUüSus (".ylh.) 

 De langsribben op de dekschilden meer of minder glanzig, de tnsschenruiinteii dof .... 2 



2 Dekschilden okergeel, gewoonlijk alleen de 2e en 4e der vlak-gewelfde langsribben Cbuiten den 



naad) van laiig-vierlioekige, zwarte vlekjes voorzien; de zijden lang geel bewimperd, alle 

 langsribben met twee rijen gele haartjes. Clypeus llauw uitgebogen , de wangen vóór de 

 oogen schcrphoekig en van achteren recht afgesneden. Halsschild glanzig, over het midden zeer 

 lijn en kort-, aan de zijden lang behaard; aan de basis en langs den zijrand lang bewimperd , 

 tamelijk verspreid en lijn bcstinpeld, de achterboeken scheef afgesneden; evenals de kop, 

 de pooten en de onderzijde roodbruin of geelbruin, liet achtergedeeltc van den kop en het 

 midden van bet halsschild donkerder, de dijen geelachtig. Hij bet $ de clypeus in bet 

 midden bultig verheven, het halsschild iets smaller dan de dekschilden, naar voren iets 

 versmald, overal vrij dicht bestippeld en slechts met eene gladde middcnstrook. Lengte 

 4-5 mm. Verbreid en niet zeldzaam in koemest en in menscheu-uitwerpselen, vooral in 

 den nazomcr op de duinen i. sus Herbst. 



Dekschilden zwartachtig of bruin, dof, met talrijke, verspreide, rondachtige, roestkleurigc 

 vlekken; tie zijden uitetst kort, mocielijk zichtbaar, behaard; de langsribben smal, doch 

 hoog, eeiiigszins glanzig, elk met twee rijen korte haartjes; de tussclienruimieu breed, 

 vlak en onduidelijk bestippeld. Clypeus duidelijk uitgeraud, de wangen vóór de oogen 

 schuin afgesneden. Halsschild neerliggend geelgranw behaard, aan de zijden met enkele 

 ■wimpers; uiterst dicht eu grof, eeuigszins raspacluig bestippeld; de achterboeken scheef 



Ik vcrmofd dat di> v;ir. utnnnnitttruis Kr. iiM-er in lii'l Al|.ri»-pcliifil \ourkumt, :il uiuf iwarto exemiilarni lit-lii 

 tut ab. t. nujripea Sh'pli. 



