XI, IV. Sc:ARAHAEinAE. — 8. Heptaulacus. — 9. Aegialia. 37 



argcsin;<lcii. Zwart, de pooien briiiiirooil. Bij het gewoonlijk kleinere f ile eindspoor der 

 voorschenen haakvorniii! naar binnen gelxigcn, hij het $ tamelijk recht. I, engte 3J- 4 inni. 

 In hel voorjaar over koemest zwermend en op den hoikni der gaten waarin Gcotriipes 

 mutator ontwikkeld; zij zou ook in rottend aardappelloof voorkomen. Keninaal liij Breda. 

 In België bij Brnssel, l.enven en les Agiicsscs; in de Rijnprov. hij DiisseldorI'. 



2. tcstudinarius I''. 



II [. Tribus Aki;ialini. 



9. Aegialia Latr. 



Sprieten (yledi}^ ; de knots dof, viltig. Kop af icaarts gewelfd , met smallen , nau- 

 welijks ver l/reeden buitenrand ; korrelijf. Clypeus slechts het uiteinde der hoornachtixe 

 voorkaken onbedekt latend, van voren iets uiti^erand. Bovenlip kort, breed , inoeielijk 

 zichtbaar, van voren afxeknot. Binnenste achtcrkaaks-lob hoornachtig , smal , haakivrmig 

 naar binnen gebogen , met brceden beitelvormigen top ; de buitenlob ledcrachtig , aan den 

 afgeronden top met krachtige , stijve , iets naar binnen gebogen borstelharen. Kin lang- 

 werpig , aan rceerszijdcn scheef afgesneden ; eindlid der liptasters nagenoeg zoo lang 

 als de beide voorafgaande Icedjes te zamen , langwerpig-eirond ; tong vliezig , stomp 

 afgerond. Oogen klein, bij teruggetrokken kop bedekt; niet gedeeld , door de wangen 

 meestal slechts van iwren iets doorsneden. Plalsscliild verbreed , van voren niet gerand. 

 Schildje duidelijk, driehoekig of half-cirkelrond. Dekschilden met langsstrepen. Achterlijf 

 met 6 ster nieten. Poolen kort, krachtig ontK'ikkeld. l'oorschcnen aan den buitenkant 

 met 3 tanden en met eenc duidelijke, bejcegelijke eindspoor. Aehterschenen op de 

 buitenzijde al of niet met, va7i borstelharen voorziene, d'warslijsten , of korreltjes, boven- 

 dien door verhevenheden oneffen; de eindsporen meer of minder bladachtig verbreed. 

 De soorten van dit genus leven vooral langs de zeekust op duinzand. 



Van de 3 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Achtcrdijeii en alle schenen sterk verbreed. Eindsporen der aehterschenen lepelvormig verbreed, 



met al'gcronden top. Tarsen kort en dik, met zeer kleine klauwen. Dekschilden met afgeronde 

 schonderhoeUen, met langsstrepen en gladde tiisschenniimten (Siib-gen. Aegialia i. sp.) . 2 



Achterdijen en aehterschenen smaller, gewoon; de aehterschenen op de buitenzijde met scherpe 

 lijsten en pinnen, de eindsporen smal, toegespitst. Tarsen dun en vrij lang, met duidelijke 

 klauwen. Dekschilden met scherpe schoiiderhoekeii (Sub-gen. Dim al ia Muls.). Lichaam 

 gewelfd, eenigszins cylindervorniig, gevleugeld, op de bovenzijde glanzig; zwart, zelden 

 roodbruin, sprieten en tasters bruingeel, tarsen roestrood. Clypeus van voren korrelig, van 

 achteren bestippeld, Ualsschild overal bestippeld, de zijden lang bewimpcrd, vóór de achter- 

 hoeken bij het $ zw\ik uitgcrand of uitgebogen; aan de gerande basis, vóiir het schildje, 

 met een langsgroefje. Dekschilden tuet diepe, grof en vrij dicht bestipjiclde langsstrepen en 

 gewelfde (vooral de 2e en ,5e langs den naad) tusschenruiniteii; de 2e en 3e langsstreep, van 

 af den zijrand , van voren afgeknot, eene ruimte daarvoor aan de basis glad. Lengte 4 — 4^ mm. 

 Niet inlandsch. In Noord-Duitschland, langs het zeestrand, zeldzaam . . (sabuleti Payk.) 



2 Middel- en aehterschenen op de buitenzijde met eene geheel doorloopende dwarslijst en boven- 



dien eenige minder aangeduide dwarslijsten. Halsschild kort en breed, nier bestippeld, met 

 afgeronde achterhoeken; de basis niet gerand. Dekschilden sterk opgeblazen, hoog gewelfd, 

 omgekecrd-eirond, eenigszins kogelvorniig, met zeer tijne, nagenoeg onhestippelde langs- 

 strepen; de zijden, evenals die van kop en lialsschild, lang geel bewimperd. Zwart of 

 kastanjebruin, onuitgekleurde exemplaren roodbruin of geelrood, glanzig; sprieten geel, 

 pooten roodbruin, de tarsen lichter. Kop dicht korrelig, van achteren glad; clypeus van voren 

 iets gerand. Vleugels rudimentair. Lengte 3; — 5 mm. Zeer gemeen 0|) de laatste duinenrij. 



(globosa Kugel.) i. arenaria !•'. 



Achierschenen naar het uiteinde zeer verdikt en verbreed, op de buitenzijde zonder dwars- 

 lijsten , doch door haardragende korreltjes ruw. Halsschild zoo breed als de dekschilden , 

 rimpelig en daartusschen zeer lijn bestippeld, met afgeronde achter- en spits uitgetrokken 

 voorhoeken; de basis gerand en lijn-, de zijden dicht bewimperd. Dekscldlden langwerpig, 

 gestrekt, iets geweltU; met diepe, weinig duidelijk bestippeldc langsstrepen en tamelijk vlakke, 

 gladde tusschcnruimten; de zijden niet bewimperd. Licht roodbruin of geelrood, tamelijk 

 glanzig; sprieten en tasters geel, onderzijde en dijen lichter dan de bovenzijde. Kop overal 



